Ποιο είναι το αληθινό μήνυμα των εκλογών;

Από το inprecor.gr

Του Δημήτρη Καζάκη

Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Κι αυτό ανεξάρτητα από το πότε θα γίνουν οι επίσημες εκλογές. Μπορεί ο πρωθυπουργός να μπλόφαρε, αλλά τα αποτελέσματα της περασμένης Κυριακής θέτουν από μόνα τους θέμα εκλογών. Όχι με την έννοια που τις εννοούν τα κόμματα και οι εκλογολόγοι, αλλά με την έννοια της δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυρίαρχης πολιτικής.

Ο επίσημος δικομματισμός συγκεντρώνει γύρω στο 40% του εκλογικού σώματος, ποσοστό που δεν επιτρέπει στις κυρίαρχες δυνάμεις να αναζητήσουν την έστω και τυπική νομιμοποίηση της προκαθορισμένης έξωθεν και άνωθεν πολιτικής.

Για πρώτη φορά την περίοδο της μεταπολίτευσης μπροστά σε εκβιαστικά και καταπιεστικά διλήμματα ένας στους δύο ψηφοφόρους αρνήθηκε να νομιμοποιήσει με την ψήφο του τη νέα κατάσταση που έχει επιβληθεί στη χώρα, είτε με το λευκό, το άκυρο και την αποχή, είτε ψηφίζοντας πολιτικές προτάσεις που, στα μάτια τουλάχιστον του κόσμου, ταυτίζονται καθαρά με την άρνηση του χρέους και την ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος.

Το βράδυ των εκλογών ο κ. Παπανδρέου δήλωσε:

«Ξέρουμε ότι η αλλαγή δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, αλλά γι' αυτή την αλλαγή ο ελληνικός λαός μάς έφερε στην εξουσία ένα χρόνο πριν. Και σήμερα επιβεβαίωσε ξανά ότι αυτή την αλλαγή θέλει και τώρα, αυτή την αλλαγή ζητά και τώρα. Από αύριο συνεχίζουμε τη δουλειά μας μένοντας απόλυτα προσηλωμένοι στον μεγάλο κοινό μας στόχο».

Με τη δήλωση αυτή ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε τον ελληνικό λαό ότι η ψήφος του δεν έχει πλέον κανένα νόημα. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ώστε το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα να δεχθεί το όποιο «μήνυμα» θέλουν να του στείλουν οι πολίτες.

Οι παραδοσιακοί τρόποι έκφρασης της λαϊκής δυσαρέσκειας έφτασαν στο τέλος τους. Ο τυπικός κοινοβουλευτισμός πνέει τα λοίσθια, προδομένος από τις δυνάμεις εκείνες που για χρόνια τον χρησιμοποιούσαν για να εναλλάσσονται στη διακυβέρνηση, για να συγκαλύπτουν ένα απόλυτα διεφθαρμένο σύστημα κυβερνητικής απολυταρχίας. Ακόμη κι αυτός αποδεικνύεται πολύ στενός και επικίνδυνος για τις επιλογές και τις στοχεύσεις των κυρίαρχων κύκλων, ντόπιων και ξένων. Δεν υπάρχει περιθώριο πια ούτε καν για δημαγωγική αντιπολίτευση.

Δεν είναι τυχαίο που ο μεγαλύτερος εφιάλτης του κ. Σαμαρά και της ηγεσίας της Ν.Δ. από την Κυριακή το βράδυ είναι η προσφυγή σε εκλογές. Στη δήλωσή του το βράδυ των εκλογών είπε:

«Σήμερα απάντησαν στην κυβέρνηση όλοι εκείνοι που υπέστησαν προσβολές, εκβιασμούς και ανοικτή παραπλάνηση, από τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Όλοι εκείνοι που ζουν στο φάσμα της ανεργίας και των λουκέτων. Όσοι ψήφισαν, στην πλειοψηφία τους, καταδίκασαν την πολιτική του κ. Παπανδρέου. Κι όσοι απείχαν, απέρριψαν τον εκλογικό εκβιασμό του. Ο ελληνικός λαός αποδοκίμασε την πολιτική του Μνημονίου, ενώ τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ, που πέρσι τον ξεγέλασε και που φέτος επιχείρησε να τον εκβιάσει. Και όσοι στήριξαν το Μνημόνιο πήραν σήμερα το μήνυμα του ελληνικού λαού. Το εκβιαστικό δίλημμα του πρωθυπουργού δεν κατάφερε να δώσει στο ΠΑΣΟΚ τη "λευκή επιταγή" που επιζητούσε...».

Αυτό ακριβώς το μήνυμα των εκλογών έχει τρομοκρατήσει και τον ίδιο. Το βασικό πρόβλημα του κ. Σαμαρά είναι πώς θα στηρίξει την πολιτική διάλυσης και εκποίησης της χώρας, χωρίς όμως να τη χρεωθεί. Πρόκειται για ένα άλυτο πρόβλημα, τόσο για τον ίδιο, όσο και για το κόμμα του. Γι' αυτό και κατέφυγε σε ανέκδοτα: «Ποτέ κόμμα αντιπολίτευσης, μετά από τέτοια ήττα, δεν έχει καταφέρει τέτοιας κλίμακας ολική επαναφορά μέσα σε ένα μόλις χρόνο».

Τώρα τι σόι «ολική επαναφορά» είναι αυτή όταν η Ν.Δ. έχασε κοντά 600 χιλιάδες ψήφους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2009, αυτό μόνο ο κ. Σαμαράς το γνωρίζει.

Οι εκλογές απέδειξαν ότι η κοινωνική πόλωση που επιφέρει με βίαιο τρόπο το καθεστώς της ελεγχόμενης χρεοκοπίας μεταφέρεται πλέον ανοιχτά και στο πολιτικό επίπεδο. Γι' αυτό και οι εκπρόσωποι της κρατούσας κατάστασης αφορίζουν μετά βδελυγμίας τις εκλογές. «Δεν αντέχει ο τόπος τις εκλογές» λένε και ξαναλένε με μια φωνή. Αυτό που εννοούν είναι πώς δεν αντέχει η κυρίαρχη πολιτική την έστω και τυπική προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία.

Εκείνοι που έχουν καταργήσει με τον πιο προκλητικό τρόπο κάθε έννοια θεσμοθετημένου δικαίου στη χώρα, που έχουν υποδουλώσει τη χώρα και τον λαό της στα πιο άνομα συμφέροντα της διεθνούς αγοράς, τρέμουν ακόμη και την τυπική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Τρέμουν κυριολεκτικά το τι μπορεί να βγάλει η κάλπη.

Αυτό δείχνει και η δήλωση του κ. Δασκαλόπουλου, προέδρου του ΣΕΒ, ο οποίος με περίσσιο θράσος και αλαζονεία είπε:

«Ο λαός μας αντιμετώπισε ώριμα τα τεχνητά διλήμματα και το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου. Έδωσε ψήφο ανοχής και εντολή συνέχισης της δύσκολης προσπάθειας να απαλλαγεί η χώρα από το φάσμα της χρεοκοπίας. Αναδέχεται υπεύθυνα το αναγκαίο κόστος αυτής της προσπάθειας – αλλά, δίκαια και αυτονόητα, αδημονεί να δει το αντίκρισμά της. Οι αμέσως επόμενοι μήνες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι. Η πολιτική σταθερότητα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσουν οι τομές που χρειάζεται η οικονομία και η κοινωνία μας. Ωστόσο πολιτική σταθερότητα χωρίς υγιές πολιτικό κλίμα δεν μπορεί να υπάρξει. Ο λαός ανέλαβε στην κάλπη τις ευθύνες του. Το πολιτικό σύστημα καλείται τώρα να αναλάβει τις δικές του».

Με άλλα λόγια, από τη στιγμή που ο λαός δεν έχει (ακόμη) εξεγερθεί και δεν έχει περιλάβει τον κ. Δασκαλόπουλο και τους ομοίους του, όπως και τους πολιτικούς του εκπροσώπους, τότε, όπως και να εκφραστεί, ό,τι κι αν ψηφίσει, ό,τι κι αν κάνει, δηλώνει ανοχή και «εντολή συνέχισης της δύσκολης προσπάθειας να απαλλαγεί η χώρα από το φάσμα της χρεοκοπίας».

Το μόνο που χρειάζεται είναι οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις να συνεννοηθούν και ομονοήσουν μεταξύ τους ώστε να μην επιτρέψουν ούτε στο παραμικρό να εκδηλωθεί η διαμαρτυρία, η οργή και η αποστροφή του λαού. Αυτό είναι το ζητούμενο για τον κ. Δασκαλόπουλο, όπως και για τις διεθνείς αγορές. «Ανακούφιση στις διεθνείς αγορές», επιγράφει το ρεπορτάζ της η Deutsche Welle σχετικά με τις αντιδράσεις των μέσων έκφρασης της διεθνούς ολιγαρχίας:

«Η απομάκρυνση του ενδεχόμενου πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα ικανοποιεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τις αγορές, που τις τελευταίες δέκα ημέρες παρέμεναν αρκετά νευρικές λόγω της διαφαινόμενης πολιτικής αστάθειας, υπογραμμίζει το ΒΒC. Οι Financial Times υπογραμμίζουν πόσο σημαντική είναι η απόφαση του κ. Παπανδρέου τη δεδομένη χρονική στιγμή, όταν το τελευταίο που χρειάζεται όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά η ευρωζώνη γενικότερα, είναι ο εκτροχιασμός του προγράμματος σταθερότητας».

Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι, αφορίζοντας τις εκλογές, αφορίζουν κάθε δυνατότητα ακόμη και τυπικής παρέμβασης του λαού, επενδύοντας στα τετελεσμένα ενός απόλυτα διεφθαρμένου και απαξιωμένου πολιτικού συστήματος. Με τη στάση τους αυτή σπρώχνουν μαζικά τον απλό κόσμο, τους εργαζόμενους, τους επαγγελματίες, τους εμπόρους και γενικά τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού να αντιληφθεί στην πράξη ότι η όλη κατάσταση, όπως κι αν την ερμηνεύει κανείς, ό,τι κι αν πιστεύει κανείς, δεν παρέχει κανένα περιθώριο ακόμη και για τις πιο στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες και ανησυχίες.

Ο λαός συνειδητοποιεί όχι μόνο αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, αλλά και την πλήρη αδυναμία υπό τις υπάρχουσες συνθήκες να στείλει το όποιο μήνυμά του στην εξουσία. Δεν υπάρχουν πια οι συνθήκες και φυσικά ο παραλήπτης έχει ήδη προκαθορίσει την πορεία του. Αυτό οδηγεί μεγάλες μάζες για πρώτη φορά να καταλάβουν ότι το υπάρχον καθεστώς δεν σώζεται, δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να εκφράσει τις αγωνίες των λαϊκών στρωμάτων. Μπορεί μόνο να ανατραπεί.

Κι έτσι βρίσκεται πια ανοιχτά προ του διλήμματος: να σκύψει το κεφάλι και να χάσει τα πάντα ή να εξεγερθεί. Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα που διαπερνά τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Αυτό είναι το αληθινό δίλημμα που αντικατέστησε τις μπλόφες και τους εκβιασμούς του κ. Παπανδρέου.

Το βασικό πρόβλημα των μετεκλογικών εξελίξεων δεν είναι απλά και μόνο τα νέα ακόμη πιο επώδυνα μέτρα που προετοιμάζει η κυβέρνηση μαζί με την τρόικα. Ούτε απλά η ραγδαία επιδείνωση των όρων εργασίας και βιοπορισμού για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.

Το βασικό πρόβλημα είναι το «κοστούμι» που έχουν ετοιμάσει για τη χώρα οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε., της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ. Ένα «κοστούμι» ραφής Μέρκελ και Σαρκοζί, με ετικέτα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Κι αυτό δεν μπορεί να φορεθεί στη χώρα και τον λαό της με μόνο όργανο το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνησή του.

Όσο περισσότερο θα ξεκαθαρίζουν οι όροι και οι συνθήκες επιβολής της ελεγχόμενης πτώχευσης, δηλαδή της αναδιάρθρωσης του χρέους της χώρας, τόσο η στάση απέναντι στο δημόσιο χρέος, η στάση απέναντι στην Ε.Ε. και το ευρώ, η στάση απέναντι στο καθεστώς υποδούλωσης στο χρηματιστικό κεφάλαιο, θα καθορίζει τις νέες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις λαϊκές δυνάμεις και το πολιτικό σύστημα. Τόσο περισσότερο θα ξεκαθαρίζει το τοπίο και μέσα στην ίδια την αριστερά.

Οι εκλογές απέδειξαν ότι δεν αρκεί να στρέφεσαι ενάντια στο μνημόνιο για να απευθυνθείς στο λαό. Δεν αρκεί να του λες ότι χρειάζεται «αλλαγή πολιτικής». Πρέπει να του απαντήσεις συγκεκριμένα:

● Τι θα γίνει με το χρέος;

● Θα πρέπει να το αναγνωρίσει και να το πληρώσει ή όχι;

● Τι θα γίνει με το ευρώ;

● Υπάρχει έστω και η παραμικρή δυνατότητα εναλλακτικής φιλολαϊκής πολιτικής όντας χειροπόδαρα δεμένος στο άρμα της ΕΚΤ και των τραπεζιτών της ευρωζώνης;

● Πώς μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα τα δικά του και της χώρας αν δεν απαλλαγεί από τα δεσμά και τις δουλείες που του έχουν επιβληθεί;

Κανείς δεν μπορεί να γλιτώσει από αυτά τα αμείλικτα ερωτήματα, όσο κι αν το ρίχνει στην παλαβή, όσο κι αν επιχειρεί να καλυφθεί πίσω από αντικαπιταλιστικές κορώνες και αριστερές αναφορές. Όσο κι αν επιχαίρει για τις εκλογικές του επιτυχίες, προσχηματικές ή αληθινές.

Η κατάσταση δεν επιτρέπει μεσοβέζικες κουβέντες ούτε ήξεις - αφήξεις. Η κρίσιμη αναμέτρηση όλο και πλησιάζει. Κι αυτή θα κρίνει την τύχη όχι μόνο της χώρας και του λαού της, αλλά του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων. Όποιος νομίζει ότι στη σημερινή κατάσταση τα εκλογικά ποσοστά εξασφαλίζουν την πολιτική του επιβίωση, ας ετοιμάζεται για πολύ δυσάρεστες εκπλήξεις.

Το βασικό πεδίο αναμέτρησης με τον ταξικό αντίπαλο στο αμέσως επόμενο διάστημα δεν θα είναι τα επιμέρους μέτρα και οι συνέπειες της κυρίαρχης πολιτικής, αλλά το αν υπάρχει άμεση πρόταση διεξόδου απέναντι στον μονόδρομο της χρεοκοπίας που μας έχει επιβληθεί. Κι αυτή η μάχη δεν θα δοθεί μόνο με όρους αναμέτρησης σε επίπεδο επεξεργασίας αιτημάτων, αλλά πρώτα και κύρια με όρους οργανωμένης πάλης ενός μαζικού πλειοψηφικού λαϊκού κινήματος το οποίο είναι σε θέση να επιβάλει εδώ και τώρα αυτά τα αιτήματα.

Με τις εκλογές αυτές ο λαός έκανε ένα πρώτο βήμα λύτρωσης από τις πολιτικές εξαρτήσεις του, από τα κόμματα που διαχειρίζονται ή φλερτάρουν το κυρίαρχο σύστημα. Μένει το δεύτερο και πιο αποφασιστικό βήμα: να δημιουργηθεί εκείνη η συλλογική έκφραση που μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στην πλειοψηφία του λαού, να λειτουργήσει καταλυτικά στην οργανωμένη πάλη του και να προτάξει εκείνα τα άμεσα αιτήματα που απαντούν στην καρδιά του οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού ζητήματος της χώρας σήμερα.

Μόνο που για να γίνει αυτό δεν αρκεί η συνεργασία κάποιων πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς ούτε φυσικά η «ενότητα της αριστεράς», η οποία ενταφιάστηκε πανηγυρικά με αυτές τις εκλογές: χρειάζεται ένα ευρύ παλλαϊκό μέτωπο που να μπορεί

● να ξεπερνά τους διαχωρισμούς δεξιάς και αριστεράς μέσα στον λαό,

● να αναδεικνύει το κοινό συμφέρον όλων των εργαζομένων μέσα από τον αγώνα

– για τη μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους,

– για την έξοδο από το ευρώ,

– για την εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών,

– για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

– και την κατάκτηση της δημοκρατίας στον τόπο μας μέσα από την κατοχύρωση στην πράξη της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Απο το Ανεμογκάστρι

ΕΠΕΙΓΟΝ! ...Σκοτώνει το ROUNDUP της MONSANTO!?

(Image: Jared Rodriguez / t r u t h o u t; Add caption)

War Over Monsanto Gets Ugly

By Mike Ludwig  truth-out.org

A delegation of politicians and community activists gathered on August 7 in La Leonesa, a small farm town in Argentina, to hear Dr. Andres Carrasco speak about a study linking a popular herbicide to birth defects in Argentina's agricultural areas.

But the presentation never happened. A mob of about 100 people attacked the delegation before they could reach the local school where the talk was to be held.

Dr. Carrasco and a colleague locked themselves in a car as the mob yelled threats and beat on the vehicle for two hours. One delegate was hit in the spine and has since suffered lower-body paralysis. Another person was treated for blows to the head. A former provincial human rights official was hit in the face and knocked unconscious.

Witnesses said the angry crowd had ties to local officials and agribusiness bosses, and police made little effort to stop the violence, according to human rights group Amnesty International.

Carrasco is a lead embryologist at the University of Buenos Aires Medical School and the Argentinean national research council. His study, first released in 2009 and published in the United States this past summer, shows that glyphosate-based herbicides like Monsanto's popular Roundup formula caused deformations in chicken embryos that resembled the kind of birth defects being reported in areas like La Leonesa, where big agribusinesses depend on glyphosate to treat genetically engineered crops.

The deformations resulted from much lower doses of herbicide than those commonly found on crops, according to the study.

Biotech chemical giant Monsanto patented glyphosate under the trade name Roundup in the 1970's. The billion-dollar product is a main source of Monsanto's revenue and one of the most widely used herbicides in the world. One Monsanto blogger recently wrote that decades of success has made the Roundup brand name and glyphosate "interchangeable similar to the case of facial tissue and the brand name Kleenex."

Carrasco's report was largely ignored in the mainstream American media, but gained international attention among those opposed to genetically modified (GM) crops like Monstano's Roundup Ready crops, which are genetically engineered to tolerate the glyphosate-based herbicides.

The report is not the first to show that glyphosate herbicides like Roundup are more dangerous than government regulators and Monsanto have claimed, and Carrasco is not the first scientist to face intimidation after challenging the biotech industry, although he is the first to be threatened with violence.

Nevertheless, his report made an impact: journalists covered the results, environmentalists petitioned Argentina's high court to ban glyphosate and the government of the Argentinean province of Chaco began studying an eerie increase in birth defects and child cancer near the soy and rice fields sprayed with thousands of gallons of herbicide.

According to a spring 2010 report released by the Chaco government, an increase in birth defects and child cancer cases coincided with years of agricultural expansion and increased herbicide use in the province. The number of child cancer cases in La Leonesa, the small town where Carrasco and the other concerned citizens were attacked, has tripled from 2000 to 2009 and the number of birth defects in the province nearly quadrupled during that time, according to the report.

The report acknowledges that some local agribusinesses were unlawfully spraying herbicides too close to residential populations, but the Chaco study soon caught the attention of researchers across the world.

In September, an international coalition of scientists released a report citing the attack in La Leonesa and human tragedy in Chaco as proof that Roundup and genetically engineered soy crops are dangerous and unsustainable. The report  provides a conclusive rebuttal to the industry's claims that spraying mutant crops with chemicals is the best way to feed the world. It's just another chapter in an information war that has raged for more than a decade, pitting independent scientists and embattled whistleblowers against the world's biggest biotech and petrochemical corporations.

Roundup and Monsanto 

Monsanto has gained much of its international notoriety - or infamy, depending on whom you talk to - through its Roundup Ready line of crops that are genetically modified (GM) to be immune to the herbicide. To use the herbicide to combat weeds, farmers must buy patented Monsanto GM seeds with the genetic herbicide tolerant trait. Roundup herbicide is then sprayed to kill unwanted weeds, but the patented GM crops are spared.

Let Truthout send our best stories to your inbox every day, for free.

The Roundup Ready crop system was first made available in 1996. Since 2000, the percentage of Roundup Ready corn grown in the United States has exploded from 7 to 70 percent and now 93 percent of the soybeans grown in the US are GM, according to the US Department of Agriculture (USDA).

Roundup accounts for about 40 percent of Monsanto's annual revenues and is sprayed on about 12 million acres of American farmland each year. In April, Monsanto announced the completion of a $200 million expansion of its glyphosate production facility in Louisiana.

Monsanto's Roundup Ready patent runs out in 2014, and the Justice Department began an antitrust investigation of Monsanto this year as its petrochemical competitors like DuPont clamor for a piece of the action. Monsanto has proven its tenacity in such disputes in the past; it forged new legal territory in the past decade, suing small farmers who saved Roundup Ready seeds or simply grew crops infected with GM traits after the patented Monsanto gene drifted and multiplied in their fields.

Superweeds

Monsanto's domination of domestic agriculture has had a startling side effect in the fields: the rise of new glyphosate resistant weeds commonly called "superweeds." Like the GM corn and soy, these weeds have bred themselves to tolerate Roundup and are invading farms across the country.

Monsanto shocked investors and environmentalists in October by announcing a new program that offers millions of dollars in rebates to farmers who combine Roundup with more herbicides manufactured by the company's competitors to combat the glyphosate-resistant weeds threatening GM crops across the country.

The mere presence of superweeds and the fact that Monsanto is now paying farmers to spray additional chemicals that are more toxic than Roundup, is evidence of a complete regulatory breakdown, according to watchdog group Center for Food Safety (CFS).

In his September 30 testimony to Congress on superweeds, CFS senior policy analyst William Freese said that the USDA regulates GM crops and the Environmental Protection Agency (EPA) regulates herbicides, but there is no regulation of the combined system.

"And it is the system - the invariable use of glyphosate made possible and fostered by glyphosate-resistant seeds, for instance - that is responsible for the growing epidemic of glyphosate-resistant (GR) weeds," Freese said in his testimony. "This is clearly demonstrated by the near complete absence of GR weeds for the first 20 plus years of glyphosate's use and the explosion of weed resistance in the decade since the widespread adoption of Roundup Ready crop systems."

Debate Gets Ugly

Glyphosate, the active ingredient in Roundup, has long been considered less toxic than other herbicides. The EPA considers glyphosate a noncarcinogen for humans and a chemical of relatively low toxicity.

Monsanto took the EPA's initial evaluation and ran with it, and in 1996, the state of New York filed a lawsuit against Monsanto over an advertising campaign that claimed Roundup to be as safe as table salt.

In recent years, teams of independent scientists like Carrasco's have come forward with studies showing that Roundup and glyphosate is more toxic than the regulators will admit. For years, Roundup critics charged that the "inert" ingredients like surfactants and solvents in Roundup and other glyphosate herbicides make the products more toxic to people and the environment.

Carrasco's report, on the other hand, showed that glyphosate itself caused malformations in embryos similar to those found in humans who live in agricultural areas dominated by genetically engineered crops. The report establishes that the toxic "inert" ingredients made it easier for the glyphosate to invade cells and cause damage.

But Carrasco is not the first scientist to identify this relationship between glyphosate and Roundup's "inert" ingredients.

Jeffrey Smith, GM critic and author of the books "Seeds of Deception" and "Genetic Roulette," told Truthout that many scientists have been verbally threatened and denied tenure for publishing studies critical of Roundup and GM crops.

"The attack [on Carrasco] is the latest in a series of attempts to silence those who have discovered problems with Roundup," Smith said.

Smith rattled off a list of scientists from Russia, Britain, the US, and beyond who have faced some kind of intimidation after going public with research on problems with GM foods and chemical products, including researcher Arpad Pusztai, who was famously relieved from his long-time position at a prominent Scottish research center in 1998 shortly after making public comments on potential problems with GM.

Smith is currently working with an international effort to support Gilles-Eric Seralini, a scientist at the University of Caen in France.

In 2009, Seralini and his team released a study showing that four different Roundup formulations diluted below suggested agricultural levels killed human placenta, umbilical chord and embryo cells.

"This clearly confirms that the [inert ingredients] in Roundup formulations are not inert," Seralini's team wrote. "Moreover, the proprietary mixtures available on the market could cause cell damage and even death around residual levels to be expected, especially in food and feed derived from [Roundup-treated] crops."

Carrasco cited Seralini's work in his groundbreaking study on glyphosate and birth defects.

Monsanto responded by calling Seralini's research "political" and argued that the conditions of the study did not reflect real life conditions. One Monsanto blogger even compared a key "inert" ingredient identified by Seralini's study to household soap.

Seralini and his team took on Monsanto again last year with a counteranalysis of lab data provided by Monsanto on the effects of three GM corn strains on lab rats. Seralini obtained the data after a German court ordered Monsanto to hand it over for review. Seralini's team discovered that the original study poorly constructed and the results reported by Monsanto were misleading.

Seralini had basically refuted Monsanto's ability to formally prove its GM products to be safe and that didn't sit well with his peers who supported the industry.

Pro-GM scientists in France, including Seralini's former colleague Marc Fellous of the French Association of Plant Biotechnology (AFBV), have since made public statements questioning Seralini's credibility and calling him a "merchant of fear," according to Seralini's supporters in the European scientific community.

Smith said that the intimidation of scientists conducting independent research, whether coming from the industry or its researchers, sends a dangerous message to other scientists.

"There is an attitude that, if you dare do research in the field, then you are threatening your work and credibility," Smith said.

As for Carrasco, the attack in La Leonesa did not keep him from speaking out. In September, just one month after being confronted by an angry mob, Carrasco was a featured speaker at the GMO-Free Europe conference. 

Carrasco did not respond to a request for an interview.

Carrasco has his work cut out for him. On October 13, just days before initiating the plan to pay American farmers to use more herbicides, Monsanto announced that two more GM crops were approved in Argentina, according to a press release. Like the US, large Latin American countries like Argentina and Brazil are key growth markets for Monsanto.

This is the challenge facing Carrasco, Seralini, and others who use science to hold the biotech industry accountable for its push for control over the future of agriculture. Their stories show that taking on powerful financial interests of massive global corporations can be a difficult - and even dangerous - task: a war of information between those in search of profit and those in search of truth.

Το βρήκαμε στο POORICHARD'S BLOG

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Ισόβια υποδουλωμένοι στις τράπεζες οι νέοι

Η σημερινή οργισμένη διαδήλωση πάνω απο 50.000 νέων στο Λονδίνο, ερχεται ως αντίδραση στην κατακόρυφη αύξηση των διδάκτρων για σπουδές στα Βρετανικά Πανεπιστήμια. Αντίστοιχη κατάσταση βιώνουν εδω και χρόνια οι νέοι στις ΗΠΑ. 

Όποιος είδε το ντοκιμαντερ "Capitalism A Love Story" του Μαικλ Μουρ (μπορείτε να το δείτε ολόκληρο ΕΔΩ με ελληνικούς υπότιτλους) καταλαβαίνει οτι τέτοια μέτρα οδηγούν τους ανθρώπους απο τη νιότη μέχρι τη σύνταξη (ποιά;) στην ισόβια φτώχια.

Οι κυβερνήσεις λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι των Τραπεζών παγιδεύουν τους νέους στη δίνη των χρεών, των δανείων και του ισόβιου άγχους. 

Άλλο ένα σήμα οτι οι λαοί του κόσμου αρχίζουν να αντιδρούν... 

WE SAY:"NO MORE!! "

Διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο...

Revealed: Crippling 30-year graduate debt trap will see parents paying instalments as their children go to university

James Coney and Liz Phillips

Graduates on modest incomes face an effective tax rate of 45 per cent and crippling debts for most of their working lives, a Money Mail investigation has discovered.

Radical reforms to the level of tuition fees and the way loans are repaid will leave many in debt until their mid-50s - by which time they'll be wrestling with putting their own children through university.

Tuition fees are set to rise to as much as £9,000 a year while living costs can be up to £8,210 a year, according to the NatWest Student Living Survey.

That's £17,210 a year or £51,630 over three years. The maximum government loan is likely to be £43,500.

Debts to the government will be reclaimed by deducting 9 per cent from any salary above a £21,000 threshold, but interest will be added to the debt. This will range from the retail prices index (RPI) to RPI plus 3 percentage points, with higher earners paying the most.

For those on modest and middle incomes, the amount of interest is likely to be greater than the amount they repay, meaning the debt will balloon through their life until, after 30 years, it is written off by the government.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στη  Daily Mail

Ο επιθανάτιος ρόγχος της μεταπολίτευσης

Του Γιώργου Καραμπελιά
απο τη ΡΗΞΗ Νοεμβρίου

Στον δήμο της Αθήνας η αποχή ξεπέρασε το 55%, στη Θεσσαλονίκη το 46%, στην Αττική το 45% και στο σύνολο της επικράτειας το 40%, ενώ στην περιφέρεια Αττικής οι «εκλεκτοί» των δύο μεγάλων κομμάτων δεν ξεπέρασαν το 45% και οι δύο μαζί. Παράλληλα, τα άκυρα - λευκά – η ενεργός απόρριψη – έφτασαν το ιστορικό ρεκόρ του 9%! Σύνολο απόρριψης 50%!

Αυτά είναι το πρώτο και βασικό δεδομένο. Τα υπόλοιπα έπονται. Το ΚΚΕ ανέβηκε σε ποσοστό, λόγω αποχής, αλλά όχι σε ψήφους. Το πολιτικό κενό διευρύνεται, αρχίζοντας όπως πάντα από τις δύο μεγάλες πόλεις και κατ' εξοχήν από την Αθήνα. Δύο σημαδιακά ποσοστά υποψηφίων στον δήμο της Αθήνας, Αμυράς (!) 7,35% και κυρίως ο χρυσαυγίτης Μιχαλολιάκος 5,3%, λίγο πιο κάτω από την υποψήφια του «ενωμένου» ΣΥΡΙΖΑ! Το μεταναστευτικό, που οι «προοδευτικοί» είχαν εξορίσει στο πυρ το εξώτερο, εισβάλλει με την πιο άσχημη γκριμάτσα του στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Η Ελλάδα είναι ώριμη για να δεχτεί κάτι καινούργιο, με τη μόνη διαφορά ότι ακόμα αυτό γίνεται διά του αρνητικού τρόπου, έχει απορρίψει το παλιό ή μάλλον αρχίζει μαζικά να το απορρίπτει, αλλά δεν μπορεί ακόμα να γεννήσει το καινούργιο, και έτσι ψηφίζει αρνητικά.

Η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να προτείνει κάτι διαφορετικό έχει ένα όνομα: Κικίλιας! Ο Σαμαράς δεν είχε τίποτε καλύτερο να προτείνει στους κατοίκους της Αττικής! Ενώ κατάφερε σε ένα βαθμό να επανασυσπειρώσει ένα μέρος της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας, επιμένοντας ορθά σε μια αντιμνημονιακή πολιτική, στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας δοκίμασε την... «ανανέωση» με τον Βασίλη Κικίλια! Και έλαβε την απάντηση. (Και πάλι καλά). Αυτά είναι τα όρια ανανέωσης που διαθέτει το σύστημα των κομμάτων εξουσίας;!
Από την άλλη πλευρά το δήθεν «νέο» της Αριστεράς, ο... Αλέκος Αλαβάνος, κατόρθωσε να βγει τελευταίος μεταξύ δέκα υποψηφίων καταδεικνύοντας πως ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός και η ανακύκλωση του ψευδοεπαναστατισμού και του εθνομηδενισμού δεν έχουν πλέον κανένα μέλλον. Το ΚΚΕ, που λειτουργεί στοιχειωδώς πατριωτικά και έχει επαναφέρει τις ελληνικές σημαίες στις συγκεντρώσεις του, πάει πολύ καλύτερα από την εθνομηδενιστική Αριστερά.

Ο καταποντισμός του Αλαβάνου και στην πραγματικότητα και του Τσίπρα σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, το τέλος του αριστερού μηδενισμού ως πολιτικής πρότασης. Στο εξής θα τον εκπροσωπούν μόνο οι «πυρήνες», η «σέχτα» κ.λπ.

Η Ελλάδα μπήκε σε αυτές τις εκλογές φορώντας ακόμα τα κουρέλια της μεταπολίτευσης. Έχασε ορισμένα, θα χάσει και τα υπόλοιπα πολύ σύντομα. Στη χώρα θα αρχίσουν να διαγράφονται δύο στρατόπεδα.

Από τη μια πλευρά το στρατόπεδο των κούισλινγκ, των «γερμανοτσολιάδων», του Giorgos, του Μέγκα, του Πρετεντέρη, του Παπαχελά, του Σκάι, του Καρατζαφέρη, της Ντόρας, του Τρεμόπουλου (θα προσχωρήσει άραγε ανοιχτά και ο Κουβέλης;), οι οποίοι θα επιχειρήσουν τη συσπείρωσή τους, την περιπόθητη «Οικουμενική», δηλαδή μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί το 30% του εκλογικού σώματος, τα λαμόγια, τους έχοντες, τους τραπεζίτες, τα πασοκόσκυλα, τους διορισμένους και τους φοβιτσιάρηδες.

Και το σενάριο πρόωρων εκλογών δεν ευοδώνεται, διότι οι πρόωρες εκλογές έγιναν και το ΠΑΣΟΚ τις έχασε! Το ΠΑΣΟΚ με 33% πανελλαδικά, σε εκλογές πρωτοφανούς εκβιασμού και ακραία πολιτικοποιημένες, σε συνθήκες νέων πολιτικών εκλογών θα πάρει ίσως και κάτω από 30% και πάντως θα είναι δεύτερο κόμμα.

Εξ άλλου και όλα τα εξαπτέρυγα δεν πήγαν καλά – βλέπε τους ψευδο-οικολόγους, τον Κουβέλη και τον Καρατζαφέρη. Έτσι το σενάριο πρόωρων εκλογών μάλλον ενταφιάζεται. Οι κούισλινγκ θα επιχειρήσουν τώρα τη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας με το υπό δημιουργίαν κόμμα της Ντόρας ή ακόμα και τη ρυμούλκησή της σε «Οικουμενική».

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ένα εξαιρετικά ετερόκλιτο ακόμα «αντιμνημονιακό» στρατόπεδο. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι η Νέα Δημοκρατία. Θα μπορέσει άραγε να ξεφορτωθεί ή έστω να περιθωριοποιήσει τα καθεστωτικά, ντορικά και φιλομνημονιακά βαρίδια (Χατζηδάκηδες, Μητσοτάκηδες, Κακλαμάνηδες κ.λπ.), με τα οποία είναι γεμάτη, και να μεταβληθεί σε ένα συντηρητικό μεν αλλά λαϊκό κόμμα ή θα κυριαρχήσουν στο εσωτερικό του η Μύκονος, η Εκάλη και η... Ουάσιγκτον;

Στο Κέντρο και την Αριστερά θα πάρουν άραγε το μήνυμα δυνάμεις Πασοκογενείς ή Αριστερογενείς για να επενδύσουν σε μια πατριωτική λαϊκή κατεύθυνση, έχοντας ξεφορτωθεί δυνάμεις φθαρμένες ή αναξιόπιστες τύπου Αλαβάνου, Μητρόπουλου, Δημαρά, Τσίπρα, ή θα χρειαστούν και άλλα χαστούκια; Και μήπως στο ΚΚΕ – που βγαίνει ενισχυμένο, στο εσωτερικό της Αριστεράς – θα ενισχυθούν οι δυνάμεις που νιώθουν την ανάγκη ενός πραγματικού ανοίγματος στην κοινωνία;

Δύσκολα πράγματα! Διότι η φθορά των πολιτικών σχημάτων, η καθεστωτική τους αγκύλωση, τα πολλά χρόνια της μεταπολίτευσης βαραίνουν πάνω τους, ακόμα και στα γκρουπούσκουλα. Η φθορά τους είναι βαθύτατη και οι περισσότεροι δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους, από τον Αλαβάνο ή τον... Κικίλια.

Ωστόσο το κύμα της οργής που έρχεται από τα κάτω θα ενισχύεται, καθώς η χώρα θα βυθίζεται στην πτώχευση, την ανεργία, θα αντιμετωπίζει όλο και σοβαρότερους εθνικούς κινδύνους. Πόσο άραγε θα κρατήσει ο επιθανάτιος ρόγχος του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος;

Μερικές ακτίδες φωτός, έστω και μικρές ακόμα. Το 5,5% που πήραν στις εκλογές οι συναγωνιστές μας του «Σπάρτακου» στην Κομοτηνή, οι οποίοι κατέβαιναν για πρώτη φορά σε εκλογές, μόλις λίγο λιγότερο από την ψήφο του μουσουλμανικού συνδυασμού, το 26% που πήρε στη Λέσβο ο αγωνιστής Δημήτρης Βουνάτσος, περνώντας στον β' γύρο των εκλογών, τα αυξημένα ποσοστά που έλαβαν σε αρκετούς δήμους άνθρωποι σοβαροί, πατριώτες και αγωνιστές είτε από την Αριστερά είτε από άλλους χώρους.

Αυτές οι θετικές νησίδες θα γίνουν περισσότερες την περίοδο που έρχονται, μέχρι να ενωθούν σε ένα νέο μεγάλο ρεύμα. Έσεται νόστιμον ήμαρ.

Κυβέρνηση vs Σύνταγμα: Ο ηττημένος βγαίνει Knock Out στις 23/11 !

Δίκαιο «έκτακτης ανάγκης» το Μνημόνιο και τα μέτρα...

Είχαμε δει σε παλιότερη ανάρτηση μας την υπόθεση της δικαστικής εκδίκασης της συνταγματικότητας του Μνημονίου, την οποία αναβάλλει διαρκώς η κυβέρνηση. Διότι ξέρει πως χωρίς τις κατάλληλες "μεθοδεύσεις" από μέρους της, ακόμα και τα αστικά δικαστήρια δύσκολα θα δεχτούν ότι το Μνημόνιο είναι συνταγματικό. Έτσι έχει ήδη καταφέρει να αναβάλλει την εκδίκαση της συγκεκριμένης υπόθεσης 2 φορές, την έχει μεταφέρει και μετά τις εκλογές (23/11), και τώρα έρχεται και χρησιμοποιεί ως "υπερασπιστική γραμμή" ούτε ούτε πολύ ότι "οι έκτακτες περιστάσεις απαιτούν να μας δώσετε έκτακτες εξουσίες". Εντυπωσιακό είναι πως την υπόθεση αυτή τα κυρίαρχα ΜΜΕ την έχουν "ψιλοθάψει", για προφανείς νομίζουμε λόγους. Και βέβαια, ούτε προβάλλουν καμία ιδιαίτερη αντίρρηση στο "κοινοβουλευτικό πραξικόπημα" της κυβέρνησης...

Ας δούμε το πως παρουσιάζει η "Ημερησία" την προσπάθεια της κυβέρνησης να ζητήσει "έκτακτες εξουσίες":
Δίκαιο «έκτακτης ανάγκης» το Μνημόνιο και τα μέτρα...

Χωρίς το Μνημόνιο και τα μέτρα η οικονομία θα κατέρρεε και θα σταματούσε η καταβολή μισθών και συντάξεων. Αυτός περίπου είναι ο κοινός γεωμετρικός τόπος στο ογκώδες κείμενο των κυβερνητικών θέσεων που κατατέθηκαν στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας για να πείσουν τους ανώτατους δικαστές για τη συνταγματικότητα των μέτρων στις κρίσιμες δίκες που θα γίνουν σε τρεις εβδομάδες για το Μνημόνιο και τις περικοπές αποδοχών και συντάξεων. Σε 36σέλιδο υπόμνημα προς το ΣτΕ η κυβέρνηση διά του υπουργείου Οικονομίας αντιμετωπίζει ως «δίκαιο έκτακτης ανάγκης θεσπισμένο για την προστασία του εθνικού συμφέροντος» τόσο το Μνημόνιο όσο και τους νόμους 3833 και 3845/10, προκειμένου «να προστατευθεί η ελληνική οικονομία από την κατάρρευση και να διασφαλισθεί η χρηματοδότηση πολιτικών στους τομείς εθνικής ασφάλειας, παιδείας, υγείας, κοινωνικής ασφάλισης».
...
Επιχειρώντας να αποκρούσει τις αιτιάσεις για αντίθεση των μέτρων στο Σύνταγμα και διεθνείς συμβάσεις (που προβάλλουν με προσφυγές τους ο ΔΣΑ, η ΑΔΕΔΥ, το ΤΕΕ και άλλοι φορείς και πολίτες), η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για «προσωρινό (και όχι μόνιμο) περιορισμό δικαιωμάτων περιουσιακού ή ασφαλιστικού χαρακτήρα», χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις αφού στον νόμο δεν προβλέπεται χρόνος λήξης.

Τονίζει επίσης προς τους ανώτατους δικαστές ότι ο προσωρινός αυτός περιορισμός δικαιωμάτων είναι αναγκαίος για λόγους έντονου δημόσιου συμφέροντος (επιβλήθηκε από τις συνθήκες και τη δημοσιονομική κατάσταση) προκειμένου να διασφαλιστεί η διατήρηση των δικαιωμάτων και η σταδιακή βελτίωσή τους, μόλις αναταχθεί η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.



Αποκρούοντας την επιχειρηματολογία ότι κατά παράβαση του Συντάγματος το Μνημόνιο δεν ψηφίστηκε από αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 της Βουλής, το κυβερνητικό υπόμνημα απαντά ότι οι επίμαχοι νόμοι δεν αναγνωρίζουν αρμοδιότητες σε όργανα διεθνών οργανισμών και συνεπώς δεν εφαρμόζεται το άρθρο 28 του Συντάγματος για την ειδική πλειοψηφία.

Προσθέτει ότι τα μέτρα αποτελούν εφαρμογή διατάξεων των συνθηκών σχετικά με την ΟΝΕ (για τη διαχείριση δημοσιονομικών ελλειμμάτων), καταλήγοντας ότι δανειακές συμβάσεις -όπως του Μνημονίου- που υλοποιούν την κοινοτική αλληλεγγύη προς τις χώρες που αντιμετωπίζουν έκτακτες και ανυπέρβλητες δημοσιονομικές δυσκολίες, δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις υπό την έννοια του Συντάγματος.

Καταλήγει δε ότι το γεγονός πως στην προσπάθεια αυτή κλήθηκε να συμμετάσχει και το ΔΝΤ (στο οποίο είναι μέλη όλες οι χώρες της Ευρωζώνης) δεν καθιστά τα κείμενα αυτά διεθνείς συνθήκες (ώστε να χρειάζεται έγκριση αυξημένης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας). Ωστόσο, δεν εξηγεί πώς συνδυάζεται η κοινοτική αλληλεγγύη με τους καταγγελλόμενους (από τους προσφεύγοντες φορείς) ως δυσβάστακτους όρους.

Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση έχει κάνει κουρελόχαρτο το "ιερό" τους Σύνταγμα, δείχνοντας ότι αν τους συμφέρει και δε μπορούν να προωθήσουν τα συμφέροντα τους με "νόμιμο" τρόπο, οι αστοί παραβιάζουν κατά το δοκούν τους ίδιους τους τους νόμους, απαιτώντας βέβαια από εμάς την πλήρη υποταγή μας σε αυτούς.

Η ανατροπή της κυβέρνησης, και του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που υπερασπίζεται είναι πλέον αναγκαιότητα - Η τυραννία είναι πλέον αβάσταχτη για ένα ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού που βλέπει τα όποια όνειρα είχε για το μέλλον να καταρρέουν προκειμένου να συνεχίσουν οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι να συνεχίζουν να μας εκμεταλλεύονται, αυξάνοντας διαρκώς την ψαλίδα που μας χωρίζει...


Και γι' αυτό η άρχουσα τάξη όχι μόνο παίρνει το ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο, αλλά και τα παπαγαλάκια της "χειροκροτούν" και δε βγάζουν άχνα για τα όσα συμβαίνουν εις βάρος μας. Θυμίζουμε πχ τι είχε γράψει ο γνωστός δημοσιογράφος-παπαγαλάκι Τάσος Τέλλογλου τον Απρίλιο, και το οποίο πλέον έχει αλλαχτεί, με κρυμμένο το επίμαχο κομμάτι όπου έλεγε τα εξής:


"... ο πολιτικός χρόνος αυτής της κυβέρνησης έχει παρέλθει, το πιθανότερο όμως είναι ότι και η επόμενη θα έχει ως βασικό κορμό της το ΠΑΣΟΚ. Είναι ανάγκη να έχει πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου;
Κατ΄ αρχήν γράφω "βασικό κορμό" το ΠΑΣΟΚ, άρα δεν θα είναι μόνο ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε τον Οκτώβριο για να εφαρμόσει μία άλλη πολιτική από αυτή που τώρα χρειάζεται ο τόπος. Το ΠΑΣΟΚ δέν διαθέτει δημοκρατική νομιμοποίηση για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν τα επόμενα 24ωρα. Να κάνουμε εκλογές; Δέν είμαστε αυτόχειρες. Αρα τι μένει; Μία κυβέρνηση σαν και εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974, απο όλους τους πολιτικούς χώρους. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να εχει έκτακτες εξουσίες, για να το πώ πιο απλά, η χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία, αλλά ορισμένα άρθρα του Συντάγματος πρέπει να βγούν "εκτός" ή να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα να κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου, πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς (π.χ. πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας, απεργία εκπαιδευτικών μέσα στις εξετάσεις). Στο Βέλγιο πρίν μερικά χρόνια μία τέτοια κυβέρνηση συναπισμού προχώρησε σε αναστολή ορισμένων συνταγματικών διατάξεων για ένα διάστημα. Ο κ. Παπανδρέου είναι ακατάλληλος για να ηγηθεί μιας τέτοιας κυβέρνησης "εθνικής ανάγκης", μπορεί να είναι αντιπρόεδρός της και υπουργός των Εξωτερικών, αλλά επικεφαλής πρέπει να είναι κάποιος που να μην διστάζει μπροστά σε όποιο κόστος.


ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ και Ciaoant1

Ψηφοδέλτιο δεύτερου γύρου εκλογών

Απο τον AXINOSP

Τα έμαθες τα νέα ΠΡΟΒΑΤΟ; Το δόγμα : “Πιο Γρήγορα, Πιο Εύκολα, Πιο Πολλά!” έλαβε ΤΕΛΟΣ. Άντε πήγαινε να ψηφίσεις την συνέχεια του κουρέματος σου.

Πιο Γρήγορα, Πιο Εύκολα, Πιο Πολλά!

Γράφει ο Σωτήρης Ζάχος

Υπάρχουν δυο τρόποι για να διαπαιδαγωγεί κανείς τη νέα γενιά. Μπορεί να τη διαπαιδαγωγεί ουτοπικά ή μπορεί να το κάνει ρεαλιστικά. Ο πρώτος τρόπος την παραμικρή σχέση έχει με την πραγματικότητα και άρα είναι ξεκάθαρα ένας τελείως χαζός τρόπος διαπαιδαγώγησης. Ο δεύτερος συνδέεται άρρηκτα με την πραγματικότητα και άρα είναι ο λογικά αποδεκτός. Ο πρώτος εμποδίζει τους νέους να κατανοήσουν τις συνθήκες ζωής προκαλώντας τους ψευδαισθήσεις ως προς αυτές. Ο δεύτερος τους φέρνει σε επαφή με την πραγματικότητα και τους βοηθάει να συνειδητοποιήσουν όσα αργά ή γρήγορα θα βρουν μπροστά τους. Ο πρώτος δεν ωθεί τη νέα γενιά σε προσπάθεια και φυσικά δεν της προσφέρει το παραμικρό εφόδιο. Ο δεύτερος, αντίθετα, το κάνει.



Η κατάρρευση του κόσμου που γνωρίζαμε, οδήγησε στα γνωστά ... ελληνικά δράματα. Το σύγχρονο εθνικό δράμα έχει τίτλο «γενιά χωρίς μέλλον»! Μάλιστα, όσοι πρωταγωνιστούν στην ανάδειξή του είναι εκείνοι που «έσβησαν» το μέλλον αυτής της γενιάς. Δημοσιογράφοι που έπλεκαν εγκώμια στις κυβερνήσεις όταν αυτές διόριζαν ασύστολα, γονείς που απαιτούσαν και πρόσφεραν «τα πάντα» στα παιδιά τους, εκπαιδευτικοί που μοίραζαν απλόχερα μεγάλους βαθμούς για να αποφύγουν τη σύγκρουση με μια καλομαθημένη κοινωνία που είχε στρογγυλοκαθίσει στην καλοπέραση και την ευκολία.


Ανοησίες! Μπορούμε να μιλάμε για πολλούς «χαμένους νέους» αλλά σίγουρα όχι για «χαμένη γενιά». Όλοι αυτοί που προσπαθούν να μας κάνουν να δακρύσουμε δικαιολογούσαν τις επιλογές τους στηριγμένοι στο απλοϊκό «όλοι τα ίδια κάνουν» αλλά τώρα συνειδητοποιούν ότι, δυστυχώς γι αυτούς, κάποιοι έκαναν το διαφορετικό μέσα από συγκρούσεις και ρήξεις. Κάποιοι νέοι προετοιμάστηκαν ρεαλιστικά και είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Κάποιοι άλλοι οδηγήθηκαν σε ουτοπίες, τις οποίες ήδη παρακολουθούν να καταρρέουν. Γιατί μπορεί το να μεγαλώνει ένας νέος βουτηγμένος στην ουτοπία να είναι πιο ανόητο και από προεκλογικό λόγο υποψηφίου αλλά η ελληνική κοινωνία έδειξε έντονα τη σταθερή προτίμησή της στην απόλυτη και ξεκάθαρη ανοησία. Ένα μεγάλο ποσοστό νέων που αυτή την περίοδο τελειώνει το Λύκειο, φοιτά στο Πανεπιστήμιο ή βολοδέρνει στα λουσάτα καφέ όλο πόζα και ιδέα έχει μεγαλώσει χαμένο στο τρίπτυχο: «πιο γρήγορα, πιο εύκολα, πιο πολλά»!

Εκπληκτικό νόημα ζωής αλλά ταιριάζει μόνο στα μαρούλια. Τα φυτεύεις, τα ποτίζεις κι αυτά μεγαλώνουν αναμένοντας στωικά το ξεπάτωμά τους. Κάποιος να ειδοποιήσει επιτέλους αυτά τα παιδιά ότι η απλοϊκή ιδέα που τους καλλιέργησαν δεν ισχύει πλέον. Ο κόσμος στον οποίο ίσχυε έχει πεθάνει παρασύροντας και όσα τον χαρακτήριζαν. Με πιο απλά λόγια, αυτό σημαίνει: Παιδιά, παίξατε και χάσατε, γιατί δεν ποντάρατε στα σωστά σημεία. Όσα σας έταξαν απλώς δεν υφίστανται. Η «ευκολία» που περιμένατε πήγε περίπατο μαζί με το «γρήγορα» και το «πολλά». Τελείως μεταξύ μας, νομίζω ότι θα αργήσουν να επιστρέψουν, οπότε φάτε μόνοι σας και μην τους περιμένετε.


Εννοώ ότι παιδιά που απλώς έμαθαν να έχουν ό,τι επιθυμούσαν, που έπαιρναν μεγάλους βαθμούς χωρίς να προσπαθήσουν ποτέ και για τίποτα, θα έχουν ένα … τοσοδούλικο προβληματάκι. Γιατί όλο αυτό δε θα ήταν διόλου κακό, αν ο κόσμος παρέμενε στάσιμος, αν οι συντηρητικές και αντιπαραγωγικές επιλογές μας εξασφάλιζαν στο Δημόσιο την πολυτέλεια να παραμένει ένας μόνιμος, σίγουρος και διόλου απαιτητικός εργοδότης. Ωραίο παραμύθι αλλά έφτασε στο τέλος του. Τώρα τα καλομαθημένα που επένδυσαν στην ανόητη ευκολία του τίποτα και στην ανέξοδη παθητικότητα της άγνοιας βρίσκονται ξεκρέμαστα, οπότε κάποιος να βρεθεί να τα ... κρεμάσει.


Το γεγονός ότι αρκετοί από αυτούς θα πάνε χαμένοι δε σημαίνει, όμως, ότι θα παρασύρουν και τους υπολοίπους. Για αρκετούς είναι πλέον αργά. Ευτυχώς όχι για όλους. Είναι βλακώδες να μιλάμε για «χαμένη γενιά» και να εννοούμε ότι όλοι οι εκπρόσωποί της βράζουν στο ίδιο καζάνι. Αυτό θα ήταν παράλογο, πρωτίστως επειδή δεν υπάρχει τόσο μεγάλο καζάνι ώστε να χωρέσουν όλοι. «Δευτερίστως», επειδή η σημερινή νέα γενιά εκτός από καλομαθημένους μπούληδες, συμπεριλαμβάνει (το βεβαιώνω αυτό) και άξιους εκπροσώπους. Παιδιά που προβληματίζονται και προγραμματίζουν, που κοπίασαν και θα συνεχίσουν να το κάνουν, παιδιά που γνωρίζουν τις δυσκολίες αλλά και τις ευκαιρίες που υπάρχουν, παιδιά που δεν παρασύρθηκαν στην εύκολη λύση του «τίποτα», σε ανούσιες αντιδράσεις και επιλογές, που διαθέτουν ήδη αξιόλογα εφόδια και πρόκειται να αποκτήσουν κι άλλα, παιδιά ώριμα και δυναμικά που δεν περιμένουν τίποτα έτοιμο, που ξέρουν ότι η επιτυχία δεν είναι εύκολη ούτε και γρήγορη, ζουν ανάμεσά μας. Ξέρουν ότι έχουν δικαίωμα να θέλουν «πολλά» ακόμα και «όλα» αλλά κανείς δε θα τους τα προσφέρει χωρίς ανταλλάγματα.


Αυτοί δεν έχουν την ψευδαίσθηση ότι η δουλειά είναι κάτι που τους περιμένει στο πιάτο σαν αχνιστό ντολμαδάκι. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι τις δικές τους ευκαιρίες θα τις δημιουργήσουν οι ίδιοι και θα το κάνουν πολύ καλά. Τη στιγμή που οι περισσότεροι θα κλαίνε με μαύρο δάκρυ για τη «χαμένη γενιά», κομμάτι αυτής της γενιάς θα τους διαψεύδει προχωρώντας δυναμικά και με πείσμα θα συνεχίσει να ονειρεύεται, να προσπαθεί, να σχεδιάζει και τελικά να πετυχαίνει. Στο κάτω κάτω αυτός δεν είναι ο ρόλος των νέων; Τώρα είναι η ευκαιρία να αναδειχτούν όσοι κοπίασαν και να πετύχουν εκεί που οι προηγούμενες γενιές απέτυχαν. Το εθνικό τρίπτυχο «πιο γρήγορα, πιο εύκολα, πιο πολλά» τα ... κακάρωσε. Ευτυχώς! Άλλωστε τους καλομαθημένους μπούληδες, που αδιαμαρτύρητα αφέθηκαν στην εύκολη λύση της ... φροντίδας όσων επέλεξαν να μην τους φέρουν σε επαφή με την πραγματικότητα, δεν τους συμπάθησα ποτέ!

 

Τί δεν καταλάβατε;

Απαντώ: ΟΛΑ!

ΠΗΓΗ: FRAPEZITIS

ΜΠΡΑΒΟ! ΟΛΟΙ ΚΕΡΔΙΣΑΤΕ!

Η Χώρα ξεπουλιέται στα εγχώρια και τα διεθνή αρπακτικά, και τα κόμματα ..χαίρονται!


Είτε είναι αυτοί που την ξεπουλάνε (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ),


ειτε είναι αυτοί που την έφεραν ως εδω (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ),


είτε είναι αυτοί που μαλώνουν για την ...φιλοσοφική διάσταση της πράξης του ξεπουλήματος..., ή για το αν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τη λέξη ξεπούλημα ή χρεοκωπία.... 

Νεοταξιτες και Αντινεοταξιτες

Το διπολο δεξια-αριστερα σημερα εχει πεθανει η ειναι με το ενα ποδι στον ταφο...

το πραγματικο λοιπον συγχρονο αντιμαχομενο ζευγαρι ειναι μνημονιακοι και αντιμνημονιακοι...

κι αυτο το νεο διπολο ομως ουσιαστικα ειναι προπομπος ενος πολυ ευρυτερου διπολου που αφορα οχι μονο την Ελλαδα αλλα και ολη την Ευρωπη...

δηλαδη Νεοταξιτες και Αντινεοταξιτες...

οι επιδιωξεις των κυκλων που προωθουν τη Νεα Ταξη ειναι τρεις κατα κυριο λογο σ'αυτη τη φαση...

1) εκχωρηση των εξουσιων των δυτικων κρατων σε υπερεθνικα οργανα τυπου Παγκοσμιας Τραπεζας, ΔΝΤ, ΕΕ κλπ τα οποια συγκροτουν σ' αυτη τη φαση μια νεα Ιερη Συμμαχια που θελει να τρεξει το προτζεκτ παγκοσμια κυβερνηση, τα δημοσια χρεη των δυτικων χωρων θα χρησιμοποιηθουν σαν προσχημα για την εκχωρηση των κρατικων εξουσιων στα νεοταξιτικα υπερεθνικα μαγαζακια...

2) εργασιακος μεσαιωνας, πτωση των μισθων και των συνταξεων, αφανισμος της μεσαιας ταξης και καταστροφη της μικρης και μεσαιας επιχειρηματικοτητας, ουσιαστικα μας πανε σε μια νεοφεουδαρχια οπου αυτοι θα ειναι οι αρχοντες στα καστρα τους και εμεις θα αναγκαζομαστε να δουλευουμε διπλασιες ωρες για να επιβιωσουμε...

3) υποχωρηση των αστικων ελευθεριων και πληρες φακελωμα της προσωπικης ζωης του καθε υπηκοου απο τον Μεγαλο Αδελφο μεσω των νεων ταυτοτητων του "πολιτη", οσοι εχουν προφιλ αντιφρονουντα δεν θα βρισκουν δουλειες και θα αντιμετωπιζουν εμμεσες η αμεσες διωξεις....το ελευθερο ιντερνετ σε λιγα χρονια θα πρεπει να το ξεχασουμε...

κατα συνεπεια το μονο διπολο που εχει πραγματικο νοημα και σημασια μετα τον ερχομο της τεχνητης παγκοσμιας υφεσης...

ειναι οσοι συμφωνουν με τετοιες αλλαγες και οσοι διαφωνουν...

μπροστα σε μια τετοια τιτανικη συγκρουση των Ελιτ με τα μικρα και μεσαια λαικα στρωματα αλλα και με οσα απο τα ανωτερα στρωματα δεν γουσταρουν τη νεοταξικη ατζεντα, οι παλαιοπολιτικες ταυτοτητες τυπου δεξια, κεντρο, αριστερα, θα σαρωθουν...

και το πραγμα θα παιξει αναγκαστικα ασπρο-μαυρο, καλο-κακο, εμεις που δεν θελουμε κι αυτοι που θελουν να μας δεσουν...

θα δειτε μεσα στο χωρο της δεξιας, Νεοταξιτες Δεξιους και Αντινεοταξιτες Δεξιους αλλα και Αντινεοταξιτες μεν αλλα...

θα δειτε μεσα στο χωρο της Αριστερας, Νεοταξιτες Αριστερους και Αντινεοταξιτες Αριστερους και Αντινεοταξιτες ναι μεν αλλα...

οποτε οι δυο αυτες τασεις θα υπερισχυσουν των μεγαλων πολιτικων παραταξεων ποσο μαλλον των κομματων...

η νεα Ιερη Συμμαχια της Παγκοσμιας Τραπεζας, του ΔΝΤ, της ΕΕ, του Παγκοσμιου Οργανισμου Εμποριου και αλλων υπερεθνικων βιτρινων νεοταξικων μαφιων θα θελησει να συνεχισει να ειμαστε χωρισμενοι, σε αριστερους και δεξιους, σε χριστιανους και παγανιστες, σε οικολογους και οπαδους της αναπτυξης...

ομως εμεις πρεπει να δουμε στα χρονια που ερχονται οτι το πραγματικο διπολο...

ειναι αυτο που θετει ο τιτλος...

και πως το μνημονιακοι-αντιμνημονιακοι ειναι απλα υποσυνολο του...

πρεπει ακομη να δουμε πως στην Ελλαδα το προβλημα δεν ειναι μονο το πασοκ και η νδ...

αλλα ολο το πολιτικο συστημα που εχει δομηθει πανω στο ραγιαδισμο απεναντι στα νεοταξιτικα κεντρα και αφεντικα...

μπορει το πασοκ ως η κεφαλη της Λερναιας Υδρας που λυμαινεται τον τοπο μας να εχει το περισσοτερο δηλητηριο αλλα ολα τα κομματα λιγοτερο η περισσοτερο αποτελουν κεφαλια αυτης της Υδρας που ειναι οτι πιο σαπιο εχει συμβει σ'αυτο τον τοπο εδω και 3000 χρονια...χειροτερο κι απο τον περσικο χρυσο, χειροτερο και απο τους Γραικυλους της ρωμαικης κατοχης...

θελουμε λοιπον να ανατρεψουμε σε Ελλαδα και Ευρωπη οχι μονο περιστασιακα κομματα αλλα το νεο ολοκληρωτισμο που προβαλλει και που μας θελει κολληγους και δουλους που θα μας χειριζονται απο κονσολες με κουμπακια...

Απο το blog του ΕργΔημΕργ

Η Αγγλία ξεπουλάει και τα τελευταία ασημικά της...

Channel Tunnel rail link sale begins UK's big sell off

The great austerity auction of state-owned assets has commenced after a pair of Canadian pension funds splashed out £2.1bn to acquire High Speed One, the UK's high-speed rail link.

A Eurostar train travelling from Ashford, Kent. Photo: PA

By Graham Ruddick, Property & Industry Correspondent
Published: 8:39PM GMT 05 Nov 2010

The deal means the consortium has won a 30-year concession to run the 68-mile stretch of rail between London and the Channel Tunnel, as well as the stations on the line, St Pancras International, Stratford, Ashford and Ebbsfleet.

Philip Hammond, the Transport Secretary, on Friday called the deal "great news for taxpayers and rail passengers". The £2.1bn price is above analysts' estimates of £1.5bn to £2bn.

High Speed One was put on the block in June and was seen as one of the most attractive assets likely to be sold by the Coalition as it seeks to reduce Britain's national debt of £952bn. Other assets earmarked for potential privatisation are the Dartford Crossing, the Tote, the state's 49pc holding in National Air Traffic Services – to which the Government has appointed Bank of America Merrill Lynch to advise on its strategic options – and Royal Mail.

Under Friday's rail agreement, Ontario Teachers' Pension Plan and Borealis, the infrastructure arm of the Ontario Municipal Employees Retirement System, will receive the track access charges paid by the train operators that use the high-speed line – Eurostar and Southeastern Trains. They will also have the right to sell further access to the track and the stations. High Speed One is generating annual earnings before interest, tax, depreciation and amortisation of £135m.

The Department for Transport played down fears the deal could lead to higher passenger fares through the consortium increasing charges for train operators. The charges on the line are capped by the Secretary of State and the Office of Rail Regulation, which monitors the performance of High Speed One.

Mr Hammond said the consortium's business plan "very clearly" shows the desire for extra services on the line. Deutsche Bahn aims to launch services to Frankfurt and Amsterdam from 2013 that use the track. "It is a big vote of confidence in UK plc and a big vote of market confidence in the future of high speed railway," he added.

The Canadian consortium saw off competition from Eurotunnel and Allianz-led consortiums to win the line. It is expected to pay the proceeds to the Treasury this month.

ΠΗΓΗ: TELEGRAPH

Ένα Βίντεο για να δεις πριν ψηφίσεις...

Κόντρα στις σειρήνες των ΜΜΕ που χαϊδεύουν τ' αυτιά μας.

Κόντρα στα διλήμματα που σαν κοινοί ξεδιάντροποι εκβιαστές μας θέτουν οι "άρχοντες" του τόπου

Απλά θυμήσου: 

ΟΤΑΝ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΓΕΙΤΟΝΑ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΚΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ....

Καρατζαφέρης - Ελληνοφρένεια

Χωρίς λόγια...

Πως μια ιδέα μπορεί να γκρεμίσει το Φασισμό: Δημοκρατία vs Democracy

"Ποιo είναι τo πιο ανθεκτικό παράσιτο; Βακτήριο; Ένας ιός; Ενα εντερικό σκουλήκι; Μια ιδέα! Ανθεκτική … κι ιδιαίτερα μεταδοτική. Μόλις μια ιδέα μπεί στο μυαλό των ανθρώπων είναι σχεδόν αδύνατο να εξαλειφθεί. Μια απλή ιδέα που είναι πλήρως σχηματισμένη – πλήρως κατανοητή – κολλητική! Ακριβώς εκεί “

Christopher Nolan – “Inception”

(Το βρήκαμε στο σημερινό Olympia)

Τι να κάνουμε μάγκες?

...Μας μπαίνουν ιδέες!

Ιδέες σαν τις παρακάτω....

Ζούμε το τέλος της Δημοκρατίας ή... μήπως αυτή, που πεθαίνει, είναι η democracy;

Τον πρώτο καιρό, που μπήκε η Κίνα στην παγκόσμια αγορά, γίναμε μάρτυρες κάποιων ιδιαίτερα άσχημων φαινομένων. Οι Δυτικοί κατασκευαστές μετέφεραν την παραγωγή στην Κίνα και αυτή η πράξη τους προκάλεσε προβλήματα στην αγορά. Προβλήματα "εκρηκτικά" ...μεταφορικά και κυριολεκτικά. Οι Δυτικοί έστελναν τα σχέδια για ηλεκτρικές συσκευές και ενώ φαινομενικά οι Κινέζοι τις κατασκεύαζαν ως τέτοιες, πρακτικά πουλούσαν "βόμβες". Ο καταναλωτής αγόραζε ένα "μίξερ", για παράδειγμα, αλλά, όταν προσπαθούσε να το χρησιμοποιήσει, αυτό μετατρεπόταν σε "βόμβα". Αυτό δεν οφειλόταν μόνον στην έλλειψη κατασκευαστικής εμπειρίας των Κινέζων, που ήταν κάτι το οποίο μετέτρεπε σε θανατηφόρα "βόμβα" αυτό το οποίο εξωτερικά έμοιαζε με φιλική και χρήσιμη οικιακή κατασκευή. Αυτό οφειλόταν και σε συμφέροντα.

Κάποιοι δυτικοί εκμεταλλεύονταν την έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών στην Κίνα και προσπαθούσαν να κάνουν "οικονομία" υλικών, ώστε ν' αποκτήσουν τη μέγιστη "ανταγωνιστικότητα". Παρανομούσαν, για να ρίξουν το κόστος παραγωγής και αυτό το πλήρωνε ο καταναλωτής πολλές φορές ακόμα και με την ίδια του τη ζωή. Κάποιο ακριβό ανταλλακτικό ή κάποιο ακριβό υλικό, το οποίο για τη Δύση ήταν υποχρεωτικό, λόγω νόμων, στην Κίνα δεν ήταν. Το αποτέλεσμα ..."θανατηφόρο". Μια μικρή αλλαγή στην κατασκευαστική "δόση" των υλικών και η αθώα συσκευή μετατρεπόταν αυτόματα σε μια θανατηφόρα παγίδα. Κάποιοι, δηλαδή, συνειδητά επέλεγαν να πουλήσουν "μίξερ", γνωρίζοντας ότι στην ουσία πουλούσαν "βόμβες".

Τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά με το θέμα μας; Απόλυτη θα λέγαμε. Η "κινεζική" εκδοχή της ελληνικής Δημοκρατίας είναι η democracy. Η "Δημοκρατία", την οποία "κατασκεύασαν" οι Αγγλοσάξονες, παραβιάζοντας το ελληνικό εγχειρίδιο "κατασκευής" της και την οποία κατά καιρούς θέλουν να "πουλήσουν" στους λαούς οι διάφοροι τενεκέδες τύπου Μπους. Οι Έλληνες, όταν πρόσφεραν στους λαούς τη Δημοκρατία, τους ευεργέτησαν και αυτοί τους λάτρεψαν. Οι Αγγλοσάξονες, όταν επέβαλαν τη democracy στους λαούς, αυτοί τους μίσησαν. Γιατί; Γιατί η Δημοκρατία ωφέλησε τους λαούς που την έλαβαν, ενώ η democracy ωφελεί τους Αγγλοσάξονες και θέτει τους λαούς που την πήραν υπό την εξουσία τους. Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε. Τη Δημοκρατία την εφεύραν οι αρχαίοι Έλληνες. Αυτοί την δημιούργησαν και αυτοί έθεσαν εξ’ αρχής τις βασικές αρχές λειτουργίας της. Η "δημοκρατία", που σήμερα αργοπεθαίνει, δεν είναι η Δημοκρατία των Ελλήνων. Είναι η "δημοκρατία" των Αγγλοσαξόνων. Είναι το κοινοβουλευτικό σύστημα, το οποίο "εφεύραν" οι Αγγλοσάξονες, "μιμούμενοι" υποτίθεται τους Έλληνες. Έκαναν αυτό το οποίο οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν με τους Κινέζους στην παραγωγή. Έφτιαξαν κάτι, το οποίο μοιάζει και έχει το ίδιο όνομα μ' αυτό που σχεδίασαν οι Έλληνες, αλλά δεν είναι τέτοιο. Μοιάζει με αυτό το υπερπολύτιμο σύστημα διακυβέρνησης, αλλά στην πραγματικότητα, όταν το παίρνουν οι λαοί για να το χρησιμοποιήσουν, μετατρέπεται σε "βόμβα", που τους καταστρέφει.

Όλοι μιλάνε για Δημοκρατία και κανένας δεν γνωρίζει ποια είναι η πραγματική ουσία της. Δημοκρατία δεν είναι να εκθρονιστεί ο βασιλιάς και η φασιστική εξουσία του να περάσει σε τρεις-τέσσερις οικογένειες, όπως συνέβη στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Πέρασαν πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια από την "εφεύρεση" της Δημοκρατίας και ακόμα οι άνθρωποι δεν έχουν κατανοήσει τη λειτουργία της. Νομίζουν, για παράδειγμα, ότι η δημοκρατία έχει σχέση με την εναλλαγή των προσώπων που βρίσκονται στην εξουσία και με την ποιότητα των νόμων, τους οποίους θεσπίζουν αυτά τα πρόσωπα.

Εκεί "δουλεύουν" οι φασίστες τους ανθρώπους. Τους βάζουν να κυνηγάνε τη "σκιά" τους. Διαρκώς νομοθετούν, αναζητώντας τον "τέλειο" νόμο. Ο λαός μπαίνει στο παιχνίδι τους και ψηφίζει μία τον έναν και μία τον άλλο "μονομάχο", νομίζοντας ότι έχει να κάνει με αντιπάλους που "σκοτώνονται" μεταξύ τους, ενώ αυτοί είναι φίλοι και συνέταιροι μεταξύ τους και στην ουσία αυτοί είναι που τον "δουλεύουν". Αυτό είναι το μέγα λάθος και προκύπτει από την άγνοια. Δημοκρατία μπορεί να υπάρξει ακόμα και με τους χειρότερους νόμους. Γιατί; Διότι η ουσία της Δημοκρατίας δεν βρίσκεται μέσα στον νόμο. Η ουσία της Δημοκρατίας βρίσκεται στη σχέση της με τον νόμο. Με τον οποιονδήποτε νόμο. Ακόμα και με τον χειρότερο.
Όταν ο νόμος ισχύει για όλους τους πολίτες, υπάρχει Δημοκρατία. Αν ισχύει αυτό το δεδομένο, είναι θέμα χρόνου ο νόμος να βελτιωθεί σε τέλειο βαθμό, εφόσον ένας κακός νόμος θίγει τους πάντες και ανάμεσα στους πάντες βρίσκονται και οι ισχυροί της κοινωνίας. Οι ισχυροί, οι οποίοι μπορούν ν' αλλάξουν έναν κακό νόμο, όταν αυτός τους θίγει. Όταν όμως ο νόμος δεν ισχύει για όλους, τζάμπα αναζητάς τον τέλειο νόμο, γιατί απλούστατα, ακόμα κι αν επινοηθεί, θα είναι άχρηστος, εφόσον δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. Η κακή του χρήση θα τον "ακυρώσει" και θα τον κάνει άχρηστο για τον κόσμο. Από εκεί και πέρα, οι πάντα υπάρχοντες περιορισμοί των νόμων, θα δίνουν στην εξουσία το άλλοθι να καταστέλλει τον λαό και να τον αποπροσανατολίζει.
Οι λαοί —και ανάμεσά τους και ο ελληνικός λαός— σ' αυτό ακριβώς το σημείο μπερδεύτηκαν. Διώχνοντας τους ένστολους —και άρα ορατούς βασιλείς—, νόμιζαν ότι νίκησαν τον φασισμό. Δεν είδαν ότι κι αυτοί με τα κουστούμια, που παρίσταναν τους κομματάρχες της Δημοκρατίας, είναι το ίδιο ακριβώς φασίστες, εφόσον αυτοεξαιρούνταν κι αυτοί από τον νόμο, ο οποίος ίσχυε για όλους τους άλλους. Δεν είδαν ότι δεν βρίσκονταν οι πάντες στην ίδια "βάρκα". Δεν είδαν ότι κάποιοι κατεύθυναν τη "βάρκα" απ΄ έξω από αυτήν και άρα χωρίς να τους αγγίζουν οι νόμοι της. Δεν κατάλαβαν την ουσία της Δημοκρατίας και δεν κατόρθωσαν να της εξασφαλίσουν τον "αέρα" που χρειάζεται για ν' "αναπνεύσει". Μπέρδεψαν τη Δημοκρατία με τον λαϊκισμό και έπεσαν στα χέρια δημαγωγών. Πήραν οι λαοί στα χέρια τους ακόμα και δικαιώματα που δεν έπρεπε να έχουν και καταστράφηκαν;

Τι είδους δικαιώματα μπορεί να πάρει ένας λαός και αυτό, αντί να τον βοηθήσει, να λειτουργήσει τελικά εις βάρος του; Είναι δυνατόν ένα δικαίωμα να δημιουργεί προβλήματα; Ναί ...είναι δυνατόν. Είναι δυνατόν, αν πάνω από ένα χειρουργικό τραπέζι τις αποφάσεις για την επέμβαση δεν τις παίρνει μόνος του ο γιατρός, αλλά μαζί μ' αυτόν "συναποφασίζουν" και οι συγγενείς του ασθενούς, επειδή αυτό είναι πιο δημοκρατικό και ως συγγενείς το "δικαιούνται". Ένα τέτοιο δικαίωμα-"παγίδα" είναι, για παράδειγμα, να ψηφίζει ο λαός τους βουλευτές. Γιατί; Θα δούμε παρακάτω το γιατί.

Αυτό το οποίο κατ’ αρχήν θα πρέπει να γνωρίζει ο αναγνώστης είναι το πώς θα έπρεπε θεωρητικά να λειτουργεί το σύστημα με βάση το υπάρχον Σύνταγμα της Δημοκρατίας. Θεωρητικά ο νόμος βρίσκεται πάνω απ' όλους. Αυτός ο νόμος, άσχετα με το ποιος ασκεί την εξουσία ή νομοθετεί, ελέγχει τους πάντες. Ισχυροί και ανίσχυροι ελέγχονται από τον νόμο. Είτε αυτοί ασκούν εξουσία μέσω του νόμου —όπως είναι η Εκτελεστική εξουσία— είτε αυτοί νομοθετούν —όπως είναι η Νομοθετική εξουσία—, οι πάντες ελέγχονται από τον νόμο. Από τη στιγμή που μια "πρόταση" —απ' όπου κι αν αυτή προέρχεται— γίνεται νόμος του κράτους, λειτουργεί ως τέτοιος και τους αφορά όλους. Όλους ανεξαιρέτως.

Γι' αυτόν τον λόγο το Σύνταγμα έχει προνοήσει τον διαχωρισμό των εξουσιών. "Κλειδί" αυτής της λειτουργίας είναι η ανεξάρτητη Δικαστική εξουσία. Η εξουσία, η οποία δεν υποτάσσεται σε πρόσωπα, αλλά στον νόμο. Η εξουσία, η οποία ελέγχει τους πάντες με βάση αυτόν τον νόμο. Η εξουσία, η οποία δεν ελέγχει μόνον τα πρόσωπα με βάση τον νόμο, αλλά και τους ίδιους τους νόμους με βάση το Σύνταγμα. Η ποιότητα της Δημοκρατίας στην ανεξαρτησία αυτής της εξουσίας βασίζεται. Η ποιότητα της Δημοκρατίας είναι απευθείας ανάλογη της ποιότητας των δικαστών της.
Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε πιο πάνω ότι η ουσία της Δημοκρατίας βρίσκεται στη σχέση της με τον νόμο και όχι στον ίδιο τον νόμο. Βρίσκεται στην ποιότητα αυτών που ελέγχουν την τήρηση του νόμου και όχι στην ποιότητα αυτών που "εφευρίσκουν" ωραίους νόμους, οι οποίοι δεν τηρούνται από κανέναν. Η Δημοκρατία λειτουργεί όταν ο νόμος ισχύει για όλους το ίδιο. Άρα, Δημοκρατία έχουμε μόνον όταν οι δικαστές εφαρμόζουν τυφλά τον νόμο και δεν "βλέπουν" ποιος στέκεται απέναντί τους. Γι' αυτόν τον λόγο οι αρχαίοι "εφευρέτες" της Δημοκρατίας επέλεξαν να δώσουν στη Θέμιδα το "χάρισμα" της "τυφλής" θεάς. Όταν έχουμε φασισμό, αυτή η Θεά έχει μάτι "γαρίδα". Ξεχωρίζει τους εκλεκτούς της ακόμα και μέσα από τα πλήθη.

Οι αρχαίοι πρόγονοί μας γνώριζαν τους κινδύνους, οι οποίοι απειλούσαν τη Δημοκρατία και προσπάθησαν να τους απαλείψουν. Γνώριζαν ότι ο μέγας κίνδυνος ήταν η "διαπλοκή" μεταξύ των εξουσιών. Μια "διαπλοκή", η οποία, αν δεν ελεγχόταν εξ' αρχής, ήταν θέμα χρόνου να φτάσει στη Δικαστική εξουσία και άρα να αλλοιώσει μέχρι ολικής καταστροφής τη Δημοκρατία. Όταν αυτοί οι οποίοι εξουσιάζουν "διαπλέκονται" μ' αυτούς, οι οποίοι βρίσκονται εκεί για να τους ελέγχουν, είναι θέμα χρόνου αυτοί να ελέγξουν και τους δικαστές, οι οποίοι θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν το έγκλημά τους.

Για ν' αποφύγουν αυτήν την εφιαλτική για τον λαό και τη Δημοκρατία κατάληξη, οι αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες δημιούργησαν μια δυναμική κατάσταση, η οποία δεν επέτρεπε στις εξουσίες να διαπλέκονται. Αυτή η δυναμική εξασφαλιζόταν όχι μόνον από τον απλό διαχωρισμό των εξουσιών, αλλά και από τη διαφορετικότητα στη μεθοδολογία στελέχωσής τους.

Το μυστικό της λειτουργίας της αρχαίας ελληνικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα πολύ λεπτό σημείο. Τόσο λεπτό, που φαντάζει ασήμαντο και ως εκ τούτου περνάει στα "ψιλά" γράμματα. Τα δύο κύρια όργανα εξουσίας της —η Εκτελεστική και η Νομοθετική εξουσία— στελεχωνόταν με διαφορετικό τρόπο. Οι στρατηγοί, που έφεραν την Εκτελεστική εξουσία, την οποία σήμερα φέρει ένας πρωθυπουργός, για παράδειγμα, ΕΚΛΕΓΟΤΑΝ, ενώ οι βουλευτές, οι οποίοι έλεγχαν αυτήν την εξουσία, ΚΛΗΡΩΝΟΤΑΝ. Εκλέγονταν οι αντιπρόσωποι και κληρώνονταν οι εκπρόσωποι του λαού. Οι διαφορές μεταξύ αυτών των ιδιοτήτων είναι ασύλληπτα μεγάλες. Δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους σ' ό,τι αφορά τη διαδικασία επιλογής και τη λίστα των προσόντων, που απαιτεί η κάθε ιδιότητα για ν' αποδώσει "καρπούς", όπως προβλέπεται για την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας.

....η  συνέχεια στο ΕΑΜ Β - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Eάν δεν επιλυθεί ριζικά το πρόβλημα του χρέους (μηδενισμός), δεν πρόκειται να υπάρξει «ελεύθερο» μέλλον για τη χώρα μας...

Ο Επίλογος απο άλλο ένα εξαιρετικό άρθρο του Β.Βιλιάρδου στο X-Hellinica:

Ολοκληρώνοντας, η μη εκμετάλλευση των τεράστιων πλεονεκτημάτων που μας προσέφερε γενναιόδωρα η σημερινή κρίση, θα ήταν ένα πραγματικό έγκλημα – αν όχι «ηχηρή» προδοσία, εις βάρος της πατρίδας μας. Σε κάθε περίπτωση, τα συμφέροντα μας (Ελλάδα), είναι εντελώς αντίθετα από τα συμφέροντα των «εχθρών» μας (Γερμανία, ΔΝΤ, Καρτέλ).

Εμάς μας ενδιαφέρει το δημόσιο χρέος, αφού μόνο εάν περιορισθεί δραστικά, με παράλληλη ελαχιστοποίηση των επιτοκίων, θα διατηρήσουμε την περιουσία μας, το βιοτικό μας επίπεδο, τις θέσεις εργασίας μας, τις επιχειρήσεις μας, την ποιότητα της ζωής μας και όλα τα παιδιά μας υγιή στην πατρίδα τους – αφού τότε μόνο θα αναπτυχθεί η οικονομία μας (όλα τα υπόλοιπα είναι «εκ του πονηρού»). Απλά και μόνο η ριζική μείωση των υπέρογκων τόκων (16 δις € προσεχώς), σε συνδυασμό με την ανάπτυξη, θα «εξαφανίσει» τα ελλείμματα.

Οι εχθροί μας ενδιαφέρονται για το έλλειμμα, αφού μόνο εάν περιορισθεί, θα εισπράττουν με ασφάλεια συνεχώς αυξανόμενους τόκους διατηρώντας μας στον «ορό», θα πουλούν πανάκριβα τα όπλα τους, θα εξάγουν με κέρδος τα προϊόντα τους και θα κατασκευάζουν υπερτιμημένα έργα στη χώρα μας, διαφθείροντας ως συνήθως τους πολιτικούς μας.

Φυσικά μας ενδιαφέρουν και εμάς τα ελλείμματα - πόσο μάλλον όταν οφείλονται στο «κομματικό» κράτος και όχι στο «κοινωνικό», το οποίο δυστυχώς καλείται να τα μηδενίσει (τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς). Υπάρχουν όμως αρκετές «ορθολογικές» λύσεις για την καταπολέμηση τους, επί πλέον της μείωσης των τόκων και της ανάπτυξης, όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν (άρθρο μας).

Εν τούτοις, εάν προηγουμένως δεν επιλυθεί ριζικά το πρόβλημα του χρέους (μηδενισμός), δεν πρόκειται να υπάρξει «ελεύθερο» μέλλον για τη χώρα μας. Μεταφορικά, είναι σαν να προσθέτει κανείς νερό σε έναν σκοτεινό «λάκκο» χωρίς πυθμένα, ή σαν να προσπαθεί να κάνει οικονομία στο ηλεκτρικό ρεύμα, όταν η τράπεζα απειλεί με πλειστηριασμό το υπερχρεωμένο σπίτι του. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους «εχθρούς» μας, τους οποίους δυστυχώς εμείς (το κομματικό κράτος) προκαλέσαμε/προσκαλέσαμε, θεωρώντας ότι οι αγνοί «λύκοι» θα λύσουν τα προβλήματα του διεφθαρμένου «κοπαδιού προβάτων» (ο οργανισμός «διεθνής διαφάνεια», ο οποίος έχει έδρα την «πατρίδα» της Siemens, έτσι όπως τον περιγράψαμε στο άρθρο μας «Διεθνής Διαφθορά ΑΕ», τεκμηριώνει απόλυτα τη θέση μας).

Επομένως, μόνο εκείνη η κυβέρνηση, η οποία θα μπορέσει να μας υποσχεθεί ότι θα αγωνισθεί για το μηδενισμό του δημοσίου χρέους, καθώς επίσης για το άνοιγμα νέων αγορών για τα προϊόντα μας (Κίνα, Ρωσία κλπ), αξίζει την ψήφο μας – σε καμία περίπτωση αυτή που θα μας μιλάει για περιορισμό των ελλειμμάτων, με φόρους και θυσίες προς όφελος των δανειστών μας.
...................

Για περισσότερες λεπτομέρειες, στοιχεία και δεδομένα, διαβάστε το όλο ΕΔΩ.