ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑΣ ΠΟΥΤΙΝ
Το παλαιό όραμα από τις αρχές της
δεκαετίας του 1990 όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση της δημιουργίας
ενός ενιαίου οικονομικού χώρου από τον Ατλαντικό εώς τον Ειρηνικό ωκεανό
επαναφέρει η Ρωσία στο προσκήνιο.
Όπως αναφέρεται στο
διάταγμα «Περί μέτρων υλοποίησης της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσικής
Ομοσπονδίας» που υπεγράφη από τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν η δημιουργία
αυτού του ενιαίου οικονομικού χώρου αποτελεί στρατηγικό στόχο της Ρωσίας
στις σχέσεις της με την ΕΕ.
Ο Ρώσος πρόεδρος ανέθεσε στο
υπουργείο Εξωτερικών της χώρας να επιδιώξει τη σύναψη συμφωνίας με την
ΕΕ για την κατάργηση των θεωρήσεων εισόδου (βίζα) στη βάση της
αμοιβαιότητας και του αμοιβαίου οφέλους στο πλαίσιο μιας νέας
στρατηγικής εταιρικής σχέσης.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν επίσης
υπολογίζει στην αμοιβαία επωφελή ενεργειακή εταιρική σχέση με την ΕΕ «με
σκοπό τη δημιουργία ενιαίου ενεργειακού συστήματος της Ευρώπης».
ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ
Ευρωκοινοβούλιο: Πρόσκληση για διεθνή δράση κατά της Αργεντινής!... Με επίσημη ανακοίνωση του, την Παρασκευή,
το Ευρωκοινοβούλιο ενημέρωσε για την υιοθέτηση απόφασης για «εμπορικές
ανταποδοτικές κυρώσεις» και «διεθνή συναίνεση κατά της κυβέρνησης της
Αργεντινής», καταδεικνύοντας έτσι την… οργή της Δύσης αλλά και τον
πανικό που την διέπει, εξαιτίας της πρόσφατης εθνικοποίησης της
πετρελαϊκής YPF από την κυβέρνηση της Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ.
Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι απόφαση αυτή έχει «μη δεσμευτικό»
χαρακτήρα, εντύπωση προκαλεί τόσο η ένταση των διατυπώσεων που
περιλαμβάνει όσο και η πρωτοφανής εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται
ανοιχτά μία εκλεγμένη, δημοκρατική κυβέρνηση ενός ανεξάρτητου κράτους
της Λατινικής Αμερικής, όπως η Αργεντινή της «γενναίας Κριστίνα».
«Η
Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των χωρών - μελών της ΕΕ θα
πρέπει να υιοθετήσουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποφευχθεί η
επανάληψη της παρούσας κατάστασης, περιλαμβανομένης της πιθανής μερικής
αναστολής των μονομερών δασμολογικών προτιμήσεων», αναφέρει
χαρακτηριστικά η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία υιοθετήθηκε μετά
από κοινή πρόταση πολλών Ευρωβουλευτών.
Μάλιστα, το
Ευρωκοινοβούλιο καλεί άμεσα τόσο την επικεφαλής της ευρωπαϊκής
διπλωματίας, Κάθριν Άστον, όσο και τον ευρωπαίο Επίτροπο Εμπορίου, Κάρελ
ντε Γκουχτ, να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε «να δημιουργηθεί μία διεθνής
συναίνεση κατά των πρακτικών της κυβέρνησης της Αργεντινής», με κύριους
άξονες την Ομάδα των G-20 και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (!).
Παράλληλα,
το Στρασβούργο υποστηρίζει ότι η απόφαση για την εθνικοποίηση του 51%
της YPF – συμφερόντων της ισπανικής πετρελαϊκής Repsol – «ενδέχεται να
βλάψει το κλίμα συνεννόησης και εγκαρδιότητας που είναι απαραίτητο για
να υπάρξει ανάμεσα στην ΕΕ και την Mercosur (Λατινική Εμπορική Ένωση).
Υπενθυμίζεται
ότι η απόφαση για την εθνικοποίηση της YPF εκ μέρους της Κριστίνα
Φερνάντες δεν ελήφθη… εν μία νυκτί και χωρίς να υπάρξει η σχετική
προειδοποίηση, αλλά αντιθέτως είχαν προηγηθεί πολύμηνες
διαπραγματεύσεις, με την κυβέρνηση της Αργεντινής να εγκαλεί ευθέως την
εταιρεία για «πλημμελείς επενδύσεις και ελλιπή παραγωγή πετρελαίου προς
όφελος της εθνικής οικονομίας».
Τελικώς, και μετά από την επιμονή
της μητρικής ισπανικής Repsol στις ίδιες πρακτικές – με εμφανή στόχο να
παραμένουν σε υψηλά επίπεδα οι τιμές του «μαύρου χρυσού» - την
περασμένη Δευτέρα η διάσημη για την επιτυχή ανόρθωση της οικονομίας της
χώρας της, με παράλληλη μέριμνα για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες
και ενίσχυση του Κράτους Πρόνοιας, Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ,
ανακοίνωσε την απόφαση για την εθνικοποίηση του51% της YPF.
Σήμερα,
και ύστερα από την αμήχανη αρχικά και… οργίλη, εν συνεχεία, αντίδραση
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι υπενθυμίζουν με…
νόημα την ιστορική απόφαση του μεγάλου μεταρρυθμιστή Ιρανού
πρωθυπουργού, Μοχάμαντ Μοσαντέχ, ο οποίος στα 1951 εθνικοποίησε την
πετρελαϊκή βιομηχανία της χώρας του, με τραγικό επακόλουθο, δύο χρόνια
αργότερα, την ανατροπή της – δημοφιλέστατης - κυβέρνησής του μέσω
στρατιωτικού πραξικοπήματος, με ενορχηστρωτές την αμερικανική CIA (επί
προεδρίας Ντ. Αϊζενχάουερ) και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (επί
Ουιν. Τσόρτσιλ), δια της περίφημης «επιχείρησης Αίας» ( Operation Ajax) -
αυτά, για τους φίλους της Ιστορίας.
Είναι άραγε πιθανόν να
εξυφανθεί μία ανάλογη… επιχείρηση αντιποίνων σε βάρος της – πανέμορφης
και λαοφιλούς - Προέδρου της Αργεντινής; Πάντως, η Ιστορία είναι χρήσιμη μόνον όταν μας διδάσκει – προειδοποιώντας μας εγκαίρως, τις περισσότερες φορές.
Να
σημειώσουμε και κάτι ακόμη, χαρακτηριστικό, ίσως, ώστε να… αναγνώσουμε
με καθαρότητα την απόφαση που έλαβε την Παρασκευή το Ευρωκοινοβούλιο: Το
Ευρωκοινοβούλιο αφιέρωσε για το έτος 2011 το ετήσιο βραβείο Ζαχάρωφ,
«για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα» σε πέντε επιφανείς
προσωπικότητες της λεγομένης «Αραβικής Άνοιξης» επιβραβεύοντας έτσι «το
θάρρος και τους αγώνες τους για τη Δημοκρατία»- ξαφνιάζοντας, ίσως,
αρκετούς πιο ψύχραιμους παρατηρητές.
Τώρα, το ίδιο Σώμα, με έδρα
το Στρασβούργο, αντιδρά με… έκδηλη εχθρότητα και σαφή διάθεση εκδίκησης
έναντι μίας απόφαση που ελήφθη από μία εκλεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση –
και η οποία αναμένεται να ωφελήσει εμφανώς τα συμφέροντα του λαού της
χώρας, κρατώντας τις τιμές του πετρελαίου σε ελεγχόμενα επίπεδα.
«Μπορείτε,
ασφαλώς, να σωθείτε, αλλά μονάχα με το δικό μας τρόπο», είναι ωσάν να
διατυμπανίζει προς… κάθε ενδιαφερόμενο το Στρασβούργο.
«Αν
τουλάχιστον ένας πέθαινε από αηδία…», έγραψε κάποτε ο μεγάλος Έλληνας
ποιητής Κ.Γ. Καρυωτάκης. Θεωρούμε ότι αυτή είναι η απολύτως αρμόζουσα
απάντηση προς τους κ.κ. Ευρωβουλευτές…
Everything From Strike Eagles to Drones at U.S.’ African Hub -- Defense Tech
Wow,
Camp Lemonnier, Djibouti, the Pentagon’s bastion in the Horn of Africa,
has grown like crazy. While we’ve all heard it was expanding, I hadn’t
seen anything to give a sense of how massive its growth has been, until
now.
I hadn’t look at Google Maps satellite pics of the base in a
long time, maybe a year, until today. What used to be a fairly modest
facility — compared to other expeditionary American air bases– on the
south end of Djibouti’s main airport has ballooned into something
serious.
Χτες διάβασα αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα είδηση: «Σύμφωνα με την
εφημερίδα Le Parisien, η γαλλική Air Mediterranee απολύει υπαλλήλους
της, πιλότους και αεροσυνοδούς, και τους προτείνει επαναπρόσληψη στην
θυγατρική της στην Ελλάδα με… ελληνικό μισθό, αν και θα εξακολουθήσουν
να πραγματοποιούν τα ίδια δρομολόγια στη Γαλλία! Δηλαδή ουσιαστικά θα
εργάζονται στη Γαλλία, με μισθό ελληνικό και ιδιαίτερα μειωμένο… Οι
αποδοχές έτσι ενός πιλότου από 6.000 ευρώ θα μειωθούν σε 3.700 ευρώ, ενώ
των αεροσυνοδών των οποίων ο βασικός μισθός είναι γύρω στα 1.300 θα
φτάσει τα 900 ευρώ. Δηλαδή μειώσεις 30% περίπου!». Την διάβασα εδώ.
Δεν ήθελα και δε μπορούσα να την πιστέψω, γι’ αυτό ζήτησα από μία
καλή φίλη στο Παρίσι να μου πει αν έχει δημοσιευτεί και αλλού εκτός από
τη συγκεκριμένη εφημερίδα. Μου είπε ότι φυσικά έχει δημοσιευτεί και στη
«Le Figaro» και σε άλλες μεγάλες εφημερίδες της Γαλλίας.
Ιδού λοιπόν! Γίναμε ανταγωνιστική χώρα. Επιτέλους το καθεστώς και ο
Λουκάς Παπαδήμος προσωπικά μπορούν να χαίρονται για την επιτυχία τους,
ενώ οι «Μνημονιακοί» να νιώθουν δικαιωμένοι.
Αυτό δεν ήταν το ζητούμενο; Να μην ανοίγουν παραρτήματα οι ξένες
εταιρείες στη Βουλγαρία, αλλά στην Ελλάδα; Εύγε επιτυχημένοι, οι
ευρωπαίοι εργαζόμενοι σας ευχαριστούν.
Για να δούμε, όμως, ποιο είναι το κέρδος της Ελλάδας από αυτή την
ιστορία. Μα φυσικά, κανένα. Η ανάπτυξη παραμένει και πάλι αγνοούμενη,
θέσεις εργασίας δε δημιουργούνται και η Air Mediterranee θα συνεχίσει να
φορολογείται στη Γαλλία καθώς δε μεταφέρει κάποια ουσιαστική
δραστηριότητά της εδώ.
Η μόνη κερδισμένη στην όλη ιστορία είναι η Air Mediterranee σήμερα, η
Air Berlin αύριο και άλλες ξένες εταιρείες μεθαύριο. Η ανακάλυψη του
νέου παραδείσου των «παραρτημάτων» που θα καταργούν τα εργασιακά
δικαιώματα στις χώρες τους made in Greece είναι μια επιτυχία των
μεταρρυθμίσεων, της Τρόικας και των ελληνικών κομμάτων.
Ίσως κάποια στιγμή, αν βρούμε και κάποιο καλό κόλπο με φορολογικά
κίνητρα, να καταφέρουμε να γίνουμε και τριτοκοσμικός παράδεισος των off
shore. Μας χαλάει; Καθόλου! Άλλωστε αυτό δε θέλουμε; Να κοροϊδευόμαστε
ότι σωζόμαστε κι ότι η ανάπτυξη είναι κοντά; Ε, δίπλα μας είναι.
Εδώ μας αρέσει να κοροϊδευόμαστε ότι θα έρθουν Γερμανοί εφοριακοί
δήθεν για να ελέγξουν τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα και κρυβόμαστε πίσω από
το δάχτυλό μας, κάνοντας ότι δε γνωρίζουμε πως οι ελεγκτές θα έρθουν
για να ελέγχουν ότι όλα τα δημόσια έσοδα θα μπαίνουν στον «ειδικό
λογαριασμό τοκογλύφων».
Φοβούνται οι Γερμανοί μήπως κρατήσουμε έστω και κάποιο μικρό μέρος
για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, για να δοθούν χρήματα που θα
στηρίξουν τη λειτουργία της δημόσιας Υγείας και Παιδείας.
Όλα τα θέλουν! Μέχρι την τελευταία σταγόνα δημόσιου εσόδου. Και
φυσικά δε φταίνε αυτοί, αλλά οι 199 προσκυνημένοι που ψήφισαν τη
συμφωνία της πλήρους παράδοσης.
Αλλά εδώ, επίσης, μας αρέσει να κοροϊδευόμαστε ότι θα έρθουν Γάλλοι
«ειδικοί» για να στήσουν ένα καλό ελληνικό δημόσιο και κρυβόμαστε πίσω
από το δάχτυλό μας, κάνοντας ότι δε γνωρίζουμε πως κι αυτοί την ίδια
ακριβώς αποστολή με τους Γερμανούς έχουν.
Άντε να εξασφαλίσουν κι ότι κάποιες προμήθειες του Δημοσίου θα
γίνονται πλέον από εταιρείες γαλλικών συμφερόντων, για να στηρίξουν την
πατρίδα τους και με άλλο τρόπο.
Η οικονομία δεν έχει σύνορα. Εμείς μπορεί να γίναμε φτωχομπουρδέλο
για να πηδάνε οι εργοδότες, αλλά το σίγουρο είναι ότι βάρδιες θα κάνουν
και «κορίτσια» από όλη την Ευρώπη.
Και Γάλλοι εργαζόμενοι θα υποστούν μειώσεις μισθών και Γερμανοί και Αυστριακοί και, γιατί όχι, Φιλανδοί. Η ειρωνεία είναι ότι θα τις υποστούν στην Ελλάδα ενώ θα εργάζονται στη Γερμανία και την Αυστρία που είναι περήφανες για τις ισχυρές οικονομίες τους.
Οικονομίες που θα ισχυροποιηθούν ακόμη περισσότερο, καθώς η μείωση
του εργατικού κόστους μέσω της Ελλάδας, θα αυξήσει τα κέρδη των
επιχειρήσεων. Εν ολίγοις, η «ευημερία των αριθμών και η εξαθλίωση των
εργαζόμενων» θα βρει εφαρμογή σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, απλώς εμείς θα
κάνουμε τη λάντζα.
Η αλήθεια είναι ότι το πείραμα που πραγματοποιείται στην Ελλάδα, θα
αποκαλύψει πολλές εκπλήξεις. Πίστευα ότι η «ανταγωνιστικότητα» θα
μετέτρεπε την Ελλάδα σε μία Κίνα ή Βουλγαρία όπου θα υπήρχαν θέσεις
εργασίας, αλλά για σκλάβους που θα δούλευαν για ένα κομμάτι ψωμί.
Τελικά τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Η επένδυση των ξένων
κεφαλαίων θα περιορίζεται στην έναρξη λειτουργίας ενός γραφείου όπου θα
στεγάζεται το «παράρτημα». Εν ολίγοις και κερατάδες και δαρμένοι.
Πρόκειται για πραγματικό άθλο ανικανότητας και ηλιθιότητας. Και πάλι,
εύγε!
//
Να δούμε ποιός θα πάρει το τρίτο, το ΜΑΚΡΥοικονομικόΤΕΡΟ...
Ένα από τα μεγαλύτερα και τραγικότερα λάθη που έκανε και συνεχίζει να
κάνει η Τρόικα και η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση που την ακολουθεί
πιστά είναι η άρνηση να λάβει υπόψην στις προβλέψεις τους εξωτερικούς
παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν καταλυτικά την έκβαση οποιασδήποτε
προσπάθειας της Ελλάδας να αντιμετωπίσει την κρίση. Μία από τις
παραμέτρους που δεν υπολογίστηκε στο Μνημόνιο 1 και αναγκάστηκε το ΔΝΤ
να παραδεχτεί ότι επηρέασε πολύ την εξέλιξη του προγράμματος στην
Ελλάδα είναι η αύξηση των τιμών πετρελαίου. Στην υπογραφή του Μνημονίου
το πετρέλαιο ήταν κοντά στα 65 δολάρια και λίγους μήνες αργότερα
βρέθηκε στα 120.
Μετά από την αποτυχία του Μνημονίου 1 και γενικότερα κάθε
προγράμματος της Τρόικας για την Ελλάδα το νέο στοίχημα είναι το PSI. Αν
πετύχει με ονειρεμένο τρόπο θα φέρει το χρέος στο 120% του ΑΕΠ το 2020
αν ζούμε μέχρι τότε για να το δούμε να συμβαίνει. Το ερώτημα, ωστόσο,
είναι με ποια τιμή πετρελαίου γίνεται αυτή η πρόβλεψη; Στα 120 δολάρια,
στα 100 ή χαμηλότερα; Και τί θα γίνει αν η τιμή του πετρελαίου
σκαρφαλώσει στα 150 ή στα 200 δολάρια; Θα είναι και πάλι το χρέος στο
120% του ΑΕΠ ή θα βρίσκεται στο 180% αφού η ελληνική οικονομία θα έχει
βουλιάξει από τις διαδοχικές υφέσεις;
Σενάριο για την περίπτωση αύξησης των τιμών πετρελαίου υπάρχει ή
μήπως η χώρα ποντάρει πια στα δικά της πετρέλαια τα οποία επί δεκαετίες
οι πολιτικοί ορκίζονταν πως δεν είχε και τώρα ξαφνικά αρχίζουν να
ξεφυτρώνουν κοιτάσματα λες και βρισκόμαστε στο Τέξας του 1900.
Η επιπολαιότητα και η προχειρότητα των προβλέψεων της Τρόικας κάνει
το ελληνικό δημόσιο να μοιάζει με τη ΝΑΣΑ. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον για
το καλό της Ελλάδας ότι και οι προβλέψεις ειδικών στον τομέα ενέργειας
θα είναι τόσο κακές όσο αυτές της Τρόικας γιατί αν ισχύσει το αντίθετο
τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα.
Σύμφωνα με μελέτη του
πανεπιστημίου της Αλάσκα που δημοσιεύτηκε μόλις, οι τιμές πετρελαίου
είναι πιθανό να αυξηθούν στα 200 δολάρια το βαρέλι στα επόμενα πέντε με
δέκα χρόνια προκαλώντας αύξηση των τιμών στο φυσικό άεριο στα 10
δολάρια. Αυτό θα κάνει την Κύπρο πλούσια αν προλάβει να εκμεταλλευτεί τα
κοιτάσματα της αλλά θα προκαλέσει καταστροφή στην Ελλάδα εκτός και αν
προλάβει να εκμεταλλευτεί τα δικά της, όταν επιβεβαιωθούν επισήμως
(επιτέλους).
Αυτό που έχει σημασία είναι πως καμία πρόβλεψη για το PSI, το χρέος ή
οτιδήποτε άλλο δεν έχει νόημα αν δε ληφθούν υπόψη βασικές παράμετροι
όπως το πετρέλαιο και αν δεν υπάρχουν εναλλακτικά σενάρια. Η ελληνική
κυβέρνηση απλά ονειροβατεί και αυταπατάται αν πιστεύει ότι με τους
πρόχειρους και επικίνδυνους υπολογισμούς της θα βοηθήσει τη χώρα
