Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΕΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΕΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Ανέκδοτα απο το βιβλίο Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης.

Αυτοί υποτίθεται οτι σκοπεύουν να ενταχθούν στην Ευρώπη...

Και η Ευρώπη υποτίθεται οτι συζητάει μαζί τους...

Τουρκικής καταγωγής ο Όμηρος και ο Πυθαγόρας σύμφωνα με τους Τούρκους!

Είναι λογικό ο κάθε λαός να βλέπει την ιστορία με τα δικά του μάτια. Εμείς όμως “βγάλαμε” τα μάτια μας μόνοι μας και οι Τούρκοι βλέπουν ότι θέλουν! Οσο δεν τους αντικρούει κανείς ακόμα και οι Μάγιας θα γίνουν απόγονοί τους.Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ’ Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία και ξεχνάει το κρυφό σχολειό. Το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι:…

-Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται… σήμερα υπό ελληνική κατοχή».
-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)
-Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».
-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το ικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. 
Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά. 

Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!

Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες,Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!

Ακόμη πιο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunaniliskilerive filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το…2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.

Η εργασία του εγκρίθηκε απ’ το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. Ας μας εξηγήσουν ποιά είναι τα δείγματα πολιτισμού τους που έχουν βρεθεί στο Τουράν (Έρημος Τακλαμακάν, και Μογγολία) που να δικαιολογούν τη προέλευση του απίστευτου Ελληνικού πολιτισμού. Αλλά όταν στα δικά μας σχολεία διδάσκεται η ινδοευρωπαική θεωρία και προέλευση αντί για την αυτοχθονία που οι ίδιοι οι Έλληνες δήλωναν στις ιστορίες και τους μύθους τους είναι φυσιολογικό να έχουν πάρει αέρα.

ksipnistere.blogspot.com
ΤΟ ΕΙΔΑ ΕΔΩ 

Πέμπτη 12 Απριλίου 2012

Ιράν vs Τουρκία: Τι ψιθύρισε ο Χαμενεΐ στο αυτί του Ερντογάν

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το γεωπολιτικό τρίγωνο ΣΥΡΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ-ΙΡΑΝ, με ιστορικές αναφορές, και πολύ σημαντικές "φρέσκες" πληροφορίες...
 
Το Ιράν δεν θα παραμείνει θεατής στη περίπτωση στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία
γράφει η Δρ Fida Dakroub*
Γενικά
Ας διαβάσετε αυτά που γράφουν οι αναλυτές σήμερα, να μας πείτε αν δεν είχαμε προβλέψει με μεγάλη ακρίβεια την εξέλιξη της κρίσης της Συρίας. Εδώ, μετά από ένα χρόνο «καθολικού πόλεμου» εναντίον της Συρίας, ο Άσαντ απολαμβάνει τη διπλωματική νίκη του στο Συμβούλιο Ασφαλείας, και τη στρατιωτική νίκη του Μπάμπα Αμρ.
·         Και έρχονται οι Αμερικανοί να αρνηθούν να θωρακίσουν την συριακή "αντιπολίτευση" με πρόσχημα ότι τα όπλα θα μπορούσαν να πέσουν στα χέρια των μαχητών της Αλ Κάιντα.
·         Να και οι εμίρηδες και σουλτάνοι του Κόλπου αποχωρούν από το παλάτι του Εμιράτου του Κατάρ, το ένα μετά το άλλο, και διασκορπίζονται μέσα στο μαύρο σκοτάδι, ο καθένας προς την όαση του, ενώ στέλνουν "περιστέρια" προς τον Πρόεδρο Άσαντ, εκφράζοντας την "επιθυμία" τους να βοηθήσουν τη Συρία να βγει από την κρίση της, και να διαδραματίσουν θετικό ρόλο σε οποιαδήποτε μελλοντική λύση.
·         Να και η λεγόμενη συριακή "αντιπολίτευση" δείχνει το αληθινό της πρόσωπο και καλεί για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, καθώς και στον εξοπλισμό των πολιτοφυλακών του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου.
·         Και σήμερα ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, ψιθύρισε στο αυτί του Τούρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίμπ Ερντογάν, ομολογώντας του ότι η Συρία δεν είναι μόνη, και ότι το Ιράν είναι έτοιμο να ανταποκριθεί και να την υπερασπίσει εναντίον οποιασδήποτε στρατιωτικής αραβικής η ατλαντικής παρέμβασης.
·         Να και οι «φίλοι» του συριακού λαού ξαναβρίσκονται πάλι, αυτή τη φορά στην Κωνσταντινούπολη, πρωτεύουσα των χαλίφηδων, για να δηλώσουν σε ολόκληρο τον κόσμο την αποτυχία τους να ανατρέψουν τον Πρόεδρο Άσαντ, και για να κλάψουν την απόγνωση τους να σχηματίσουν ένα στερεό μέτωπο κατά του συριακού καθεστώτος,
·         εκτός από τις φωνές και βρισιές, αυτό το πλήθος «φίλων» φαίνεται να είναι πιο απελπισμένη από ποτέ
·         να και η αφρόκρεμα της γαλλικής ιπποσύνης, συνεταιρισμένη με την αμερικανική απλότητα, την αραβική τιμιότητα και τον τουρκικό ανθρωπισμό, σαπίζει στο πιάτο-της-ημέρας των "γενίτσαρων" της Κωνσταντινούπολης.



Εν τω μεταξύ, το πλήθος των «φίλων» συγκεντρώνεται σε αίθουσες ξενοδοχείων και διαδίδει φήμες από αγανάκτηση και απόγνωση, αλλά αυτό δεν αλλάζει τα αποτελέσματα στο έδαφος, διότι τα φαντάσματα των βέτο της Ρωσίας και της Κίνας εξακολουθούν να στοιχειώνουν ακόμα τους διαδρόμους, τις σκάλες και τα υπνοδωμάτια του Συμβουλίου Ασφαλείας, και ο συριακός στρατός απολυμαίνει τα οχυρά των ανταρτών και ξαναπαίρνει τον έλεγχο της χώρας: « Plaudite, acta est fabula ! »[1] («Χειροκροτήστε, η πράξη τελείωσε!». 

Οι Τούρκοι πιστοί στην ιστορία

Μετά από μια μακρά και αιματηρή σύγκρουση για τον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που οδήγησε στη νίκη του νεαρού σουλτάνου Σελίμ Α'[2], ο τελευταίος σύλλαβε τελικά τον αδελφό του Αχμέτ και τον εκτέλεσε στη μάχη του Γενί Σεχίρ (Λάρισσα), στις 15 Απριλίου 1513 [3 ].
Παράλληλα με αυτή τη αδελφοκτόνα σύγκρουση, πιο ανατολικά, ο Πέρσης Σαχ Ισμαήλ (1487 - 1524) ελευθερώθηκε προσωρινά από τη σύγκρουση του με τους Ουζμπέκους και βρέθηκε πάλι σε θέση να γυρίσει προς τη Δύση για να φροντίσει τον οθωμανικό αντίπαλό του στην Ανατολία.  

Στον Νότο, ο σουλτάνος ​​των Μαμελούκων της Αιγύπτου και της Συρίας, ο Qansu (1446 - 1516), ανησύχησε από την προώθηση των περσικών στρατευμάτων των Σαφαβιδών προς τα δυτικά, και από την παρουσία οθωμανικών στρατευμάτων στα βόρεια, κοντά στις επαρχίες των Μαμελούκων του Χαλεπίου και της Δαμασκού. Για να αποκρούσουν αυτήν την διπλή απειλή, οι Μαμελούκοι συνασπίστηκαν με  τη Περσική Αυτοκρατορία των Σαφαβιδών στα ανατολικά, και με τη Δημοκρατία της Βενετίας στο Βορρά. Επιπλέον, το 1515, ο σουλτάνος ​​των Μαμελούκων επέτρεψε τη διέλευση από τη Συρία στους πρέσβεις του Σαφαβίδου Ισμαήλ Α’ της Περσίας, καθ 'οδόν  προς τη Βενετία για να οργανώσουν έναν αντι-οθωμανικό συνασπισμό. 
Παγιδευμένοι μεταξύ των Αυστριακών και των Ενετών στη Δύση, τους Πέρσες στα ανατολικά, τους Ρώσοι στα βόρεια και τους Μαμελούκο νότια, οι Οθωμανοί Τούρκοι επιτέθηκαν τις επαρχίες των Μαμελούκων στη Συρία και το Λίβανο και νίκησαν τους Μαμελούκους κατά τη Μάχη του Marj Dabiq, στις 24 Αυγούστου 1516. Οι Οθωμανοί εισήλθαν στο Χαλέπι στις 28 Αυγ. 1517. Την επόμενη μέρα οι προσευχές ειπώθηκαν στο όνομα του Τούρκου σουλτάνου Σελίμ Α', του οποίου τα στρατεύματα κατέλαβαν τη Συρία και το Λίβανο. Λίγους μήνες αργότερα, οι Οθωμανοί διέσχισαν την έρημο του Σινά σε 13 ημέρες και νίκησαν πάλι τους Μαμελούκους γύρω από το Κάιρο, στις 24 Ιανουαρίου 1517. Ο τελευταίος Σουλτάνος ​των Μαμελούκων Al-Adil Tuman Bay εκτελέστηκε στις 13 Απριλίου.

Αυτό ειπωμένο, φαίνεται ότι οι Τούρκοι σήμερα θυμούνται καλά τον Πέρση Σάχη Ισμαήλ Α’, και τις φιλοδοξίες του να εξαπλώσει τα σύνορα της αυτοκρατορίας του μακρύτερα προς τα δυτικά, προς την Ανατολία.


Οι Τούρκοι στην ανακατάληψη της Ανατολής

Στην πραγματικότητα, με την αποτυχία του τουρκικού ονείρου να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Τουρκία «σφυρηλατείται» μεταξύ τριών δυνάμεων: της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα δυτικά, της Ρωσίας στο Βορρά και της νέας υπερδύναμης του Ιράν στα ανατολικά. Επιπλέον, ο Νότος περιλαμβάνει περιοχές υπό την επιρροή του Ιράν, όπως το Ιράκ, τη Συρία και το Λίβανο, δηλαδή η κιβωτός των σιιτών. Μεταφράζοντας αυτά τα δεδομένα στην γεωπολιτική γλώσσα, βγαίνει το ακόλουθο αποτέλεσμα: η Τουρκία περικυκλώθηκε και «Ο Αννίβας προ των πυλών», "Hannibal ad Portas" [4]! Οι Πέρσες είναι στις πύλες μας!

Είναι σαφές από την αρχή ότι οι λύσεις για την κρίση της Συρίας δεν είναι προς το συμφέρον των ηγετών στην Άγκυρα. Αντίθετα, όταν οι Αμερικανοί αρχίζουν να «μετρούν τα βήματα τους» πριν προχωρήσουν περαιτέρω στις «χώρες των Αράβων", βλέπουμε τους Τούρκους αξιωματούχους να βάλουν λάδι στη φωτιά της Συρίας, για να συνεχίζεται ο πόλεμος και η Ειρήνη να πεθαίνει. 
Πράγματι, με την αμερικανική «οπισθοδρόμηση» στη κρίση της Συρίας, η Τουρκία έγινε η αιχμή του δόρατος της εκστρατείας ενάντια στη Συρία. 
Επιπλέον, η Τουρκία θα χάσει τα φύλλα τους με την αποδοχή μιας λύσης που δεν θα περιλάβε την αποχώρηση του προέδρου Άσαντ. 
Αυτό σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται ούτε με την καλοσύνη των νέων χαλίφηδων της Κωνσταντινούπολης ούτε με τον «κοσμοπολιτικό ανθρωπισμό» - ιδίως δεδομένου ότι το ποινικό τους μητρώο περιλαμβάνει ήδη μαύρα σημεία για τα δικαιώματα των μειονοτήτων των Κούρδων και Αλαουιτών - αλλά προπαντός επειδή η διατήρηση του σημερινού επικεφαλής της εξουσίας στη Συρία είναι σε μακροπρόθεσμη βάση, μια στρατηγική απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. 
Με άλλα λόγια, με αναφορά στην ιστορία, ένα σιιτικό καθεστώς Αλαουιτών στη Συρία σε συνασπισμό με τους σιίτες του καθεστώτος στο Ιράν αντανακλάται στο γεωπολιτικό διακύβευμα της Μέσης Ανατολής, καθώς αποτελεί –ας πούμε-  την προέλευση της αυτοκρατορίας των Σαφαβιδών προς τις πύλες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!

Προφανώς, ούτε οι σημερινοί ηγέτες στην Άγκυρα, ούτε ο Οθωμανός Σουλτάνος Σελίμ Α’  - ας είναι η ψυχή του εν ειρήνη-  θα ήταν σε θέση να ανεχτούν μια τέτοια απειλή. 
Με άλλα λόγια, η ανατροπή του Προέδρου Άσαντ αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για τους Τούρκους, με ακόλουθο αποτέλεσμα ότι η επιτυχημένη αποστολή του Κόφι Ανάν σχετίζεται με μια τουρκική διπλωματική αποτυχία.
Διότι αυτή η αποστολή  είναι όντως η υλοποίηση της  δήλωσης του Συμβουλίου Ασφαλείας για τη Συρία, η οποία αποφεύγει την ανατροπή του Προέδρου Άσαντ. Αυτό θα οδηγήσει επίσης σε αύξηση του ρόλου και της δύναμης των Ιρανών στη Μέση Ανατολή, και θα δημιουργήσει μια νέα ισορροπία δυνάμεων που δεν θα ήταν υπέρ των Τούρκων, φυσικά.

Έτσι, οι νέοι χαλίφηδες της Κωνσταντινούπολης ονειρεύονταν να επανακατακτήσουν τις αραβικές επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες αποσπάστηκαν από τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920 [5], και ιδίως τη Συρία, που ήταν αναπόσπαστο μέρος της Αυτοκρατορίας από το 1516 έως το 1918, και το Ιράκ από το 1534 έως το 1918.

Τι ψιθύρισε ο Χαμενεΐ στο αυτί του Ερντογάν

Είναι σε αυτό το πλαίσιο που πρέπει να καταλάβουμε την τελευταία επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ερντογάν στην Τεχεράνη, όπου εξέφρασε καλά, στους Ιρανούς ηγέτες και με πολύ καλά προσεγμένη διπλωματική γλώσσα, το "άγχος" της Άγκυρας σχετικά με την εξάπλωση των Ιρανών στις πύλες τους.

Φυσικά, ο Ερντογάν δεν θα είχε φέρει μπαστούνια στην τσάντα του, αυτής του ανατολίτη   εμπόρου, για να τα πουλήσει στα παζάρια της Τεχεράνης, αλλά καρότα. 
Διαβεβαίωσε ότι υποστηρίζει το Ιράν στην θέση του για την πυρηνική ενέργεια, και πρόσφερε οι επικείμενες διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ιράν και των δυνάμεων της ομάδας 5 +1 (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία) που θα πρέπει να ξαναρχίσουν στις 13 Απριλίου να γίνουν στη Τουρκία. Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Αλί Ακμπάρ Σαλεχί [6]: «Η κυβέρνηση και ο λαός της Τουρκίας υποστήριξαν πάντοτε σαφώς τη θέση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα του και θα συνεχίσουν σταθερά αυτή τη πολιτική στο μέλλον» [7].

Αργότερα, ο Ερντογάν δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στην Τεχεράνη ότι: «Σε μια συνάντηση στην Κορέα  -όπου βρισκόταν για τη διάσκεψη για την πυρηνική ασφάλεια-  υπήρξαν συζητήσεις μαζί τους (5 +1) για να γίνουν οι διαπραγματεύσεις στην Τουρκία και στο θέμα αυτό υπήρξαν εξελίξεις. Περιμένουμε τώρα την απάντησή τους» [8].

Ωστόσο, παρά τα καρότα που αντάλλαγε ο Ερντογάν με τους Ιρανούς, ο υπουργός Εξωτερικών του Αχμέτ Νταβούτογλου, έστελνε στα παζάρια της Τεχεράνης, ένα καλάθι γεμάτο με μπαστούνια, από τα καλύτερα παζάρια της Κωνσταντινούπολης. 
Στην πραγματικότητα, ο κ. Νταβούτογλου δήλωσε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων, Anadolu Ajansi, ότι «η τουρκική επέμβαση στη Συρία είναι μια αναγκαιότητα για την Τουρκία και όχι επιλογή» [9].   

Από την πλευρά του, ο Τούρκος Πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ ανέφερε επίσης ότι η αιματηρή βία στη Συρία και το Ιράκ συνεχίζουν οδηγώντας την περιοχή σε θρησκευτικές συγκρούσεις και πολιτική αστάθεια, και ότι η ένταση που προκαλεί το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια "καυτή" αντιπαράθεση [10]. Ο Γκιούλ πρόσθεσε ότι η Τουρκία «προετοιμάζεται για όλα τα πιθανά σενάρια. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τα διπλωματικά μέσα προκειμένου να αποφευχθεί η καταστροφή στην περιοχή. Που σημαίνει ότι οι διπλωματικές προσπάθειες όπως και οι στρατιωτικές προετοιμασίες είναι μία υποχρέωση για την Τουρκία, όχι επιλογή»[11].

Οι Ιρανοί κατάλαβαν αυτά τα τουρκικά μηνύματα μακράς εμβέλειας ως εξής: Η Δύση κρύβεται πίσω από τους χαλίφηδες της Κωνσταντινούπολης, και είναι πρόθυμη για την ανταλλαγή καρότων, και όχι μπαστουνιών, με τους Ιρανούς για το πυρηνικό τους πρόγραμμα. Η τιμή βέβαια θα ήταν το "κεφάλι" του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ, με άλλα λόγια, τη Συρία!

Ομοίως, η ιρανική απάντηση σε αυτό το μήνυμα ήρθε την ίδια ημέρα, κατά τη συνάντηση του Ερντογάν με τον Ανώτατο Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος επιβεβαίωσε στον καλεσμένο του ότι το Ιράν θα υπερασπίσει τη Συρία εναντίον ξένης στρατιωτικής επέμβασης, διότι η Συρία είναι μια χώρα που αντιστέκεται στην «σιωνιστική οντότητα». 
Σύμφωνα με την επίσημη ιρανική κρατική τηλεόραση, ο Χαμενεΐ τόνισε ότι «το Ιράν αρνείται κατηγορηματικά και απορρίπτει κάθε ξένη στρατιωτική επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας, και ότι οι μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν από τις συριακές αρχές θα πρέπει να συνεχιστούν» [12]. 
Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ πρόσθεσε επίσης ότι «το Ιράν θα αντισταθεί σθεναρά σε οποιαδήποτε κίνηση των ΗΠΑ στη Συρία» [13].

Επιπλέον, παρά τη δήλωση του Αντιπροέδρου του Ιράν Mohammad Reza Rahimi, που δήλωνε ότι «το Ιράν υποστηρίζει την επιλογή της Τουρκίας για τη φιλοξενία των διαπραγματεύσεων με την ομάδα 5 + 1» [14], οι Ιρανοί υπεύθυνοι απέρριψαν την προσφορά και δήλωσαν ότι προτιμούσαν τη Βαγδάτη ή τη Κίνα για το τόπο των διαπραγματεύσεων με την ομάδα 5 +1, αντί της Τουρκίας.

Προφανώς, αυτή η απόρριψη εξόργισε τον Τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος είχε την εντύπωση ότι οι Ιρανοί «έπαιζαν μαζί του», σαν να ήταν ο μουλάς Nasr Eddin [15].

Έτσι, σε ανακοίνωση τύπου στην Άγκυρα, ο Ερντογάν κατηγόρησε το Ιράν ότι είναι «ανέντιμο». Λέει ότι «οι προσφορές παίζονται αυτή τη στιγμή, στη Δαμασκό ή τη Βαγδάτη, είναι χάσιμο χρόνου, αυτό σημαίνει ότι οι διαπραγματεύσεις θα γίνουν, επειδή [οι Ιρανοί] γνωρίζουν ότι οι υπόλοιποι [Δυτικοί] δεν θα έρθουν στη Δαμασκό ή στη Βαγδάτη» [16]. Πρόσθεσε ότι το Ιράν χάνει συνεχώς κύρος στον κόσμο, λόγω της ατιμίας του, και «Θα πρέπει να είναι ειλικρινές» [17].

Για να συνοψίσουμε, η ιρανική απάντηση στο τουρκικό «παιχνίδι της αλεπούς» ήταν πολύ σταθερή και ξεκάθαρη, όπως ήταν και η ρωσική απάντηση: όχι στην ανατροπή του Προέδρου Ασαντ με τη βία και όχι στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, όχι στον εξοπλισμό των συριακών «αντιστάσεων».

Πιο χρήσιμο

Μια μέρα, ο μουλάς Nasr Eddin μπήκε στο τεϊοπωλείο, ρητορεύοντας: «Το φεγγάρι είναι πιο χρήσιμο από τον ήλιο».

- Και γιατί, ρε Nasr Eddine;

- Επειδή προπαντός τη νύκτα χρειαζόμαστε φως [18].

Εν κατακλείδι, μας φαίνεται ότι το επιχείρημα του κ. Ερντογάν με τους Ιρανούς αξιωματούχους σχετικά με το σύμφερον της Τεχεράνης να εγκαταλείψει τον Πρόεδρο της Συρίας και να δεχθεί τη «γενναιοδωρία» της Δύσης για το πυρηνικό ζήτημα δεν έπεισε πραγματικά τους Ιρανούς ότι το φεγγάρι είναι πιο χρήσιμο για αυτούς από τον ήλιο!

Σημειώσεις
[1] Στις νεκροκρέβατό του, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος, αισθάνονταν πολύ κοντά στο θάνατο, ζήτησε έναν καθρέφτη, χτενίσε τα μαλλιά του και ξύρισε τα γένια του. Μετά από αυτό, είπε, «Δεν έπαιξα καλά το ρόλο μου; Ναι, απάντησαν. Χειροκροτήστε, λέει, η πράξη τελείωσε!  (Plaudite, acta est fabula!)
[2] Ο Σελίμ Α'(1470-1520) ήταν ο ένατος Σουλτάνος ​​της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο πρώτος που φέρει τον τίτλο του χαλίφη, από το 1517.
[3] Shaw, Stanford J. History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Volume 1, Cambridge : Cambridge University Press, 1976.
[4] Μια κραυγή αφύπνισης των Ρωμαίων, μετά την μάχη της Cannae το 216 (Π.Χ.). Την χρησιμοποιούσαν όποτε ο κίνδυνος ήταν άμεσος. Συναντάμε αυτή την έκφραση στο Λίβιο, Φλώρο, Juvenal, Βαλέριο Μάξιμο, Πλούταρχο. Αντί του Αννίβα, οι ρήτορες βάζουν συχνά τον Κατιλίνα.
[5] Η συνθήκη των Σεβρών, που υπογράφηκε στις 10 Αυγούστου 1920 σε συνέχεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου μεταξύ των Συμμάχων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν μια συνθήκη ειρήνης που σκόπευε την εφαρμογή των αποφάσεων σχετικά με τα οθωμανικά εδάφη που πάρθηκαν στο συνέδριο του Σαν Ρέμο.
[6] loc. cit. 
[8] loc. cit. 
[10] Cumhuriyet, 05/ 04/ 2012 : http://www.cumhuriyet.com/?hn=327746  
[11] loc. cit. 
[12] Al-Akhbar, 30/ 03/ 2012 : https://www.al-akhbar.com/node/61286  
[13] loc. cit. 
[14] L’Express, loc. cit.  
[15] Ο Nasr Eddin Χότζα είναι ένα θρυλικό μύθος της μουσουλμανικής κουλτούρας, αφελές και ψευδο-χαζό πρόσωπο που παρείχε διδασκαλίες είτε παράλογές είτε μερικές φορές ευρηματικές, που θα ζούσε στην Τουρκία, σε απροσδιόριστη ημερομηνία μεταξύ του δέκατου τρίτου αιώνα και του δέκατου πέμπτου αιώνα. 
[17] loc. cit.  
*Fida Dakroub, Ph.D, Διδάκτωρ Γαλλικών Σπουδών (UWO, 2010), η Fida Dakroub είναι συγγραφέας και ερευνήτρια, μέλος της «Ομάδας έρευνας και μελέτης σχετικά με τις λογοτεχνίες και πολιτισμους του γαλλόφωνου κόσμου» (GRELCEF) στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο. Είναι η συγγραφέας του «Η Ανατολή του Amin Maalouf, Γραφή και ταυτότητα στα ιστορικά μυθιστορήματα του Amin Maalouf» (2011).

Πηγή

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Βρήκαν το αρχείο των πολεμικών αποζημιώσεων που ..έχασε ο Σαχινίδης.


Ψεύδεσθε κ. Σαχινίδη

Ρεπορτάζ: Πέτρος Κουσουλός - Παναγιώτης Βλαχουτσάκος

Μείζον θέμα αναμένεται να προκύψει μετά τη σημερινή αποκάλυψη της zougla.gr σχετικά με το «αγνοούμενο» κατά τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, Φίλιππο Σαχινίδη, αρχείο πολεμικών αποζημιώσεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ).


Έγγραφο-ντοκουμέντο το οποίο συντάχθηκε στις 30 Μαρτίου 2012 από τη Γενική Γραμματεία Δημοσιονομικής Πολιτικής του ΓΛΚ, αποδεικνύει ότι το περιβόητο αρχείο όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και πλήρως οργανωμένο καθώς καταγράφει τα πλήρη στοιχεία των δικαιούχων των πολεμικών αποζημιώσεων, τις δικαστικές αποφάσεις οι οποίες έχουν εκδοθεί αλλά και τις εντολές πληρωμής που έχουν δοθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος!
Διαψεύδει, εν ολίγοις, την «άγνοια» που εξεδήλωσε στις 28 Μαρτίου 2012 ο υπουργός Οικονομικών ο οποίος κατά τη διάρκεια της κοινής συνεδρίασης των Επιτροπών Οικονομικών και Εξωτερικών Υποθέσεων μίλησε γενικά και αόριστα για «αναζητήσεις» αρχείων που υπήρχαν πριν από δεκαετίες στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Η ακριβής δήλωση του κύριου Σαχινίδη ήταν η εξής: «Αναζητώ το αρχείο που υπήρχε πριν από δεκαετίες στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και που αφορούσε ζητήματα πολεμικών αποζημιώσεων. Το αναζητώ και θα θέσω στην διάθεση της Επιτροπής, οποιοδήποτε στοιχείο υπάρξει».
Διαφορετική γνώμη από τον κ. Σαχινίδη όμως, φαίνεται ότι έχει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, καθώς, σύμφωνα με το έγγραφο που απέστειλε στο υπουργείο Εξωτερικών και αποκαλύπτει η zougla.gr, το αρχείο των πολεμικών αποζημιώσεων όχι μόνο υφίσταται αλλά είναι απολύτως οργανωμένο.
Μήπως ο κ. Σαχινίδης δεν γνώριζε την ύπαρξη του συγκεκριμένου αρχείου; Είναι δυνατόν να συνέβη κάτι τέτοιο; Μήπως πάλι, όπως διατείνονται «κύκλοι» του υπουργείου Οικονομικών, ο κ. Σαχινίδης αναφερόταν σε άλλου είδους αποζημιώσεις; Και αν ναι σε ποιες; Πόσα αρχεία υπάρχουν εν τέλει;
Απολαύστε το ρεπορτάζ…
Η αίτηση του καθηγητή
Η υπόθεση άρχισε να «ξετυλίγεται» μετά από την πρωτοβουλία ενός καθηγητή της Νεότερης Ιστορίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, να προβεί στη συγγραφή μιας μονογραφίας για την ευρύτερη θεματική των πολεμικών αποζημιώσεων.
Ο καθηγητής ζήτησε, ως όφειλε, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και τη Γενική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού, την άδεια πρόσβασης στα μητρώα των Ελλήνων που είχαν θιγεί από τις εθνικοσοσιαλιστικές δυνάμεις (κοινώς τα θύματα του ναζισμού), ούτως ώστε να συλλέξει όσο περισσότερα στοιχεία μπορεί.
Παράλληλα, στην αίτηση του για πρόσβαση στο «πολύτιμο αρχείο», όπως το χαρακτήρισε, δήλωσε και την πρόθεση να δρομολογήσει και την ψηφιοποίηση αυτού, προκειμένου να το προστατέψει από την υγρασία.
Η παραδοχή της ύπαρξης του αρχείου
Μετά την αίτηση του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η Γενική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού στις 30 Μαρτίου 2012 απέστειλε στο υπουργείο Εξωτερικών επιστολή με την ένδειξη «ΕΠΕΙΓΟΝ» η οποία είχε ως θέμα: «Ζητούνται απόψεις σχετικά με αίτημα πρόσβασης στα μητρώα των δικαιούχων περί παροχών υπέρ Ελλήνων υπηκόων θιγέντων υπό εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως που τηρούνται στην υπηρεσία μας».
Η επιστολή είχε ως σκοπό να ενημερώσει τον υπουργό Εξωτερικών σχετικά με την αίτηση του καθηγητή για πρόσβαση στα μητρώα αυτών που δικαιούνται πολεμικές αποζημιώσεις.
Αναλογιζόμενοι τις δηλώσεις του κ. Σαχινίδη, όλοι θα περιμέναμε ότι η Γενική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού, θα ενημέρωνε το υπουργείο Εξωτερικών ότι το συγκεκριμένο αρχείο δεν υπάρχει, οπότε η πρόσβαση του καθηγητή σε αυτό κρίνεται αδύνατη.
Έγιναν όμως έτσι τα πράγματα; Κάθε άλλο, αρκεί να διαβάσουμε το σχετικό απόσπασμα το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων… «Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να γίνει κατανοητό ότι το επίμαχο αρχειακό υλικό αποτελείται από 17 δερματόδετους τόμους των 2.800 περίπου σελίδων έκαστος, μέσα στους οποίους καταγράφονται τα ονοματεπώνυμα των δικαιούχων, τα πατρώνυμα αυτών, ο τόπος κατοικίας, ο αριθμός μητρώου, το Πρωτοδικείο που εξέδωσε τη σχετική Δικαστική Απόφαση και το αρμόδιο Κατάστημα της Τράπεζας Ελλάδος, ο αριθμός της απόφασης και της εντολής πληρωμής και τέλος το ποσό πληρωμής».
Δείτε το έγγραφο
Δηλαδή, σε απλά λόγια, η Γενική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού, παραδέχεται ότι όχι μόνο υπάρχει το αρχείο των πολεμικών αποζημιώσεων αλλά ότι είναι και πλήρως οργανωμένο.
«Να δούμε που χρωστάμε»
Ένα άλλο –πολύ ενδιαφέρον- σημείο της επιστολής, το οποίο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, είναι αυτό στο οποίο γίνεται αναφορά σε ένα απόρρητο έγγραφο-αίτημα το οποίο φέρεται να απέστειλε στις 3 Μαρτίου 2012, ο υφυπουργός Εξωτερικών, κ.Δημήτριος Δόλλης, στη Γενική Διεύθυνση Θησαυροφυλακίου.
Σύμφωνα με την επιστολή, ο κ. Δόλλης, φαίνεται να ζήτησε από την Υπηρεσία να προβεί στην «ανεύρεση αρχειακού υλικού αναφορικά με την καταβολή –εκ μέρους της Ελλάδας-φερόμενων πολεμικών αποζημιώσεων σε Γερμανούς, Αλβανούς και Ιταλούς υπηκόους για υποτιθέμενες ζημιές κατά την περίοδο του ελληνο-ιταλικού πολέμου και της Κατοχής».
Δηλαδή, από την μια υπάρχει το αρχείο με τις πολεμικές αποζημιώσεις –τις οποίες δεν διεκδικούμε-και από την άλλη αναζητούμε στοιχεία που να αφορούν την καταβολή αποζημιώσεων από μεριάς της Ελλάδας. Περίεργα πράγματα τα οποία χρίζουν άμεσης απάντησης…
Στα παπάρια τους γράφουν τη Βουλή και το λαό που αγωνίστηκε για την ελευθερία όλων.

Για να εξυπηρετήσουμε τους "εταίρους" μας, όλα επιτρέπονται...

Η δικαιοσύνη τι κάνει? Καλά είναι;

Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012

Το σκάνδαλο του CNN στη Συρία

Εκπληκτική αποκάλυψη...

Δείτε το βίντεο μαζί με πολλά άλλα links για την κατάσταση στη Συρία στο Sibilla.

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Η χρηματοδεσποτεία κινείται και προκαλεί τεκτονικές ιστορικές μεταβολές στην περιοχή μας: W.Tarpley απο τη Συρία: "Κανένας εμφύλιος! Ελεύθεροι σκοπευτές εκτελούν απλούς πολίτες στους δρόμους" (Βίντεο)

Δείτε την συγκλονιστική μαρτυρία του αμερικάνου ιστορικού Webster Tarpley απο τη Συρία στο ρώσικο RT, ο οποίος μεταφέρει φοβερά συμβάντα, τελείως αντίθετα απο αυτά που μαθαίνουμε απο όλα τα ΜΜΕ, μαζί και τα ελληνικά:


ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ισραήλ και ο Αραβικός σύνδεσμος χρησιμοποιούν τρομοκρατικές ομάδες ή και ομάδες μουσουλμανων εξτρεμιστών και ελεύθερων σκοπευτών που δολοφονούν εν ψυχρώ πολίτες με στόχο την αποσταθεροποίηση της Συρίας. 

Και ενώ οι Κινέζοι που ακούγονταν οτι θα εμπόδιζαν τα σχέδια του ΝΑΤΟ, μάλλον βγάζουν την ουρά τους απ' έξω λέγοντας οτι θα ενεργήσουν σύμφωνα με αυτά που θα αποφασίσει ο Αραβικός Σύνδεσμος,

την ιδια στιγμή, τα Αγγλικά ΜΜΕ, σε άρθρο με τίτλο"η Τουρκία επιβάλλει κυρώσεις στη Συρία", αποκαλύπτουν τον βρώμικο ρόλο που παίζει και η Τουρκία στην στρατηγική αποσταθεροποίησης της χώρας και της μετά εγκατάστασης άλλης μια κυβέρνησης-μαριονέττα  Ο Tarpley λέει οτι ο "διάδοχος" που ετοιμάζουν, κάνει τάχα μου "αντίσταση" απο το Παρίσι, ενώ....., 

....σύμφωνα με το Αγγλικό άρθρο, δήλωσε οτι επιθυμεί τους Τούρκους να εισβάλλουν στρατιωτικά στην ιδια τη χώρα του!!

Και ενώ η πίεση αυξάνεται και στο Ιράν, οι Ρώσοι τέλος Δεκεμβρίου στέλνουν στην περιοχή της Συρίας ρωσικό αεροπλανοφόρο, μη ξεκαθαρίζοντας ακόμα τους σκοπούς τους. 

Η Κύπρος που πρωτοανακάλυψε κι αυτή φυσικό αέριο, ετοιμάζεται σε συνεργασία με το Ισραήλ και την Ελλάδα να εξάγει τέτοιες ποσότητες που μπορούν να καλύψουν ένα μεγάλο κομμάτι των ενεργειακών αναγκών της Ευρώπης. Αν αληθεύουν αυτά που κυκλοφορούν ευρέως για τα τεράστια μεγέθη των αποθεμάτων της Κρήτης τότε α) η περιοχή αναβαθμίζεται σε γεωστρατηγική σημασία, αλλά ταυτόχρονα μπαίνει σε κεντρικό σημείο στη διεθνή Σκακιέρα που παίζουν πόλεμο οι ισχυροί.

Τα πιθανά σενάρια που μπορεί να σκεφτεί κανείς (...δηλ. εγω) είναι δύο:

'Η όλοι μαζί οι ανωτέρω εχούν ήδη συμφωνήσει να:
  • συντρίψουν στρατιωτικά και να ταπεινώσουν καταστρέψουν δύο απο τις ιστορικότερες (Ιραν) και ανεκτικότερες (Συρία) χώρες της γειτονιάς, 
  • να αρπάξουν οτι περισσότερο μπορούν απο τους πόρους της περιοχής 
  • και μετά να τους μοιράσουν, εξασφαλίζοντας την κυριαρχία τους, 

ή θα αρχίσει:
  • νέος "ψυχρός" πόλεμος, 
  • κουρσα εξοπλισμών,
  • νέες παραγγελιές στις αμυντικές βιομηχανίες, που 
  • για να πληρωθούν θα λαμβάνονται ληστρικά δάνεια απο τις "ανήξερες" Τράπεζες, με σκοπό να
  •  αυξηθούν τα Δημόσια Χρέη και να διαιωνιστεί η οικονομική υποτέλεια όλων των χωρών της περιοχής,
  •  συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας που ενώ δεν έχει να πληρώσει μισθούς, θα υποχρεωθεί να αγοράζει όπλα είτε ... με ευρώ είτε με δραχμές.
Μέχρι εκεί φτάνει η ...γεωπολιτική μου αναλυτική ικανότητα.

Αλλά το γεγονός οτι οι Χρηματοδεσπότες πάντα κερδισμένοι βγαίνουνε απο ένα πόλεμο, αυτό δε θέλει πολλές αναλυτικές ικανότητες να έχεις. Το ξέρεις απο τα βιβλια της Ιστορίας...

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Το 92% των Αφγανών δεν άκουσε ποτέ κάτι για την 11η Σεπτεμβρίου!


Έρευνα αποκάλυψε οτι μόνο 1 στους 10 Αφγανούς γνωρίζει οτι υπήρξαν ποτέ οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου...

Όσο δύσκολο κι αν είναι να κάνεις ...έρευνα στο Αφγανιστάν, τα ευρήματα της, όσο ακριβή κι αν είναι, σίγουρα δείχνουν κάτι.

Η πολιτική των ΗΠΑ και του μηχανισμού του ΝΑΤΟ, είναι αυτή που, καταστρέφοντας ολόκληρες χώρες, συνεχίζει να δημιουργεί στρατιές εξαθλιωμένων προσφύγων που ψάχνουν απεγνωσμένα άσυλο στη Δύση.

Κι απο πίσω, οι πολυεθνικές που σαν τα κοράκια περιμένουν να αρπάξουν τα λάφυρα τους... Λες και οι πόλεμοι γίνονται γι' αυτές...

Think tank: 92% of Afghans never heard of 9/11


Fewer than one in 10 Afghans are aware of the 9/11 attacks and their precipitation of the war in Afghanistan, says a study from an international think tank.

A report (PDF) from the International Council on Security and Development (ICOS) shows that 92 percent of those surveyed had never heard of the coordinated multiple attacks on US soil on September 11, 2001. It also shows that four in 10 Afghans believe the US is on their soil in order to "destroy Islam or occupy Afghanistan."

To be sure, the survey can't claim to be definitive: It only canvassed men, and relied primarily on respondents from Helmand and Kandahar, the two most war-torn provinces in the country. But the results nonetheless show that Western forces fighting insurgents in Afghanistan have largely failed to connect with the local population.

“We need to explain to the Afghan people why we are here, and both show and convince them that their future is better with us than with the Taliban,” ICOS lead field researcher Norine MacDonald said in a statement.

The survey also suggests that Afghans are skeptical of their own government's ability to protect them, and have little regard for the fledgling democratic institutions the country is building. Fully 43 percent could not name one positive aspect of democracy, and nearly two-thirds -- 61 percent -- said they didn't think Afghan forces would be able to keep up the fight against the Taliban if and when Western forces withdrew.

The ICOS study recommends a publicity campaign to explain to Afghans why foreign forces are fighting on their soil. The think tank also proposes a number of other initiatives meant to improve the image of foreign forces in the country, including having NATO forces deliver humanitarian aid where aid groups fear to travel, providing farmland to the poor, setting up women's councils, and "safe village convoys" which would see foreign troops escort villagers in dangerous rural areas.
ICOS has a permanent presence in Afghanistan and has been studying the nearly decade-long war's impact on Afghan society. The think tank has previously proposed that Afghanistan license the growing of opium. The group argues that eliminating the opiate trade from Afghanistan is virtually impossible due to its entrenched place in the culture. At the same time, Afghan farmers could earn money by selling opiates to painkiller manufacturers.

Opponents of the idea say that Afghanistan is not stable enough to develop a proper opium-manufacturing industry, and a licensing scheme would only encourage the sale of opium to heroin manufacturers.

ΠΗΓΗ: RAW STORY