Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Τι θα γίνει αν επιστρέψουμε στη Δραχμή;

...Υπάρχει περίπτωση να βγούμε απο το Ευρώ; 

...Θα επιστρέψουμε στη Δραχμή;

...Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη χώρα μας και εμάς;

Σε ενα παγκόσμιο τοπίο που κυριαρχείται απο αβεβαιότητα, αστάθεια, φόβο για το μέλλον, και πάνω απ' όλα απο τους ανταγωνισμούς των ισχυρών για την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία, οι προβλέψεις για το μέλλον γίνονται ολοένα πιο δύσκολες και αμφίβολες.

Ένα απο τα πιθανά (και αισιόδοξα) σενάρια περιγράφεται στο κείμενο:

ΔΡΑΧΜΗ... Η μεγάλη τρομοκράτισσα


Η κεντρική του ιδέα στο παρακάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: 

Αυτό, το οποίο φοβούνται όλοι αυτοί, είναι η ΔΡΑΧΜΗ. Γιατί τους φοβίζει η Δραχμή και όχι το Λέβ, το Φιορίνι το Ζλότι ή η Κορώνα; Γιατί η Δραχμή "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά τους. Ό,τι "ακουμπάει" στη Μεσόγειο, γίνεται "καταλύτης" οικονομικών εξελίξεων. Μια Δραχμή της Μεσογείου απειλεί το Ευρώ, το οποίο ακουμπάει κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία της Βορείου Ευρώπης. Η Μεσόγειος αποδίδει χρυσάφι, είτε λειτουργεί η οικονομία είτε όχι, ενώ το Ευρώ, για να είναι ισχυρό, πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Η Μεσόγειος δίνει μεροκάματο σε κάποιον, ακόμα κι αν αυτός κάθεται σταυροπόδι σε κάποια αμμουδιά, ενώ η βιομηχανία δίνει μεροκάματο μόνον σε κάποιον που ιδρώνει πάνω σε έναν τόρνο.

Η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος ή η Μύκονος μπορεί στη φαντασία του κόσμου να είναι παραμυθένια νησιά, αλλά στην οικονομία της αριθμητικής είναι μορφές κεφαλαίου. Κεφαλαίου μεγάλης οικονομικής απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη. Όμως, όταν κάτι είναι μετρήσιμο, είναι ταυτόχρονα και συγκρίσιμο. Άρα η Κρήτη, η Κέρκυρα και τα άλλα τα νησιά στον "Πλανήτη" της οικονομίας εκτός από όμορφοι τουριστικοί προορισμοί είναι και γίγαντες του κεφαλαίου, όπως είναι η Siemens, η Coca-Cola ή η Heinz. Όποιος κατέχει αυτό το κεφάλαιο, δεν κινδυνεύει στον αγώνα της επιβίωσης. Αυτό είναι το πρόβλημα κάποιων. Το κεφάλαιο της Μεσογείου. Το καλύτερο και πιο αποδοτικό κεφάλαιο δίπλα στην πλουσιότερη αγορά του Πλανήτη. Αυτή είναι η δύναμη της Μεσογείου. Η Μεσόγειος εισπράττει ό,τι υπάρχει —είτε πολύ είτε λίγο— στις τσέπες του κόσμου, ενώ η παραγωγή εισπράττει μόνον όταν υπάρχει οικονομική λειτουργία.

Όλο το κείμενο στο ΕΑΜ Β  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου