ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ...
...ΕΧΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΠΑΝΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΤΟΥΣ..
ΤΟ ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ...
Τετάρτη 25 Απριλίου 2012
Τρίτη 24 Απριλίου 2012
Η Ρωσία θέλει να στείλει παρατηρητές για τις εκλογές στην Ελλάδα! Γιατί άραγε;
Για ποιόν λόγο η Μόσχα ενδιαφέρεται για το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα; Υπάρχουν ενδείξεις τέτοιες στην Μόσχα που δημιουργούν υποψίες αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος στην χώρα γεννήθηκε και που πέθανε η δημοκρατία;
Λίαν προσφάτως είδαμε να εξαιρείται αναίτια μία ρωσική εταιρεία (διαβάστε παρακάτω αναλυτικά) που εκδήλωσε ενδιαφέρον για επιχειρηματική δράση στην Ελλάδα. Παλαιότερα είδαμε άλλες (πολύ χειρότερες και άκρως εθνικά επικίνδυνες) "παρεμβάσεις" Ελληνικών κυβερνήσεων, που αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν πληρωμένο "υλικό" επειδή είχε ρωσικό λογισμικό (περίπτωση συστήματος GIS που αγόρασε η ΕΥΠ, αλλά δεν δούλεψε χωρίς να αιτιολογηθεί η άρνηση χρησιμοποίησής του). Την ίδια -περίπου- χρονική περίοδο είδαμε την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να υπεκφεύγει σχετικά με τον αγωγό Μπ0υργκάς - Αλεξανδρούπολη, μέχρις ότου κατορθώθηκε τελικά να "παγώσει" το σχετικό έργο που θα απέφερε πολύ σημαντικά ποσά στην Ελλάδα.
Τελικά, μάλλον κάτι συμβαίνει στο προτεκτοράτο της Μέρκελ και του Ομπάμα, αφού ακυρώνεται ή "παγώνει" οτιδήποτε αφορά ρωσικό ενδιαφέρον ή οικονομική συναλλαγή της Αθήνας με ρωσικές εταιρείες και θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον εάν οι εκάστοτε σχετιζόμενοι υπουργοί (και πρωθυπουργοί) τολμούσαν να μιλήσουν ειλικρινά ή έστω να... αιτιολογήσουν το σκεπτικό των αποφάσεών τους.
Μετά από όλα αυτά, λοιπόν, μαθαίνουμε πως έχει υπάρξει επίσημη κατάθεση αιτήματος για ύπαρξη Ρώσων Παρατηρητών για τις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαίου κατατέθηκε στο ελληνικό Υπουργείο Εσωτερικών.
Το αίτημα το οποίο κατατέθηκε από οργάνωση-μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης, «Centre for Monitoring Democratic Processes «Quorum», αιτείται τη σχετική διαπίστευση έτσι ώστε οι Παρατηρητές του, να μπορούν να παρακολουθήσουν επιτοπίως τη διεξαγωγή των εκλογών.
Είναι πάντως ενδιαφέρον να δούμε, αν οι ελληνικές αρχές επιτρέψουν την παρουσία Ρώσων Παρατηρητών, δεδομένου ότι, το αίτημα είναι καθ’ όλα νόμιμο, στο πλαίσιο της αρχής της αμοιβαιότητας.
Ας μην ξεχνάμε ότι, ο «πολύς» Πέτρος Ευθυμίου, ήταν αυτός ο οποίος σε δηλώσεις του στο BBC και σε άλλα διεθνή ΜΜΕ, υπαλλήλων του made in usa administration, o υπουργός του Σημίτη, ο ΠΑΣΟΚος που οδήγησε με την ψήφο του τη χώρα στην υποτέλεια και στην κατοχή από δυνάμεις πέραν των εθνικών συνόρων, ο πολιτικός που ενεχυρίασε μαζί με την «σοσιαλιστική» του παρέα την λαϊκή εντολή στο ΔΝΤ στην τρόϊκα και τους διεθνείς τοκογλύφους, «άνοιξε το σοσιαλιστικό του στόμα», και εξαπέλυσε μύδρους κατά της νομιμότητας των πρόσφατων εκλογών για τη Δούμα, της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Ως εκπρόσωπος του γνωστού και μη εξαιρετέου για τον ρόλο του, Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), βασιλικότερος του βασιλέως της κυρίας του κυρίου με το στίγμα της Λεβίνσκυ, της Χίλαρη Κλίντον, ο κ. Ευθυμίου, κατακεραύνωσε τότε τους Ρώσους και τον Πούτιν, μιλώντας για παραβιάσεις των δημοκρατικών διαδικασιών, κατά τη διενέργεια των ρωσικών βουλευτικών εκλογών.
Ας δούμε λοιπόν, πως θα λειτουργήσει η «Δημοκρατία» του κυρίου Ευθυμίου και των συν αυτώ, στο αίτημα των Ρώσων Παρατηρητών.
Το ευρωπαϊκό σκορποχώρι και η εθνική στρατηγική
Από topontiki.gr
Του Σταύρου
Χριστακόπουλου
«Λένε ότι στη
Γαλλία ο κόσμος ψηφίζει με την καρδιά στον πρώτο γύρο και με το μυαλό στον
δεύτερο». Αυτή η φράση από άρθρο του Steven
Εrlanger στους New York Times είναι επαρκής λόγος για να σταθούμε λίγο
παραπάνω στο αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των γαλλικών εκλογών. Όσο και αν ο
δεύτερος γύρος – στις 6 Μαΐου, την ίδια μέρα με τις δικές μας βουλευτικές
εκλογές – είναι αυτός για τον οποίο θα καταναλωθεί το περισσότερο μελάνι, ο πρώτος είναι πολιτικά πολύ πιο
ενδιαφέρων.
Το πρώτο δεδομένο είναι ότι η ατζέντα της σκληρής ρητορικής κατά της μετανάστευσης (Σαρκοζί, Μαρίν Λεπέν και ο εθνικιστής δεξιός Νικολά Ντιπόν - Ενιάν) έδωσε το κεντρικό πολιτικό μήνυμα συγκεντρώνοντας ποσοστό 47% και εμβάλλοντας σε ανησυχία όχι μόνο την ευρωζώνη, αλλά και την ίδια τη Μέρκελ και την Κομισιόν, η οποία κατόπιν εορτής ζήτησε από τους Ευρωπαίους ηγέτες «να μην υποκύπτουν» στη λαϊκιστική «απειλή».
Όπως δήλωσε ο
δήλωσε ο Ολιβιέ Μπαγί, ένας εκ των εκπροσώπων του
Μπαρόζο, «η οικονομική κρίση ενίσχυσε τις κοινωνικές ανισότητες και,
σ' αυτό το οικονομικό πλαίσιο, υπάρχει πολιτικό έδαφος για την ανάπτυξη λαϊκισμών».
Κατ’ αυτόν, βεβαίως, «η καλή απάντηση είναι περισσότερη Ευρώπη. Η αναδίπλωση στον
εαυτό μας, οι εθνικές λύσεις μέσα σ'
έναν παγκοσμιοποιημένο χώρο,
πιστεύουμε ότι δεν είναι η αποτελεσματικότερη λύση»
Εκτός από την
κόρη του Λεπέν, εξ άλλου, ο Σαρκοζί ήταν αυτός που απείλησε σαφώς όχι μόνο με
μείωση της εισροής μεταναστών στη Γαλλία, αλλά και με έξοδο της χώρας του από τη Συνθήκη
Σένγκεν. Από την πλευρά της η Λεπέν μίλησε ευθαρσώς και για έξοδο της Γαλλίας από το ευρώ.
Από την άλλη
πλευρά, η αντίπαλη «πολυπολιτισμική»
εκδοχή (ο σοσιαλιστής Ολάντ, ο αριστερός Μελανσόν και η οικολόγος Εύα Ζολί και
μικρότεροι σχηματισμοί) συγκέντρωσε αθροιστικά λίγο κάτω από 44%, με τον κεντρώο Μπαϊρού να στέκεται
στη μέση με ένα ιδεολογικά «μικτό» ακροατήριο του 9,1%.
Όμως η
προοπτική νίκης του «πολυπολιτισμικού» μπλοκ δεν είναι... καλή είδηση για όσους
ευρωκράτες ανησυχούν ζητώντας «περισσότερη Ευρώπη», καθώς το κύριο στοιχείο της προεκλογικής
ατζέντας του υπήρξε η αντίθεση στο
γερμανικής έμπνευσης Δημοσιονομικό Σύμφωνο – είτε ολική είτε ζητώντας,
συμπληρωματικά με την αναθεώρησή
του, ένα πασπάλισμα... «ανάπτυξης».
Δεν είναι
άλλωστε τυχαία η γερμανική εχθρότητα
προς την υποψηφιότητά του, όσο και αν υποχρεωτικά αυτή θα υποχωρήσει σε
περίπτωση νίκης του Ολάντ στον δεύτερο γύρο.
Ένας υποψιασμένος παρατηρητής μπορεί βάσιμα
να υποθέσει ότι η αντίθεση του Ολάντ προς το γερμανικό σύμφωνο «αιώνιας
λιτότητας» είναι σε σημαντικό βαθμό προσχηματική, αφού η αναθεώρηση του ήδη
εγκεκριμένου συμφώνου δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συμφωνία της «σιδηράς» κυρίας
της Γερμανίας. Χωρίς όμως αυτή την –
ειλικρινή ή όχι, αδιάφορο – αντίθεση, η υποψηφιότητα Ολάντ θα στερούνταν νοήματος...
Άλλωστε η Γαλλία – η δεύτερη σε μέγεθος οικονομία της ευρωζώνης – είναι υποχρεωμένη από τη μια να δανειστεί μόνο φέτος 170 δισ. ευρώ υπό δυσμενείς πολιτικές και οικονομικές συνθήκες και από την άλλη, με τα σημερινά δεδομένα, να προχωρήσει σε περικοπές 160 δισ. έως το 2016. Και μάλιστα χωρίς αυτή η προοπτική να απαλείφει τον κίνδυνο η Γαλλία να βρεθεί στο στόχαστρο των αγορών αμέσως μετά την όποια – οπωσδήποτε προσωρινή... – «διευθέτηση» του ογκώδους ισπανικού προβλήματος.
Η κρίση λοιπόν διαγράφει ένα δυσμενές τοπίο για τη Γαλλία ανεξάρτητα από την έκβαση του δεύτερου γύρου των εκλογών, καθώς και τα δύο ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα που αναμετρώνται σε αυτές τις εκλογές υποχρεώθηκαν εκ των προτέρων να αφαιρέσουν – το καθένα ανάλογα με την ταυτότητά του – αρκετή έως... πολλή Ευρώπη και να προσθέσουν πολύ περισσότερη Γαλλία στον λόγο τους.
Σημειωτέον δε
ότι το εκλογικό αυτό αποτέλεσμα σημειώθηκε με αυξημένη συμμετοχή του γαλλικού εκλογικού
σώματος, καθώς η αποχή περιορίστηκε κάτω του 21%. Συνεπώς κανείς δεν μπορεί να
επικαλεστεί πλημμελή αποτύπωση των διαθέσεων του γαλλικού λαού, του οποίου οι
διαθέσεις άλλωστε διαμόρφωσαν τις
εκλογικές ατζέντες.
Πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο
Η ανησυχία του
πυρήνα της ευρωζώνης όμως δεν περιορίζεται στη Γαλλία, καθώς μπορεί το κόστος
του δεκαετούς δανεισμού της Γερμανίας να έπιασε το «χαμηλό» του 1,63% τη Δευτέρα, αλλά το περιβάλλον
που διαμορφώνεται στο σύνολο της ευρωζώνης δεν μπορεί να θεωρείται καθησυχαστικό
ούτε για τις αγορές ομολόγων ούτε για τη Γερμανία. Ας δούμε
επιγραμματικά τις σημαντικότερες παραμέτρους του προβλήματος:
1. Στην Ολλανδία η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Μαρκ Ρούτε κατέρρευσε καθώς το ακροδεξιό Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) του Γκερτ Βίλντερς εγκατέλειψε τις συνομιλίες για τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και απέσυρε την εμπιστοσύνη του. Πλέον είναι θέμα χρόνου η απώλεια των τριών «Άλφα» στη βαθμολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας αυτής εκ μέρους των οίκων αξιολόγησης.
Στην
πραγματικότητα η Ολλανδία, μια χώρα του σκληρού πυρήνα της ευρωζώνης, βασική
σύμμαχος της Γερμανίας στην προώθηση της αδιαπραγμάτευτης λιτότητας, έρχεται αντιμέτωπη με τις επιλογές που και η
ίδια προώθησε για τις περιφερειακές οικονομίες του ευρώ, μεταβαλλόμενη εν τέλει
σε παράγοντα αστάθειας!
2. Στην Ισπανία τα αυτοσχέδια – δηλαδή εκτός επίσημων «μνημονίων» – προγράμματα λιτότητας αδυνατούν να επιτύχουν τον στόχο μείωσης του ελλείμματος και η κυβέρνηση τον έχει αναθεωρήσει προς τα πάνω προκαλώντας πανικό σε ευρωζώνη και αγορές. Ήδη Κομισιόν και ΔΝΤ έχουν σπεύσει σε διαπραγμάτευση με την ισπανική κυβέρνηση, αλλά δεν υπάρχει καμιά βεβαιότητα ότι η Ισπανία θα τεθεί υπό καθεστώς «μνημονίου» όπως το γνωρίζουμε στην Ελλάδα. Το ρίσκο είναι μεγάλο για δύο λόγους:
● Η ίδια η
ισπανική κυβέρνηση τρέμει στην ιδέα
ότι, με ανεργία πάνω από 20% και δραματικά ποσοστά στους νέους, θα μπει σε
διαδικασία ακόμη σκληρότερης λιτότητας με κίνδυνο να προσθέσει μια δραματική ύφεση στα ήδη υπάρχοντα δεινά της. Χώρια που η μέχρι τώρα μείωση του
ελλείμματός της συνοδεύθηκε από αύξηση του χρέους της, όπως άλλωστε σε όλες τις χώρες που υφίστανται τα
παράλογα προγράμματα «προσαρμογής».
● Η Γερμανία, με την κρίση να χτυπά τον πυρήνα της ευρωζώνης, με το ΔΝΤ και τις αγορές να απαιτούν εγγύηση του συνολικού ευρωπαϊκού χρέους μέσω ευρωομολόγων, γνωρίζει ότι μια «διάσωση» της Ισπανίας είναι πολύ ακριβή και μπορεί να θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο τη βιτρίνα των μηχανισμών «διάσωσης», αλλά και τη σταθερότητα της γερμανικής οικονομίας. Αν αληθεύουν τα ποσά που δημοσιεύονται στον διεθνή Τύπο, τα 500 δισ. που έχει ανάγκη η Ισπανία είναι πάρα πολλά για τη δοκιμαζόμενη ευρωπαϊκή αντοχή, αλλά και για το γερμανικό βαλάντιο.
Από την άλλη
πλευρά η Ισπανία έχει ένα μεγάλο όπλο διαπραγμάτευσης: ως τέταρτη σε μέγεθος
οικονομία της ευρωζώνης δικαιούται να πιστεύει ότι η δική της κατάρρευση μπορεί
να συμπαρασύρει ολόκληρο το
οικοδόμημα του ευρώ. Το ισπανικό σταυρόλεξο λοιπόν δεν έχει εύκολη λύση – αν
υποθέσουμε ότι έχει κάποια λύση...
3. Η Πορτογαλία και η Ιρλανδία καρκινοβατούν παρά τα «μνημόνια», με την πρώτη να συζητά από καιρό μείωση του χρέους της και τη δεύτερη περαιτέρω προστασία των τραπεζών της. Κι εδώ χρειάζεται ζεστό χρήμα, το οποίο κανείς δεν ξέρει πώς θα βρεθεί.
4. Η Ιταλία είναι μια ακόμη χώρα υπό άμεση
απειλή, στην οποία το μοντέλο «διάσωσης» των μικρών περιφερειακών οικονομιών δεν
μοιάζει εφικτό λόγω του τεράστιου κόστους. Παράλληλα ακόμη και ο τραπεζίτης
Μόντι μιλάει εσχάτως περισσότερο ως Ιταλός παρά ως... Ευρωπαίος. Και,
πιθανότατα, το εννοεί!
5. Συνολικά στην Ευρώπη οι εξουθενωμένοι
από τη λιτότητα λαοί διεκδικούν περισσότερες πρωτοβουλίες σε επίπεδο κρατών,
συχνά πριμοδοτώντας ακροδεξιά και αντιευρωπαϊκά πολιτικά σχήματα ελλείψει
ανταπόκρισης.
6.
Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, την Eurostat, η μείωση των ελλειμμάτων στις
χώρες της ευρωζώνης από το 6,2% του 2010 στο 4,1% του 2011 δεν είχε κάποιον
θετικό αντίκτυπο στο χρέος, αφού
κατά μέσον όρο αυτό αυξήθηκε από 85,3% του ΑΕΠ το 2010 σε 87,2%.
Συνολικά
μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 το έλλειμμα μειώθηκε κατά μέσο όρο από 6,5% του ΑΕΠ
σε 4,5%. Όμως το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από 80% του ΑΕΠ σε 82,5%, με
14 χώρες να έχουν ποσοστό χρέους μεγαλύτερο του 60% του ΑΕΠ τους.
Το γερμανικό ρίσκο
Κάπως έτσι τόσο
η ευρωζώνη όσο και η Ε.Ε. ζουν έναν εφιάλτη φυλακισμένες στη δίνη των χρεών
και της λιτότητας, με το φάντασμα της ύφεσης να πλανάται από άκρου εις άκρον,
με τη βιομηχανία και τις υπηρεσίες να καρκινοβατούν και τον κεφαλαιουχικό
εξοπλισμό να απαξιώνεται σε χώρες όχι μόνο όπως η Ελλάδα, αλλά και όπως η
Ιταλία.
Μπορεί λοιπόν η Γερμανία να έκλεισε το 2011 με έλλειμμα 1%, μπορεί να διαπιστώνει ότι χρειάζεται κάπου 200.000 μετανάστες για να θερμάνουν με την ειδίκευση και τη φθηνή εργασία τους την αναπτυξιακή μηχανή της, μπορεί ακόμη να «βλέπει» προοπτικά μεγαλύτερη πτώση στο ποσοστό ανεργίας, μπορεί να διογκώνει εντυπωσιακά τον όγκο του εμπορίου της με την Κίνα (280 δισ. δολάρια έως το 2015 είναι ο στόχος των Κινέζων), αλλά δεν παύει να αποτελεί την ηγέτιδα δύναμη μιας οικονομικής και νομισματικής ένωσης σε κρίση.
Για την
ακρίβεια η Γερμανία βλέπει:
● Την κύρια
σύμμαχό της, τη Γαλλία, να σαρώνεται
από την αμφισβήτηση των γερμανικών προτεραιοτήτων και να στρέφεται προς την
αναζήτηση – ίσως και τη διεκδίκηση –
περισσότερο «εθνικών» παρά «ευρωπαϊκών» λύσεων.
● Μεγάλες οικονομίες να θέτουν ως προτεραιότητα τη δική τους επιβίωση ακόμη και κόντρα στους γερμανόπνευστους «ευρωπαϊκούς» κανόνες πειθαρχίας.
● Τον σκληρό
πυρήνα του ευρώ να αποδυναμώνεται
χάνοντας χώρες - κλειδιά στην προώθηση και υλοποίηση του σχεδιασμού για την
αντιμετώπιση της κρίσης χρέους και τη δόμηση μιας «γερμανικής» Ευρώπης.
● Τις μεγάλες οικονομίες του κόσμου, εξ αιτίας του
αυξανόμενου πολιτικού ρίσκου, να επενδύουν χρήματα στη σταθεροποίηση της Ευρώπης
όχι μέσα από τους τζούφιους ευρωμηχανισμούς «στήριξης», αλλά μέσω του ΔΝΤ, το οποίο, απέναντι στα πλασματικά
800 δισ. ευρώ της ευρωζώνης, έχει μέχρι στιγμής να αντιπαρατάξει περισσότερα από
300 δισ. σε χρήμα διαθέσιμο για την Ευρώπη, με σύνολο πόρων γύρω στα 700 δισ.,
χωρίς μάλιστα τη θερμή συμμετοχή των ΗΠΑ.
● Τόσο το ΔΝΤ, όσο και τις αγορές, να της ζητούν να εγγυηθεί αυτή το σύνολο των ευρωπαϊκών χρεών μέσω των μηχανισμών «διάσωσης» και των ευρωομολόγων.
Έχει τη διάθεση
λοιπόν η Γερμανία να ρισκάρει περαιτέρω για να σώσει το ευρώ; Μπορεί η σωτηρία
του ευρώ να ταυτιστεί με τη διάσωση της Ευρώπης; Οι απαντήσεις δεν θα
αργήσουν.
Κυρίως χωρίς αυτούς...
Δυστυχώς για εμάς σε αυτό το περιβάλλον το τελευταίο για το οποίο μπορεί να υπερηφανεύεται το ελληνικό σύστημα εξουσίας είναι η πρόνοιά του για τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας. Η πλήρης απουσία διαπραγμάτευσης, αλλά και εθνικού σχεδιασμού είναι ορατή σε όλα τα επίπεδα. Παρότι η κοινωνική διάλυση είναι εμφανής, σε λίγο θα γίνει χιονοστιβάδα και θα συνοδευτεί αναπόφευκτα από μείζονα πολιτική κρίση, η οποία είναι ήδη ορατή, όλα είναι εναποτεθειμένα στον αυτόματο γερμανικό πιλότο.
Μέχρι στιγμής
όμως το πρώτο ευρωπαϊκό δίδαγμα
είναι ότι, όταν οι πολιτικές ελίτ αδυνατούν να διαμορφώσουν εθνική στρατηγική,
οι κοινωνίες θα την αναζητήσουν από οποιονδήποτε την επαγγέλλεται – ακόμη και τη
φασιστική Δεξιά.
Το δεύτερο δίδαγμα είναι ότι η Ελλάδα
είναι μια πολύ ακριβή υπόθεση για
την ευρωπαϊκή χρηματοδοτική ικανότητα. Κανείς συνεπώς δεν μπορεί πράγματι να
εγγυηθεί κάποιου είδους... «ευρωπαϊκή πορεία», όσα ψευδή διλήμματα και αν βάζει
στο τραπέζι.
Όσοι λοιπόν αρνούνται ή είναι ανίκανοι να διαμορφώσουν εναλλακτική
εθνική στρατηγική, όχι εκ του προχείρου αλλά συνολική, συγκροτημένη στη βάση της
επιβίωσης της Ελλάδας και των
Ελλήνων, ας έχουν κατά νου ότι πολύ σύντομα ο ελληνικός λαός αναπόφευκτα θα την
αναζητήσει, ακόμη και χωρίς αυτούς.
Ή, μάλλον, κυρίως χωρίς αυτούς. Ό,τι
κι αν αυτό σημαίνει...
Η Μέρκελ χάνει τα τσιράκια της....
Οι Έλληνες πρέπει να κάνουν την αρχή!
Μην περιμένετε να αλλάξουν πρώτα τα πράγματα οι Γάλλοι, Ολλανδοί, Ισπανοί ή Τσέχοι!
Ας κάνει η Ελλάδα το πρώτο βήμα και το έδαφος για την ανατροπή της καταστροφικής πολιτικής της Μέρκελ είναι ήδη στρωμένο.
Το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών, οι πρόωρες εκλογές στην Ολλανδία μετά τη σημερινή παραίτηση του πρωθυπουργού της, η πολιτική κατάρρευση της Τσεχίας, έχουν κάνει τη Μέρκελ να ανησυχεί.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου θα μπορούν να δείξουν πολλά στην Ευρώπη και να αλλάξουν πολλά περισσότερα, από την εξαθλίωση που θέλουν να δημιουργήσουν.
Δεν είναι τυχαίο, που σήμερα το γαλλικό χρηματιστήριο υποχωρεί κατά σχεδόν 2% και η Γερμανία κοντά στο 3%.
Έχει λάβει ήδη το μήνυμα από τους Γάλλους, άσχετα με το τι θα γίνει τελικά στον β’ γύρο μεταξύ Ολάντ – Σαρκοζί.
Τα μέτρα λιτότητας (και το δημοσιονομικό σύμφωνο της Μέρκελ που προβλέπει συνεχή λιτότητα για τη μείωση του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ) οδήγησαν σε κατάρρευση της Ολλανδίας. Η κοινωνική αναταραχή και τα σκάνδαλα έκαναν το ίδιο και στην Τσεχία.
Οι δυο τελευταίες χώρες αποτελούν κομμάτι του σκληρού πυρήνα της Μέρκελ.
Αν οι Έλληνες σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, τότε η σκληρότητα της Μέρκελ θα καμφθεί την επόμενη κιόλας μέρα, γιατί ξέρουν ότι στην σειρά στέκονται και σύμμαχοι της Γερμανίας.
Τώρα, ανα υπάρχει θέμα εξόδου από το ευρώ; Θα απαντήσουμε διαφορετικά.
Οι αποδόσεις στα ομόλογα Ισπανίας και Ιταλίας είναι στα ύψη! Μόνο σήμερα τα spreads στην Ιταλία πήγαν πάνω από τις 400 μονάδες βάσης! Θέλετε και άλλη απάντηση;
Το είδα στο Blog ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ
Και κάτι ακόμη σχετικό (απο Newsbeast):
 |
| Μακάρι... |
Μην περιμένετε να αλλάξουν πρώτα τα πράγματα οι Γάλλοι, Ολλανδοί, Ισπανοί ή Τσέχοι!
Ας κάνει η Ελλάδα το πρώτο βήμα και το έδαφος για την ανατροπή της καταστροφικής πολιτικής της Μέρκελ είναι ήδη στρωμένο.
Το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών, οι πρόωρες εκλογές στην Ολλανδία μετά τη σημερινή παραίτηση του πρωθυπουργού της, η πολιτική κατάρρευση της Τσεχίας, έχουν κάνει τη Μέρκελ να ανησυχεί.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου θα μπορούν να δείξουν πολλά στην Ευρώπη και να αλλάξουν πολλά περισσότερα, από την εξαθλίωση που θέλουν να δημιουργήσουν.
Δεν είναι τυχαίο, που σήμερα το γαλλικό χρηματιστήριο υποχωρεί κατά σχεδόν 2% και η Γερμανία κοντά στο 3%.
Έχει λάβει ήδη το μήνυμα από τους Γάλλους, άσχετα με το τι θα γίνει τελικά στον β’ γύρο μεταξύ Ολάντ – Σαρκοζί.
Τα μέτρα λιτότητας (και το δημοσιονομικό σύμφωνο της Μέρκελ που προβλέπει συνεχή λιτότητα για τη μείωση του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ) οδήγησαν σε κατάρρευση της Ολλανδίας. Η κοινωνική αναταραχή και τα σκάνδαλα έκαναν το ίδιο και στην Τσεχία.
Οι δυο τελευταίες χώρες αποτελούν κομμάτι του σκληρού πυρήνα της Μέρκελ.
Αν οι Έλληνες σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, τότε η σκληρότητα της Μέρκελ θα καμφθεί την επόμενη κιόλας μέρα, γιατί ξέρουν ότι στην σειρά στέκονται και σύμμαχοι της Γερμανίας.
Τώρα, ανα υπάρχει θέμα εξόδου από το ευρώ; Θα απαντήσουμε διαφορετικά.
Οι αποδόσεις στα ομόλογα Ισπανίας και Ιταλίας είναι στα ύψη! Μόνο σήμερα τα spreads στην Ιταλία πήγαν πάνω από τις 400 μονάδες βάσης! Θέλετε και άλλη απάντηση;
Και κάτι ακόμη σχετικό (απο Newsbeast):
Έντονη κριτική από το Reuters
Mια «οσμή υποκρισίας αναδίδει ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών για τους Έλληνες», σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.
Το πρακτορείο σχολιάζει καυστικότατα την κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού στην Ολλανδία εξαιτίας της αποτυχίας της να συμφωνήσει σε περικοπές στον προϋπολογισμό, οι οποίες ήταν πιο ήπιες από τις αντίστοιχες ελληνικές.
«Τα σχόλια που έχει κάνει ο De Jager στο παρελθόν, ήταν τόσο προκλητικά που έφτασαν να εξοργίσουν ακόμα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ο οποίος απάντησε λέγοντας "ποιοι είναι οι Ολλανδοί'";» σχολιάζει το δημοσίευμα το Reuters.
Συνεχίζει μάλιστα αναφέροντας ότι «ο κοντός και παχουλός Ολλανδός, που δείχνει νεότερος από την ηλικία του», ποτέ δεν δίστασε να δηλώσει ότι, οι ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα θα πρέπει να δεχτούν μεγαλύτερη εποπτεία.
«Σήμερα οι όροι έχουν αντιστραφεί» και ενώ η Ελλάδα απολαμβάνει μια -έστω και προσωρινή περίοδο- σχετικής ηρεμίας, η Ολλανδία εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας.
«Αρκετοί Έλληνες αισθάνονται ότι, κριτικές σαν αυτές του De Jager είναι αρκετά επώδυνες και τονίζουν ότι, δεν ενδιαφέρονται για όσα περνάει αυτή την στιγμή η Ολλανδία» σχολιάζει το δημοσίευμα.
Mια «οσμή υποκρισίας αναδίδει ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών για τους Έλληνες», σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.
Το πρακτορείο σχολιάζει καυστικότατα την κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού στην Ολλανδία εξαιτίας της αποτυχίας της να συμφωνήσει σε περικοπές στον προϋπολογισμό, οι οποίες ήταν πιο ήπιες από τις αντίστοιχες ελληνικές.
«Τα σχόλια που έχει κάνει ο De Jager στο παρελθόν, ήταν τόσο προκλητικά που έφτασαν να εξοργίσουν ακόμα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ο οποίος απάντησε λέγοντας "ποιοι είναι οι Ολλανδοί'";» σχολιάζει το δημοσίευμα το Reuters.
Συνεχίζει μάλιστα αναφέροντας ότι «ο κοντός και παχουλός Ολλανδός, που δείχνει νεότερος από την ηλικία του», ποτέ δεν δίστασε να δηλώσει ότι, οι ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα θα πρέπει να δεχτούν μεγαλύτερη εποπτεία.
«Σήμερα οι όροι έχουν αντιστραφεί» και ενώ η Ελλάδα απολαμβάνει μια -έστω και προσωρινή περίοδο- σχετικής ηρεμίας, η Ολλανδία εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας.
«Αρκετοί Έλληνες αισθάνονται ότι, κριτικές σαν αυτές του De Jager είναι αρκετά επώδυνες και τονίζουν ότι, δεν ενδιαφέρονται για όσα περνάει αυτή την στιγμή η Ολλανδία» σχολιάζει το δημοσίευμα.
ΟΙ εξελίξεις τρέχουνε μα η νύστα δε λέει να φύγει...
 | |
| Βουητό........ |
ενώ ταυτόχρονα, παραδίπλα...
 |
 |
Βουβό ροχαλητό... |
Προσέξτε τώρα:
Σύμφωνα με αποκλειστικές και εξακριβωμένες πληροφορίες του newsbomb.gr, οι κ.κ. Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος έχουν λάβει «αξιόπιστες πληροφορίες» οι οποίες μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι «Στις εκλογές της 6ης Μάη θα επιχειρηθεί μια «επιστημονική» νόθευση των αποτελεσμάτων, με ενίσχυση των δύο κομμάτων εξουσίας ώστε να φτάσουν το «μαγικό» νούμερο του 50%, που θα τα νομιμοποιεί πολιτικά να συγκυβερνήσουν, σύμφωνα και με τις επιταγές της τρόικας και των δανειστών!».
Και μια είδηση που κρύβει πιθανές μελλοντικές εκπλήξεις...
Όσο για αυτό:
η εικόνα μιλάει μόνη της. Πάμε παρακάτω:
Επί της ουσίας τρόικα και δανειστές δεν θέλουν το ελληνικό κράτος να αποκτήσει τον έλεγχο των τραπεζών ούτε οι βασικοί μέτοχοι των τραπεζών να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα προνόμια του παρελθόντος. Κάτι που σημαίνει ότι στο τελικό πακέτο της ανακεφαλαιοποίησης δεν θα υπάρχουν ρήτρες ευνοϊκές για τους παλαιούς βασικούς μετόχους. Και καθώς οι ελληνικές τράπεζες θα υποστούν συνολική σωρευτική ζημία 40-41 δισ. για το 2011, απαιτώντας νέα κεφάλαια τουλάχιστον 36 δισ., τα πράγματα για τους παλαιούς μετόχους είναι δύσκολα. Γι’ αυτό κάποιες πηγές αναφέρουν ότι ίσως οδηγηθεί σε αναβολή και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των τραπεζικών ομίλων που είναι προγραμματισμένη για αύριο. Δείχνοντας απλώς ότι τα χειρότερα είναι μπροστά...
Μπου..............(μ)!
Ανοίχτε τα μάτια και σκεφτείτε λιγάκι...
Ανέκδοτα απο το βιβλίο Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης.
Αυτοί υποτίθεται οτι σκοπεύουν να ενταχθούν στην Ευρώπη...
Και η Ευρώπη υποτίθεται οτι συζητάει μαζί τους...
Τουρκικής καταγωγής ο Όμηρος και ο Πυθαγόρας σύμφωνα με τους Τούρκους!
Είναι λογικό ο κάθε λαός να βλέπει την ιστορία με τα δικά του
μάτια. Εμείς όμως “βγάλαμε” τα μάτια μας μόνοι μας και οι Τούρκοι
βλέπουν ότι θέλουν! Οσο δεν τους
αντικρούει κανείς ακόμα και οι Μάγιας θα γίνουν απόγονοί τους.Ενώ το
βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ’ Δημοτικού εξυμνεί
τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την
εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία και ξεχνάει το κρυφό
σχολειό. Το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι:…
-Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται… σήμερα υπό ελληνική κατοχή».
-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)
-Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».
-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το ικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».
Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση
του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα
συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς
υποχρεωτικής φοίτησης.
Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται «Τα
δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και
κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του
Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.
Βάση των αυθαίρετων ιστορικών
θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και
στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του
Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!
Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους,
Ίωνες,Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα
μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», του «μοναδικού που είχε τη
δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!
Ακόμη πιο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk
Yunaniliskilerive filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι
ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν
είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το…2480
π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος
ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.
Η εργασία του εγκρίθηκε απ’ το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και
διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. Ας μας εξηγήσουν ποιά είναι τα δείγματα
πολιτισμού τους που έχουν βρεθεί στο Τουράν (Έρημος Τακλαμακάν, και
Μογγολία) που να δικαιολογούν τη προέλευση του απίστευτου Ελληνικού
πολιτισμού. Αλλά όταν στα δικά μας σχολεία διδάσκεται η ινδοευρωπαική
θεωρία και προέλευση αντί για την αυτοχθονία που οι ίδιοι οι Έλληνες
δήλωναν στις ιστορίες και τους μύθους τους είναι φυσιολογικό να έχουν
πάρει αέρα.
ksipnistere.blogspot.com
ksipnistere.blogspot.com
ΤΟ ΕΙΔΑ ΕΔΩ
Κυριακή 22 Απριλίου 2012
Ευρωκοινοβούλιο: Πρόσκληση για διεθνή δράση κατά της Αργεντινής!...
 |
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ
Ευρωκοινοβούλιο: Πρόσκληση για διεθνή δράση κατά της Αργεντινής!...
Με επίσημη ανακοίνωση του, την Παρασκευή, το Ευρωκοινοβούλιο ενημέρωσε για την υιοθέτηση απόφασης για «εμπορικές ανταποδοτικές κυρώσεις» και «διεθνή συναίνεση κατά της κυβέρνησης της Αργεντινής», καταδεικνύοντας έτσι την… οργή της Δύσης αλλά και τον πανικό που την διέπει, εξαιτίας της πρόσφατης εθνικοποίησης της πετρελαϊκής YPF από την κυβέρνηση της Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι απόφαση αυτή έχει «μη δεσμευτικό» χαρακτήρα, εντύπωση προκαλεί τόσο η ένταση των διατυπώσεων που περιλαμβάνει όσο και η πρωτοφανής εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται ανοιχτά μία εκλεγμένη, δημοκρατική κυβέρνηση ενός ανεξάρτητου κράτους της Λατινικής Αμερικής, όπως η Αργεντινή της «γενναίας Κριστίνα».
«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των χωρών - μελών της ΕΕ θα πρέπει να υιοθετήσουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη της παρούσας κατάστασης, περιλαμβανομένης της πιθανής μερικής αναστολής των μονομερών δασμολογικών προτιμήσεων», αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία υιοθετήθηκε μετά από κοινή πρόταση πολλών Ευρωβουλευτών.
Μάλιστα, το Ευρωκοινοβούλιο καλεί άμεσα τόσο την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάθριν Άστον, όσο και τον ευρωπαίο Επίτροπο Εμπορίου, Κάρελ ντε Γκουχτ, να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε «να δημιουργηθεί μία διεθνής συναίνεση κατά των πρακτικών της κυβέρνησης της Αργεντινής», με κύριους άξονες την Ομάδα των G-20 και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (!).
Παράλληλα, το Στρασβούργο υποστηρίζει ότι η απόφαση για την εθνικοποίηση του 51% της YPF – συμφερόντων της ισπανικής πετρελαϊκής Repsol – «ενδέχεται να βλάψει το κλίμα συνεννόησης και εγκαρδιότητας που είναι απαραίτητο για να υπάρξει ανάμεσα στην ΕΕ και την Mercosur (Λατινική Εμπορική Ένωση).
Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση για την εθνικοποίηση της YPF εκ μέρους της Κριστίνα Φερνάντες δεν ελήφθη… εν μία νυκτί και χωρίς να υπάρξει η σχετική προειδοποίηση, αλλά αντιθέτως είχαν προηγηθεί πολύμηνες διαπραγματεύσεις, με την κυβέρνηση της Αργεντινής να εγκαλεί ευθέως την εταιρεία για «πλημμελείς επενδύσεις και ελλιπή παραγωγή πετρελαίου προς όφελος της εθνικής οικονομίας».
Τελικώς, και μετά από την επιμονή της μητρικής ισπανικής Repsol στις ίδιες πρακτικές – με εμφανή στόχο να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα οι τιμές του «μαύρου χρυσού» - την περασμένη Δευτέρα η διάσημη για την επιτυχή ανόρθωση της οικονομίας της χώρας της, με παράλληλη μέριμνα για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και ενίσχυση του Κράτους Πρόνοιας, Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ, ανακοίνωσε την απόφαση για την εθνικοποίηση του51% της YPF.
Σήμερα, και ύστερα από την αμήχανη αρχικά και… οργίλη, εν συνεχεία, αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι υπενθυμίζουν με… νόημα την ιστορική απόφαση του μεγάλου μεταρρυθμιστή Ιρανού πρωθυπουργού, Μοχάμαντ Μοσαντέχ, ο οποίος στα 1951 εθνικοποίησε την πετρελαϊκή βιομηχανία της χώρας του, με τραγικό επακόλουθο, δύο χρόνια αργότερα, την ανατροπή της – δημοφιλέστατης - κυβέρνησής του μέσω στρατιωτικού πραξικοπήματος, με ενορχηστρωτές την αμερικανική CIA (επί προεδρίας Ντ. Αϊζενχάουερ) και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (επί Ουιν. Τσόρτσιλ), δια της περίφημης «επιχείρησης Αίας» ( Operation Ajax) - αυτά, για τους φίλους της Ιστορίας.
Είναι άραγε πιθανόν να εξυφανθεί μία ανάλογη… επιχείρηση αντιποίνων σε βάρος της – πανέμορφης και λαοφιλούς - Προέδρου της Αργεντινής;
Πάντως, η Ιστορία είναι χρήσιμη μόνον όταν μας διδάσκει – προειδοποιώντας μας εγκαίρως, τις περισσότερες φορές.
Να σημειώσουμε και κάτι ακόμη, χαρακτηριστικό, ίσως, ώστε να… αναγνώσουμε με καθαρότητα την απόφαση που έλαβε την Παρασκευή το Ευρωκοινοβούλιο: Το Ευρωκοινοβούλιο αφιέρωσε για το έτος 2011 το ετήσιο βραβείο Ζαχάρωφ, «για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα» σε πέντε επιφανείς προσωπικότητες της λεγομένης «Αραβικής Άνοιξης» επιβραβεύοντας έτσι «το θάρρος και τους αγώνες τους για τη Δημοκρατία»- ξαφνιάζοντας, ίσως, αρκετούς πιο ψύχραιμους παρατηρητές.
Τώρα, το ίδιο Σώμα, με έδρα το Στρασβούργο, αντιδρά με… έκδηλη εχθρότητα και σαφή διάθεση εκδίκησης έναντι μίας απόφαση που ελήφθη από μία εκλεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση – και η οποία αναμένεται να ωφελήσει εμφανώς τα συμφέροντα του λαού της χώρας, κρατώντας τις τιμές του πετρελαίου σε ελεγχόμενα επίπεδα.
«Μπορείτε, ασφαλώς, να σωθείτε, αλλά μονάχα με το δικό μας τρόπο», είναι ωσάν να διατυμπανίζει προς… κάθε ενδιαφερόμενο το Στρασβούργο.
«Αν τουλάχιστον ένας πέθαινε από αηδία…», έγραψε κάποτε ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Κ.Γ. Καρυωτάκης. Θεωρούμε ότι αυτή είναι η απολύτως αρμόζουσα απάντηση προς τους κ.κ. Ευρωβουλευτές…
Σπύρος Θεοδωράτος
Σχετικά άρθρα:
Μια σοβαρή και ελεύθερη χώρα: Αργεντινή - Εθνικοποίησε την εταιρεία πετρελαίων!
Στα άκρα η σύγκρουση Ισπανίας-Αργεντινής για την πετρελαϊκή Repsol ΥPF. Η Ισπανία ανακάλεσε τον πρεσβευτή της.
Ευρωκοινοβούλιο: Πρόσκληση για διεθνή δράση κατά της Αργεντινής!...
Με επίσημη ανακοίνωση του, την Παρασκευή, το Ευρωκοινοβούλιο ενημέρωσε για την υιοθέτηση απόφασης για «εμπορικές ανταποδοτικές κυρώσεις» και «διεθνή συναίνεση κατά της κυβέρνησης της Αργεντινής», καταδεικνύοντας έτσι την… οργή της Δύσης αλλά και τον πανικό που την διέπει, εξαιτίας της πρόσφατης εθνικοποίησης της πετρελαϊκής YPF από την κυβέρνηση της Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι απόφαση αυτή έχει «μη δεσμευτικό» χαρακτήρα, εντύπωση προκαλεί τόσο η ένταση των διατυπώσεων που περιλαμβάνει όσο και η πρωτοφανής εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται ανοιχτά μία εκλεγμένη, δημοκρατική κυβέρνηση ενός ανεξάρτητου κράτους της Λατινικής Αμερικής, όπως η Αργεντινή της «γενναίας Κριστίνα».
«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των χωρών - μελών της ΕΕ θα πρέπει να υιοθετήσουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη της παρούσας κατάστασης, περιλαμβανομένης της πιθανής μερικής αναστολής των μονομερών δασμολογικών προτιμήσεων», αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία υιοθετήθηκε μετά από κοινή πρόταση πολλών Ευρωβουλευτών.
Μάλιστα, το Ευρωκοινοβούλιο καλεί άμεσα τόσο την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάθριν Άστον, όσο και τον ευρωπαίο Επίτροπο Εμπορίου, Κάρελ ντε Γκουχτ, να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε «να δημιουργηθεί μία διεθνής συναίνεση κατά των πρακτικών της κυβέρνησης της Αργεντινής», με κύριους άξονες την Ομάδα των G-20 και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (!).
Παράλληλα, το Στρασβούργο υποστηρίζει ότι η απόφαση για την εθνικοποίηση του 51% της YPF – συμφερόντων της ισπανικής πετρελαϊκής Repsol – «ενδέχεται να βλάψει το κλίμα συνεννόησης και εγκαρδιότητας που είναι απαραίτητο για να υπάρξει ανάμεσα στην ΕΕ και την Mercosur (Λατινική Εμπορική Ένωση).
Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση για την εθνικοποίηση της YPF εκ μέρους της Κριστίνα Φερνάντες δεν ελήφθη… εν μία νυκτί και χωρίς να υπάρξει η σχετική προειδοποίηση, αλλά αντιθέτως είχαν προηγηθεί πολύμηνες διαπραγματεύσεις, με την κυβέρνηση της Αργεντινής να εγκαλεί ευθέως την εταιρεία για «πλημμελείς επενδύσεις και ελλιπή παραγωγή πετρελαίου προς όφελος της εθνικής οικονομίας».
Τελικώς, και μετά από την επιμονή της μητρικής ισπανικής Repsol στις ίδιες πρακτικές – με εμφανή στόχο να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα οι τιμές του «μαύρου χρυσού» - την περασμένη Δευτέρα η διάσημη για την επιτυχή ανόρθωση της οικονομίας της χώρας της, με παράλληλη μέριμνα για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και ενίσχυση του Κράτους Πρόνοιας, Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ, ανακοίνωσε την απόφαση για την εθνικοποίηση του51% της YPF.
Σήμερα, και ύστερα από την αμήχανη αρχικά και… οργίλη, εν συνεχεία, αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι υπενθυμίζουν με… νόημα την ιστορική απόφαση του μεγάλου μεταρρυθμιστή Ιρανού πρωθυπουργού, Μοχάμαντ Μοσαντέχ, ο οποίος στα 1951 εθνικοποίησε την πετρελαϊκή βιομηχανία της χώρας του, με τραγικό επακόλουθο, δύο χρόνια αργότερα, την ανατροπή της – δημοφιλέστατης - κυβέρνησής του μέσω στρατιωτικού πραξικοπήματος, με ενορχηστρωτές την αμερικανική CIA (επί προεδρίας Ντ. Αϊζενχάουερ) και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (επί Ουιν. Τσόρτσιλ), δια της περίφημης «επιχείρησης Αίας» ( Operation Ajax) - αυτά, για τους φίλους της Ιστορίας.
Είναι άραγε πιθανόν να εξυφανθεί μία ανάλογη… επιχείρηση αντιποίνων σε βάρος της – πανέμορφης και λαοφιλούς - Προέδρου της Αργεντινής;
Πάντως, η Ιστορία είναι χρήσιμη μόνον όταν μας διδάσκει – προειδοποιώντας μας εγκαίρως, τις περισσότερες φορές.
Να σημειώσουμε και κάτι ακόμη, χαρακτηριστικό, ίσως, ώστε να… αναγνώσουμε με καθαρότητα την απόφαση που έλαβε την Παρασκευή το Ευρωκοινοβούλιο: Το Ευρωκοινοβούλιο αφιέρωσε για το έτος 2011 το ετήσιο βραβείο Ζαχάρωφ, «για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα» σε πέντε επιφανείς προσωπικότητες της λεγομένης «Αραβικής Άνοιξης» επιβραβεύοντας έτσι «το θάρρος και τους αγώνες τους για τη Δημοκρατία»- ξαφνιάζοντας, ίσως, αρκετούς πιο ψύχραιμους παρατηρητές.
Τώρα, το ίδιο Σώμα, με έδρα το Στρασβούργο, αντιδρά με… έκδηλη εχθρότητα και σαφή διάθεση εκδίκησης έναντι μίας απόφαση που ελήφθη από μία εκλεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση – και η οποία αναμένεται να ωφελήσει εμφανώς τα συμφέροντα του λαού της χώρας, κρατώντας τις τιμές του πετρελαίου σε ελεγχόμενα επίπεδα.
«Μπορείτε, ασφαλώς, να σωθείτε, αλλά μονάχα με το δικό μας τρόπο», είναι ωσάν να διατυμπανίζει προς… κάθε ενδιαφερόμενο το Στρασβούργο.
«Αν τουλάχιστον ένας πέθαινε από αηδία…», έγραψε κάποτε ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Κ.Γ. Καρυωτάκης. Θεωρούμε ότι αυτή είναι η απολύτως αρμόζουσα απάντηση προς τους κ.κ. Ευρωβουλευτές…
Σπύρος Θεοδωράτος
Σχετικά άρθρα:
Μια σοβαρή και ελεύθερη χώρα: Αργεντινή - Εθνικοποίησε την εταιρεία πετρελαίων!
Στα άκρα η σύγκρουση Ισπανίας-Αργεντινής για την πετρελαϊκή Repsol ΥPF. Η Ισπανία ανακάλεσε τον πρεσβευτή της.
www.ramnousia.com
το βρήκα στο aNTI-NTP
Σάββατο 21 Απριλίου 2012
Αμυντικές δαπάνες Ελλάδας via SIPRI - βρείτε πόσες ήταν οι μίζες
Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Ν. Χρυσόγελος, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:
Η χώρα από το 1974 έως το 2011 ξόδεψε 218 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτικές και εξοπλιστικές δαπάνες, στο όνομα “της ασφάλειας και της εθνικής ανεξαρτησίας”
Την περίοδο 2001-2011, και παρά τη μείωση των αμυντικών / εξοπλιστικών δαπανών το 2011 λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής, η Ελλάδα υπήρξε ο πέμπτος μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων / στρατιωτικού εξοπλισμού (10,3 δις δολάρια) στον κόσμο μετά τις: Κίνα (24 δις), Ινδία (23 δις), Νότια Κορέα (12,6 δις) και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (10,9 δις)!
Την πενταετία 2007-2011, η Ελλάδα ήταν ο μεγαλύτερος παραλήπτης Γερμανικών και ο δεύτερος μεγαλύτερος παραλήπτης γαλλικών εξοπλιστικών, αντιπροσωπεύοντας το 13% του όγκου των Γερμανικών και το 10% των Γαλλικών εξαγωγών μεγάλων συμβατικών όπλων, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI).Ελληνικές στρατιωτικές δαπάνες και δημόσιο χρέος
Εκτιμώντας, με βάση τα στοιχεία αμυντικών δαπανών που υπέπεσαν στην αντίληψή μας, από το διαδίκτυο, το ποσό του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, για την περίοδο, 1992 – 2009, για δαπάνες σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, για το μέρος που αυτές υπερβαίνουν τον μέσο κοινοτικό (1,5% του ΑΕΠ των 27 της ΕΕ, το έτος 2006) προκύπτει πως αν η Ελλάδα δαπανούσε μόνο το 1,5% του ΑΕΠ της για στρατιωτικούς εξοπλισμούς (αντί του 3,84% του ΑΕΠ της, κατά μέσο όρο, κατά την παραπάνω χρονική περίοδο) το δημόσιο χρέος της θα ήταν μειωμένο κατά το 1/3 (103,6 δις ευρώ) που κατεβάζει το δημόσιο χρέος της ( 298,7 – 103,6) σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ (ΑΕΠ 2009 = 235 δις ευρώ) από 126,8 στο 83, με 73,4 της Γερμανίας και 78,1 της Γαλλίας (Στοιχεία Eurostat)
Μπορείτε να κρίνετε μόνοι σας:
Στοιχεία SIPRI: http://www.sipri.org/databases/milex
Military expenditure of Greece
σε ευρώ
1996-2000: 20.5
2001-2005: 25.14
2006-2010: 32.54
Σύνολο: 78,176
(εάν προσθέσουμε και από το 1988, έχουμε 15.22 ακόμα)
είναι ένα πολύ καλό κομμάτι του ελληνικού χρέους!
αυτά με τι τα πληρώσαμε, από τα ..φορολογικά έσοδα του κράτους;
σίγουρα με χρέος τα ..πληρώσαμε! και δεν βάζω και τους τόκους...
και κάμποσα δε ..λειτουργούν σωστά από τη μέρα παραλαβής των... πχ ουκρανικό zubr
To επόμενο ερώτημα είναι:
Εντάξει, καταναλώσαμε τόσα λεφτά για στρατιωτικές δαπάνες, είμαστε σε τέλεια ή έστω μέτρια κατάσταση για να αντιμετωπίσουμε εξωτερική απειλή;
μπα...
υ.γ. εάν ισχύει το 2% της Μίζens, τότε έχουμε 93δισ Χ 2% = €1.87δισ
μέχρι σήμερα έχουμε βρει €0.008δισ του ..Άκη!
άντε μπρε, μέχρι το 2212 θα έχουμε βρει και τα υπόλοιπα
ΠΗΓΗ: ΧΑΑ
Η χώρα από το 1974 έως το 2011 ξόδεψε 218 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτικές και εξοπλιστικές δαπάνες, στο όνομα “της ασφάλειας και της εθνικής ανεξαρτησίας”
Την περίοδο 2001-2011, και παρά τη μείωση των αμυντικών / εξοπλιστικών δαπανών το 2011 λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής, η Ελλάδα υπήρξε ο πέμπτος μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων / στρατιωτικού εξοπλισμού (10,3 δις δολάρια) στον κόσμο μετά τις: Κίνα (24 δις), Ινδία (23 δις), Νότια Κορέα (12,6 δις) και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (10,9 δις)!
Την πενταετία 2007-2011, η Ελλάδα ήταν ο μεγαλύτερος παραλήπτης Γερμανικών και ο δεύτερος μεγαλύτερος παραλήπτης γαλλικών εξοπλιστικών, αντιπροσωπεύοντας το 13% του όγκου των Γερμανικών και το 10% των Γαλλικών εξαγωγών μεγάλων συμβατικών όπλων, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI).Ελληνικές στρατιωτικές δαπάνες και δημόσιο χρέος
Εκτιμώντας, με βάση τα στοιχεία αμυντικών δαπανών που υπέπεσαν στην αντίληψή μας, από το διαδίκτυο, το ποσό του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, για την περίοδο, 1992 – 2009, για δαπάνες σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, για το μέρος που αυτές υπερβαίνουν τον μέσο κοινοτικό (1,5% του ΑΕΠ των 27 της ΕΕ, το έτος 2006) προκύπτει πως αν η Ελλάδα δαπανούσε μόνο το 1,5% του ΑΕΠ της για στρατιωτικούς εξοπλισμούς (αντί του 3,84% του ΑΕΠ της, κατά μέσο όρο, κατά την παραπάνω χρονική περίοδο) το δημόσιο χρέος της θα ήταν μειωμένο κατά το 1/3 (103,6 δις ευρώ) που κατεβάζει το δημόσιο χρέος της ( 298,7 – 103,6) σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ (ΑΕΠ 2009 = 235 δις ευρώ) από 126,8 στο 83, με 73,4 της Γερμανίας και 78,1 της Γαλλίας (Στοιχεία Eurostat)
Μπορείτε να κρίνετε μόνοι σας:
Στοιχεία SIPRI: http://www.sipri.org/databases/milex
Military expenditure of Greece
σε ευρώ
1996-2000: 20.5
2001-2005: 25.14
2006-2010: 32.54
Σύνολο: 78,176
(εάν προσθέσουμε και από το 1988, έχουμε 15.22 ακόμα)
είναι ένα πολύ καλό κομμάτι του ελληνικού χρέους!
αυτά με τι τα πληρώσαμε, από τα ..φορολογικά έσοδα του κράτους;
σίγουρα με χρέος τα ..πληρώσαμε! και δεν βάζω και τους τόκους...
και κάμποσα δε ..λειτουργούν σωστά από τη μέρα παραλαβής των... πχ ουκρανικό zubr
To επόμενο ερώτημα είναι:
Εντάξει, καταναλώσαμε τόσα λεφτά για στρατιωτικές δαπάνες, είμαστε σε τέλεια ή έστω μέτρια κατάσταση για να αντιμετωπίσουμε εξωτερική απειλή;
μπα...
υ.γ. εάν ισχύει το 2% της Μίζens, τότε έχουμε 93δισ Χ 2% = €1.87δισ
μέχρι σήμερα έχουμε βρει €0.008δισ του ..Άκη!
άντε μπρε, μέχρι το 2212 θα έχουμε βρει και τα υπόλοιπα
ΠΗΓΗ: ΧΑΑ
Παρασκευή 20 Απριλίου 2012
Ονειρεύτηκα τον Κανένα
Όπως η πλειοψηφία των Ελλήνων, έτσι κι εγώ, αφού έψαξα και δε βρήκα πουθενά στους πολιτικούς που μας κυκλώνουν αυτά που πραγματικά θέλω και ζητώ από έναν ηγέτη - αληθινά - της Ελλάδας, ονειρεύτηκα τον Κανένα: τον πρωταγωνιστή εδώ και χρόνια των δημοσκοπήσεων, τον αφανή ήρωα, αυτόν που ποθούμε, αλλά δεν ξέρουμε πού να αναζητήσουμε.
Όταν ο Κύκλωπας Πολύφημος ρώτησε το όνομα εκείνου που του κέρασε το ωραιότερο κρασί που γεύτηκε στη ζωή του, αυτός του δήλωσε πως είναι ο Κανένας. Έτσι, όταν ο άγνωστος τύφλωσε το μοχθηρό Κύκλωπα κι εκείνος, αναζητώντας βοήθεια από τους άλλους Κύκλωπες, τους έλεγε πως τον τύφλωσε ο Κανένας, όλοι έβαλαν τα γέλια και δεν έδωσαν σημασία στις κραυγές του.
Η εντύπωση που μου δημιουργείται από την επιλογή του Κανένα ως καταλληλότερου πρωθυπουργού για τη χώρα είναι ότι οι Έλληνες δεν εκφράζουν απόγνωση, παραίτηση, απελπισία. Ο Κανένας δεν είναι απλώς ένα επιφώνημα που βγάζει την παραδοχή του Έλληνα πως δεν υπάρχει άνθρωπος να ηγηθεί, όπως πρέπει, αυτής της χώρας. Η απάντηση αυτή των Ελλήνων εκφράζει τη συλλογική μνήμη του έθνους.
Ο Κανένας δεν είναι ανύπαρκτος, είναι ένας ομηρικός ήρωας - ένας απρόσωπος ήρωας που μπορεί να αλλάξει την κατάσταση: υπάρχει κάπου, αλλά δε γνωρίζουμε τα χαρακτηριστικά του, το όνομά του. Είναι ένας από μας, παγιδευμένος από τους μοχθηρούς Κύκλωπες, που ψάχνει το δρόμο του, για να σώσει τους συμπατριώτες του και τον ίδιο του τον εαυτό. Κάποιος άγνωστος που ο Κύκλωπας γελάει κοροϊδευτικά μαζί του, γιατί αγνοεί τις αληθινές του δυνατότητες. Κανένας το όνομά του και σήμερα, αφού όποιος δεν είναι δικός τους, όποιος δεν κατέκτησε τη φαύλη ''επωνυμία'' του συστήματός τους, είναι ένας Κανένας... Μόνο που, όπως στην Οδύσσεια, έτσι και στην Ελλάδα της εποχής μας ο ασήμαντος Κανένας θα είναι αυτός που θα επιφέρει το καίριο χτύπημα στον μονόφθαλμο, μοχθηρό Κύκλωπα που είναι το παρόν πολιτικό σύστημα.
Και, όπως οι περισσότεροι Έλληνες, μιας και είναι ο Κανένας μπορώ να τον πλάσσω, όπως θέλω, και μετά να τον αναζητήσω - όχι, φυσικά, στα μεγάλα κανάλια και τις εφημερίδες, ούτε στα μπαλκόνια με τις ''λαοθάλασσες'' που πληρώνονται με τα χρήματα του ελληνικού λαού, ούτε στα Μέγαρα των βασιλιάδων που ειρωνικά έγιναν οίκοι της δημοκρατίας, δηλαδή του λαού. Τα όνειρα δεν έχουν περιορισμούς, σωστά;
Ονειρεύομαι τον Κανένα να μην έχει καμία σχέση με το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου, αυτό του πολιτικού, απλά να είναι πολίτης, δηλαδή να αγαπάει την πολιτεία του και να ανησυχεί για όσα γίνονται γύρω του, να τον απασχολούν τα κοινά προβλήματα και να ψάχνει το καλύτερο για τη χώρα και τους συμπολίτες του. Να ονειρεύεται ότι θα αλλάξει τη ζωή των συμπολιτών του προς το καλύτερο, δίνοντάς τους αυτοπεποίθηση και υπευθυνότητα, ώστε ποτέ ξανά να μην αφήσουν τη μοίρα της πατρίδας τους και τη δική τους ανεξέλεγκτα στα χέρια λίγων. Να μαραζώνει με την παρακμή και τη νέα κατοχή της χώρας και να διψά να της ξαναδώσει τη θέση που της αξίζει.
Να μη βάζει τίποτα πάνω απ' το καλό της χώρας και να μη φοβάται να πει ΟΧΙ σε όσους χρόνια τώρα πληγώνουν και ταπεινώνουν την Ελλάδα και τους Έλληνες. Να ακούει τους πολίτες, να συζητά πραγματικά μαζί τους και στα κρίσιμα ζητήματα να τους αφήνει να αποφασίσουν, γιατί μόνο έτσι αναπνέει η δημοκρατία κι επιβιώνει μια χώρα: όταν ο πολίτης αντιλαμβάνεται ότι το αύριο του τόπου είναι δική του ευθύνη και ταυτίζεται με το αύριο το δικό του, οπότε δεν τον συμφέρει να αδιαφορεί. Άλλωστε οι επιλογές του λαού διαχρονικά ήταν περισσότερες φορές σωστές από αυτές των επαγγελματιών της πολιτικής.
Να είναι αληθινός Έλληνας. Να ανατριχιάζει, ακούγοντας τον εθνικό ύμνο, βλέποντας τα γεροντάκια να κλαίνε για τον τόπο τους και αντικρίζοντας το ελληνικό τοπίο. Να σέβεται και να συμμερίζεται τα συναισθήματα των πολιτών για δικαιοσύνη στα εθνικά θέματα και να μην τα πνίγει, για να μην ενοχλήσουν τον ίδιο και τις δημόσιες σχέσεις του.
Να έδιωχνε από εδώ την Τρόικα, το ΔΝΤ και όλους αυτούς που μας φέρονται σαν σκλάβους, γιατί αυτό θα έδινε στους Έλληνες πίσω την αυτοπεποίθησή τους σαν έθνος και σαν ανθρώπους και τη διάθεσή τους για δουλειά. Να ρωτούσαν οι υπόλοιποι δυνάστες κρατών τους εγχώριους δυνάστες ποιος τους εκθρόνισε και, όταν αυτοί με πόνο θα έλεγαν πως το έκανε ο Κανένας, να τους περιγελούσαν, όπως τον Πολύφημο οι άλλοι Κύκλωπες.
Να έλεγε ο Κανένας στον ελληνικό λαό πως όσο θα κρατήσουν οι δυσκολίες ο ίδιος και όποιος άλλος βρίσκεται σε δημόσιο αξίωμα δε θα αμείβεται, γιατί ο σκοπός τους είναι να βοηθήσουν, στ' αλήθεια, τη χώρα και όχι ν' αυξήσουν την προσωπική τους περιουσία.
Να έσβηνε τα χρέη των πολιτών στις τράπεζες, μιας και αυτά πληρώθηκαν και με το παραπάνω με τα τεράστια πακέτα στήριξης που τους δόθηκαν, τα οποία αποτελούνταν από χρήματα των φορολογουμένων, δηλαδή των ίδιων ανθρώπων που υποτίθεται ότι χρωστούν στις τράπεζες. Έτσι οι άνθρωποι και οι παραγωγικοί φορείς θα ρίχνονταν στη δουλειά με νέο αέρα και η παραγωγική δυνατότητα της χώρας θα ξυπνούσε - το είχε κάνει άλλωστε και ο Σόλων, δεν είναι καινούργιο. Θα αξιοποιούσε, επιτέλους, τον τεράστιο φυσικό πλούτο της χώρας με τον πιο πρόσφορο τρόπο για τη χώρα και τους πολίτες και όχι για τον ίδιο, ώστε να μην υπάρχει πλέον πεινασμένος, άστεγος, ανασφάλιστος, απελπισμένος άνθρωπος στην Ελλάδα.
Να επαναδιαπραγματευόταν τη θέση της Ελλάδας σε διάφορους διεθνείς ''οργανισμούς'' και, αν χρειαζόταν, να αποχωρούσε - γιατί η θέση της καμαριέρας κάποιων υπερφίαλων χωρών δεν ταιριάζει σε καμία χώρα, πολύ περισσότερο στην Ελλάδα.
Να όριζε με νόμο ο μισθός του βουλευτή να ισούται με τον κατώτατο μισθό που παίρνει Έλληνας πολίτης και ο μισθός των υπουργών και του πρωθυπουργού να ισούται με τη μικρότερη σύνταξη Έλληνα πολίτη - γιατί έτσι θα το σκέφτονταν καλύτερα όλοι αυτοί που ελαφρά τη καρδία πετσοκόβουν το μοναδικό εισόδημα των άλλων.
Να μη φοβόταν να δώσει αρμοδιότητες στους πολίτες: να έβαζε επιτροπή κληρωτών πολιτών που θα αλλάζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στη θέση του αξιώματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, με καθήκον τον έλεγχο των πεπραγμένων της εκάστοτε κυβέρνησης. Πολίτες να δικάζουν τους επίορκους βουλευτές που, φυσικά, θα έχουν απέναντι στο νόμο μεγαλύτερη ευθύνη απ' τους απλούς πολίτες, μιας και οι δικές τους πράξεις αφορούν και επηρεάζουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.
Η μόνη του φιλοδοξία για κέρδος από την ενασχόλησή του με τα κοινά να είναι τα λουλούδια που θα φέρνουν μετά από χρόνια στον τάφο του τα μικρά Ελληνόπουλα ως αναγνώριση πως κάτι καλό έκανε γι' αυτούς...
Εσείς πώς ονειρεύεστε τον Κανένα;
ΠΗΓΗ: ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ
Τρίτη 17 Απριλίου 2012
Η Δεύτερη Βάρκιζα
Μια νέα Βάρκιζα ετοιμάζουν, και όποιος δεν το βλέπει μέσα στο κκε θα το
έχει σύντομα ταφόπλακα στη συνείδησή του. Πάλι καταθέτουν τα όπλα του
λαού στα πόδια του εχθρού τους, όπως ακριβώς τον Φεβρουάριο του 1945. Το
ιστορικό και κοινωνικό ανάθεμα που θα εισπράξουν ούτε καν το
φαντάζονται. Αυτό που έρχεται δεν θα έχει προηγούμενο. Γιατί το δις
εξαμαρτείν δεν είναι ανεκτό και ούτε αντέχεται μια νέα εθνική
καταστροφή.
•
Μια Βάρκιζα ακατανόητη, χειρότερη από την
προηγούμενη, γιατί δεν τους απειλεί κανείς πλέον, γιατί δεν κινδυνεύει η
ζωή τους όπως στην πρώτη. Γιατί δεν υπάρχει Γιάλτα, δεν υπάρχει ψυχρός
πόλεμος να τρομοκρατεί τα πάντα. Γιατί είναι χωρίς κανένα νόημα και
χωρίς αιτία για τους πολίτες, που τους ακούν εμβρόντητοι να αρνούνται
την κοινή προσπάθεια και να παληκαρίζουν με λόγια για ένα νικηφόρο
αδιόρατο μέλλον, όταν αυτοί θα έχουν πεθάνει, που κάποτε αόριστα μέσα
στους αιώνες θα έρθει. Οι έλληνες άναυδοι δεν καταλαβαίνουν ούτε τι
λένε, ούτε γιατί το λένε. Αντί για εξηγήσεις ακούνε άναρθρα επιχειρήματα
σαν αυτό από πάνω.
•
Πάλι το μοναδικό όπλο του λαού την ψήφο
του, την προσφέρουν θυσίασμα, την προσφέρουν δώρο ανεξήγητο στα πόδια
του κεφαλαίου. Την αποδυναμώνουν, την διασπαθίζουν εδώ και εκεί, την
στέλνουν στους ναζί, την εξουδετερώνουν κατακερματισμένη και ανήμπορη,
αναποτελεσματική και αχρηστεμένη στο τέλος, στα κόλπα του πιο αλήτικου
και ληστρικού εκλογικού νόμου. Αφοπλίζουν τους εργαζόμενους από το μόνο
όπλο τους, από την μόνη ελπίδα τους. Χειροκροτάνε και πανηγυρίζουν ήδη
οι τοκογλύφοι με την αφέλεια της Αριστεράς και την ανικανότητά της.
Πάρτι και πανηγύρια κάνουν στο όνομα του κκε οι κερδοσκόποι. Γιατί εάν
το ΔΝΤ μας έριξε σε μια κατάσταση 40 χρόνων οικονομικής δουλείας χρεών,
με αυτή την πράξη του το κκε μας χαντακώνει ολόκληρο τον εικοστό πρώτο
αιώνα και βάλε, προσφέροντάς μας πάλι και πάλι βορά στα επερχόμενα
μνημόνια, μη βοηθώντας μας να ανατρέψουμε την κατάσταση, να διαγράψουμε
την δανειακή σύμβαση και να ανακόψουμε την φτώχεια την ανεργία και την
εξαθλίωση μας.
•
Τώρα φαίνεται καθαρότερα από κάθε άλλη φορά, ότι
στα κορυφαία θέματα μιας χώρας δεν μπορεί να αποφασίζουν οι ηγέτες των
κομμάτων άντε και οι αυλές τους καμιά φορά, αλλά όλα τα μέλη, αλλιώς
έχουμε έλλειμμα εσωτερικής δημοκρατίας στα κόμματα, όπως συμβαίνει εδώ.
Ζούμε το παράδοξο φαινόμενο, μια μειοψηφία να καθορίζει αρνητικά
ολόκληρο το μέλλον του λαού και της χώρας, ενώ τάσσεται στο πλευρό του
και είναι με το μέρος του, αρνούμενη από μειοψηφία να γίνει πλειοψηφία.
Θα είναι συνυπεύθυνοι και συνένοχοι προσωπικά σε ότι συμβεί σε λίγο στον
τόπο, τόσο από την ηγεσία όσο και από την βάση, γιατί αρνήθηκαν κάθετα
να βάλουν το θέμα σε δημοκρατική καταμέτρηση, επειδή γνώριζαν το
αποτέλεσμα θα ήταν υπέρ της συμμαχίας και της ενότητας με αρχές φυσικά,
που εξάλλου ήδη υπάρχουν και είναι αυτονόητα κοινές στην Αριστερά. Και
το χειρότερο, όλοι ξέρουν ότι κάτι ανομολόγητο κρύβουν πίσω από αυτό.
•
Και
κανείς δεν τους ζήτησε μην ξεχνάμε να συνεργαστούν με τους φερετζέδες
του πασόκ, αλλά αντίθετα με ομοειδείς ή και καλλίτερες από αυτούς
δημοκρατικές και Αριστερές δυνάμεις. Μετά τις εκλογές ξημερώνει μια άλλη
μέρα για την Αριστερά στο σύνολό της και ειδικά για το κκε. Τα πράγματα
θα είναι τόσο καθαρά όσο ποτέ πριν. Οι αλλαγές θα είναι ραγδαίες,
τεράστιες και ανυπολόγιστες σε φθορά και καταστροφή. Η λέξη Βάρκιζα σε
αυτόν τον τόπο θα είναι συνώνυμη με την συμφορά και θα αντικαταστήσει το
διεθνές Βατερλό.
•
Προσπαθούμε όλοι να τους συνετίσουμε. Από
κάθε γωνιά της Αριστερής οικογένειας και όχι μόνο, και όχι μόνο
επαναλαμβάνω γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο, στέλνονται από
παρακλήσεις μέχρι οργίλα μηνύματα. Κραυγές από το παντού της ελλάδας
φτάνουν στο πολιτικό γραφείο και την κεντρική επιτροπή του κκε, για αυτό
το έγκλημα που συντελείται εις βάρος της Αριστεράς μπρος τα μάτια όλων
μας, αλλά και του ελληνικού λαού που ψάχνει απεγνωσμένα μια διέξοδο από
την κρίση του δικομματισμού. Και αυτό το τελευταίο είναι το χειρότερο.
•
Η
ιστορία θα γράφει ότι συνεργάστηκαν με τον Μητσοτάκη, κόντρα μάλιστα
στην θέληση των μελών και οπαδών τους όσοι θυμούνται τα συγκλονιστικά
τότε γεγονότα του 1989-1991, αλλά δεν δέχτηκαν να συνεργαστούν
στοιχειωδώς με το ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ για να μην διαλυθεί η χώρα μας
και για να μην κάνουν πλήρη απόβαση οι τοκογλύφοι στο πιο απομακρυσμένο
έδαφός μας, για να πουλάνε και να κερδίζουν το κατασχεμένο μας χώμα. Μα
κυρίως θα γράφει πως η άλλη Αριστερά, τους έκανε δώρο χωρίς κανένα
αντάλλαγμα τις οκτώ μονοεδρικές, για να ανακόψουν την πρωτοκαθεδρία της
δεξιάς με τις πενήντα επί πλέον χαριστικές έδρες του εκλογικού νόμου,
και δεν δέχτηκαν. Τους είπαν καθαρά δηλαδή θα ψηφήσουμε εσάς.
Ακατανόητοι! αυτιστικοί, κουφοί στις παρακλήσεις και την αγωνία της
κοινωνίας, αυτοκτονικοί σαν τον σκορπιό, αποβρασμένοι από τους
πρωταγωνιστές της Ιστορίας.
•
Την μεγαλύτερη ιστορικά ευκαιρία
που δόθηκε ποτέ στην παγκόσμια Αριστερά, την ποδοπατάνε. Θα είναι μια
ακόμη εξ ίσου ασυγχώρητη χαμένη ευκαιρία από την προηγούμενη Βάρκιζα, αν
δεν βοηθήσουν τον λαό που δοκιμάζεται άγρια. Θα είναι συνυπεύθυνοι και
συνένοχοι προσωπικά σε ότι συμβεί σε λίγο στον τόπο. Τα μέλη τους θα
μυξοκλαίνε και θα τρέχουν χειρότερα από τους σημερινούς πασόκους, να
ζητάνε συγγνώμη και να δικαιολογούνται ότι δεν τους άφηνε από πάνω η
ηγεσία. Τέτοια θλιβερά θα δούμε.
ΠΗΓΗ: Nefestoras
Δευτέρα 16 Απριλίου 2012
Τι προβλέπει το Σύνταγμα σε περίπτωση ΜΗ αυτοδυναμίας
Οι εκλογές έρχονται και όλα τα κόμματα προετοιμάζονται
πυρετωδώς για την εκλογική αναμέτρηση. Ο Ελληνικός λαός ετοιμάζεται να
«μαυρίσει» ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και όλους τους άλλους πολιτικάντηδες που τον
οδήγησαν στην εξαθλίωση. Ως εκ τούτου, η πιθανότητα εκλογής αυτοδύναμης
κυβέρνησης είναι μηδαμινή.
Τι γίνεται σε αυτήν την περίπτωση;
Σύμφωνα με το άρθρο 37 του Συντάγματος:
• Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Bουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Aν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Kυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Bουλής.
• Αν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος
και εάν δεν τελεσφορήσει και αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει
διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη
κόμματος.
• Kάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες.
Aν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η
αδυναμία σχηματισμού Kυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Bουλής,
επιδιώκει το σχηματισμό Kυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Bουλής για τη
διενέργεια εκλογών. Σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του
Συμβουλίου της Eπικρατείας ή του Aρείου Πάγου ή του Eλεγκτικού Συνεδρίου
το σχηματισμό Kυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Bουλή.
Σάββατο 14 Απριλίου 2012
Παρασκευή 13 Απριλίου 2012
Θα γίνουν επενδύσεις, λένε....
απόσπασμα απο το άρθρο του zerohedge
"A Greek Impossibility"
..."To get to a point where 55% of the people have jobs, a rate that might
make the economy viable, about 6 million people would have to be
employed. It would require the creation of over 2 million jobs in a
relatively short amount of time—a 54% increase in the number of jobs! An
impossibility for any economy. And Greece is still bleeding jobs.
 |
| ΑΥΤΗ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΠΑΛΙ... |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)